Quā pulcra eſt caſta generatōo cum claritate. Immortalis eſtenim memoria illius: quoniaꝫet apud deum nota eſt ⁊ apud hominesCum preſens eſt imitantur illam. ⁊ deſiderant eam cum ſe eduxerit. ⁊ in perpetuum coronata triumphat. incoinquinatorum certaminū premiū vincens. Multigena autem impiorum multitudo nōerit vtilis. ⁊ ſpuria vitulamina non dabunt radices altas: nec ſtabile firmamētum collocabunt. Et ſi in ramis in tempore germinauerint. infirmiter poſita avento commouebunt̉. ⁊ a nimietate ventorum eradicabuntur. Confringenturenim rami inconſummati. ⁊ fructus illorum inutiles ⁊ acerbi ad manducandum. ⁊ ad nihilum apti. Ex iniquis enīomnes filij qui naſcuntur teſtes ſunt nequicie aduerſus parentes in interrogatione ſua. Iuſtus autem ſi morte preoccupatus fuerit: in refrigerio erit. Senectꝰenim venerabilis eſt: non diuturna: neqꝫ annorum numero computata. Caniautem ſunt ſenſus hominis. ⁊ etas ſenectutis vita immaculata. Placēs deo factus dilectus. ⁊ viuens inter peccatorestranſlatꝰ eſt. Raptus eſt ne malicia mutaret intellectum eius. aut ne fictio deciperet animam illius. Faſcinatio enī nugacitatis obſcurat bona ⁊ inconſtantiaconcupiſcentie tranſuertit ſenſū ſine malicia. Conſūmatꝰ in breui expleuit tempora multa. Placita enim erat deo aninia illius: propter hoc properauit educere illum de medio iniquitatum. Populi autem videntes ⁊ nō intelligētes. necponentes in precordijs talia: quoniamgratiā dei ⁊ miſeri cordia eſt in ſanctoseius. ⁊ reſpectus ſuper electos illius. Cōdemnat autē iuſtus mortuus viuos impios ⁊ iuuentus celerius conſummatalongam vitam iniuſti Uidebūtenim finem ſapientis ⁊ non intelligent quid cogitauerit de illo deus. ⁊ quare minuerit
illum dominus. Uidebunt enim ⁊ contement eum: illos autem deus irridebit. Et erunt poſt hec decidentes ſine honorē. ⁊ in contumelia inter mortuos inperpetuum. Quoniam dirumpet illosinflatos ſine voce. ⁊ commouebit illosa fundamentis. ⁊ vſqꝫ ad ſupremum deſolabūtur. Et erunt gementes. ⁊ memoria illorum periet. Uenient in cogitatione peccatorum ſuorum timidi. ⁊ traducent illos ex aduerſo iniquitates ip̄oꝝ¶ V.Unc ſtabunt iuſti in magna cōt ſtantia aduerſus eos qui ſe anguſtiauerūt. ⁊ qui abſtuleruntlabores eorum. Uidentes turbabunturtimore horribili. ⁊ mirabuntur in ſubitatione inſperate ſalutis gementes pre anguſtia ſpiritus dicentes intra ſe: penitentiam agentes ⁊ pre anguſtia ſpiritus gementes Hi ſunt quos habuimus aliqn̄in deriſum ⁊ ſimilitudinem improperij:nos inſenſati vitam illorū eſtimabamqinſaniaꝫ. ⁊ finem illoꝝ ſine honore. Eccequomodo computati ſūt inter filios dei⁊ inter ſanctos ſors illorum eſt. Ergo errauimus a viā veritatis. ⁊ iuſticie lumēnon luxit nobis. ⁊ ſol intelligētie nō eſtortus nobis. Laſſati ſumꝰ in via iniquitatis ⁊ ꝑditionis ⁊ ambulauimus viasdifficiles: viam autem domini ignorauimꝰ. Quid nobis ꝓfuit ſuperbia e aūt diuitiarum iactantia quid cōtulit nobis?Tranſierunt omnia illa tanqͣꝫ vmbra ettanqͣꝫ nuncius precurrens. Et tanqͣꝫ nauis que pertranſit fluctuantē aquam cuius cum preterierit non eſt veſtigium inuenire. neqꝫ ſemitam carine illius in fluctibus: aut auis q̄ tranſuolat in aere cuius nullum inuenitur argumentū itineris illius: ſed tantum ſonitus alarū verberans leuem ventuꝫ. ⁊ ſcindens ꝑ vimitineris aere. cōmotis alis tranſuolauit⁊ poſt hoc nullum ſignuꝫ inuenit̉ itineris illius: aut tanqͣꝫ ſagitta emiſſa in lo