¶Dſalterium4

ſoporatus ſum: et exurrexi quia dominꝰſuſcepit me. Non timebo milia ppl̓i circūdantis me: exurge dn̄e ſaluum me facdeus meus. Qm̄ tu percuſſiſti omēs aduerſantes mihi ſine cauſa: dentes peccatorum contriuiſti. Dn̄i eſt ſalus: ⁊ ſuꝑpopulum tuum benedictio tua. ¶ In finem in carminibus. pſalmus dauid.Um inuocarem exaudiuit medeus iuſticie mee: in tribulatione dilataſti mihi Miſerere mei⁊ exaudi orationem meam. Filij hominum vſqꝫ quo graui corde: vt quid diligitis vanitatem et queritis mendaciū?Et ſcitote quoniā mirificauit dn̄s ſanctum ſuum: dn̄s exaudiet me cū clamauero ad eum. Iraſcimini ⁊ nolite peccare: que dicitis in cordibꝰ veſtris: ⁊ in cubilibus veſtris conpūgimini. Sacrificate ſacrificium iuſticie ⁊ ſperate in dn̄omulti dicunt quis oſtendit nobis bona.Signatum eſt ſuꝑ nos lumen vultustui dn̄e: dediſti leticiam in corde meo. Afructu frumenti vini et olei ſui: multiplicati ſunt. In pace in id ipſum: dormīaꝫ⁊ requieſcam. Quoniam tu dn̄e ſingulariter in ſpe: conſtituiſti me. ¶ In nēpro ea que hereditateꝫ cōſequit. pſalmꝰdauid.¶VErba mea auribꝰ ꝑcipe dn̄e: intellige clamorem meum. Intēde voci orationis mee: rex meq⁊ deus meus. Quoniam ad te orabo domine: mane exaudies vocem meā. Mane aſtabo tibi ⁊ videbo: quoniā nō deusvolens iniquitatē tu ēs. Neqꝫ habitabitiuxta te malignus neqꝫ permanebūt iniuſti ante oculos tuos. Odiſti oēs quioꝑant̉ iniquitatē: ꝑdes oēs qui loquuntur mendaciū. Uirū ſanguinū ⁊ doloſūabominabit̉ dn̄s: ego aūt in multitudīemīe tue. Introibo in domū tuā: adoraboad templū ſanctū tuū ī timore tuo. Domine deduc me in iuſticia tua: ꝓpter ini-

micos meos dirige in conſpectu tuo viameam. Quoniā nō eſt in ore eorū veritas: cor eorum vanum eſt. Sepulcrumpatens eſt guttur eorū: linguis ſuis doloſe agebāt: iudica illos deus. Decidāta cogitationibus ſuis: ẜm multitudineꝫimpietatum eorū expelleeos: quoniā irritauerunt te dn̄e. Et letent̉ oēs qui ſperant in te: in eternum exultabunt ⁊ habitabis in eis. Er gloriabunt̉ in te omnesqui diligunt nomē tuuꝫ: qm̄ tu bn̄dicesiuſto. Dn̄e: vt ſcuto bone voluntatiſ tuecoronaſti nos. ¶ In finem in carminibus pro octaua. pſalmus dauid.¶ VIOmine ne in furore tuo arguas me: neqꝫ in ira tua corripiaſme. Miſere mei dn̄e quonā infirmus ſum: ſana me dn̄e quoniā ꝯturbata ſunt oſſa mea. Et aīa mea turbataeſt valde: ſed tu dn̄e vſqꝫquo. Conuertere dn̄e et eripe animā meā: ſaluū me facꝓpter miſericordiā tuā. Qm̄ nō ē in morte qui memor ſit tui: in inferno aūt quisconfitebit̉ tibi? Laboraui in gemitu meolauabo per ſingulas noctes lectum meūlachrimis meis ſtratū meū rigabo. Turbatus eſt a furore oculus meus inueteferaui inter omēs inimicos meos. Diſcedite a me oēs qui operamini iniquitatem: quoniā exaudiuit dn̄s vocem fletuſmei. Exaudiuit dominus deprecationēmeam: dominus orationem meā ſuſcepit. Erubeſcant ⁊ conturbentur vehemēter omnes inimici mei: conuertentur eterubeſcant valde velociter. ¶ In finempſaimus dauid quem cantauit dominopro verbis chuſi filij gemini.¶ VIIOmine deꝰ meꝰ in te ſperauiſaluū me fac ex omnibꝰ ꝑſequētibꝰ me ⁊ libera me. Neqn̄ rapiat vt leo aīaꝫ meaꝫ: dum non eſt qͥ redimat neqꝫ q̄ ſaluū faciat. Dn̄e deꝰ meusſi feci iſtud: ſi ē iniquitas ī manibꝰ meisAM 4