¶ Eſdre. III.
T factuꝫ eſt tercio die ⁊ ego ſedebam ſub quercū. Et ecce voxexiuit contra me de rubo. ⁊ dirit: Eſdra eſdra. Et dixi: Ecce ego domine. Et ſurrexi ſuꝑ pedes meos. Et dixitad me: Reuelās reuelatꝰ ſum ſuꝑ rubū⁊ locutꝰ ſum moyſi qn̄ populus meꝰ ſeruiebat in egypto. ⁊ miſi eū ⁊ eduxi populuꝫ meū de egypto. ⁊ adduxi eū ſuꝑ mōtem ſina. ⁊ detinebā eum apud me diebus multis. ⁊ enarraui ei mirabilia ml̓ta. ⁊ oſtendi ei temporū ſecreta ⁊ fine. etprecepi ei. dicēs: Hec in palā faciēs verba. ⁊ hec abſcōdes. Et nūc tibi dico. ſigna que demōſtraui. ⁊ ſomnia que vidiſti. ⁊ interpretationes quas tu vidiſti. īcorde tuo repone ea. tu enī recipieris abomnibꝰ. cōuerteris reſiduus cū conſiliomeo ⁊ cū ſimilibꝰ tuis vſqꝫquo finiant̉tꝑa. Qm̄ ſeculū ꝑdidit iuuentutē ſuam⁊ tꝑa appropinquāt ſeneſcere. Duodecīemī partibꝰ diuiſum ē ſeculū. ⁊ trāſi erūteius decima ⁊ dimidiū decimē ꝑtis: ſuperſunt aūt eius poſt mediū decimē ꝑtis. Nūc ergo diſpone domū tuā. ⁊ corripe populū tuū ⁊ cōſolare humiles eorum. ⁊ renūcia iam corruptele. ⁊ dimitte abs te mortales cogitationes. ⁊ ꝓijceabs te pōdera humana. ⁊ exue te iā infirmā naturā. ⁊ repone in vna parte moleſtiſſima tibi cogitamēta. ⁊ feſtina tranſmigrare a tēporibus his. Que enī vidiſti nunc cōtigiſſe mala iterū horū deteriora faciēt. Quantū enī inualidū fiet ſeculū a ſenectute: tm̄ multiplicabunt̉ ſuper inhabitātes mala. Prolōgauit enīſemagis veritas ⁊ appropinquauit mēdaciū. Iam enī feſtinat venire quaꝫ vidiſti viſionē. Et rn̄di. ⁊ dixi corā te dn̄e.Ecce enī ego abibo ſicut p̄cepiſti mihi ⁊corripiā preſentē populū. Qui autē iterum nati fuerint quis cōmonebit? Poſitum eſt ergo ſeculū in tenebris. ⁊ qui īhabitant in eo ſine lumine. Quoniā lex
tua incenſa eſt: propter quod nemo ſcitque a te facta ſunt vel que incipient opera. Si enim inueni in te gratia. immitte in me ſpiritū ſanctū. ⁊ ſcribam omnequod factū eſt in ſeculo ab initio que erant in lege tua ſcripta vt poſſint homīnes inuenire ſemitā. ⁊ qui voluerint viuere in nouiſſimis viuant. Et reſpōditad me ⁊ dixit: Uadens congrega populum. ⁊ dices ad eoſ. vt non querāt te diebus quadraginta. Tu auteꝫ prepara tibi buxos multos. ⁊ acciꝑe tecū ſareā dabriam ſelemiā. echanū ⁊ aſiel quīqꝫ hoſqui parati ſunt ad ſcribenduꝫ velociterEx venies hūc. ⁊ ego accendam in cordetuo lucernam intellectus: que non extinguetur quoaduſqꝫ finiantur que incipies ſcribere. Et tunc perfectis quedaꝫ palam faciēs. quedam ſapientibus abſconſe trades. In craſtinum enim hac horaincipies ſcribere. Et ꝓfectꝰ ſum ſicut mihi p̄cepit. ⁊ cōgregaui oēm populū. ⁊ dixi. Audi iſrael verba hec. Peregrinatiſunt patres noſtri ab initio in egypto. etliberati ſunt inde. ⁊ acceperūt legeꝫ vitequā nō cuſtodierūt. quā ⁊ vos poſt eostrāgreſſi eſtis. ⁊ data ē vobis terra ī ſortem. ⁊ terra ſiō. ⁊ patres veſtri ⁊ vos iniquitatē feciſtis. ⁊ nō ſeruaſtis vias quaſp̄cepit vobis altiſſimꝰ. ⁊ iuſtus iudex cūſit. abſtulit a vobis ī tꝑe qḋ donaueratEt nunc vos hic eſtis. ⁊ fratres veſtri ītrorſum veſtrū ſunt. Si ergo imperaueritis ſenſui veſtro. ⁊ erudieritis cor veſtrum viui conſeruati eritis. ⁊ poſt mortem miſericordiā conſequimini. Iudicium enim poſt mortē veniet. quando iterum reuiuiſcemus. ⁊ tunc iuſtorū nomina parebunt. ⁊ imꝑiorū facta oſtendentur. Ad me igitur nemo accedat nūc: neqꝫ requirat me vſqꝫ dies quadraginta.Et accepi quinqꝫ viros ſicut mandauitmihi. ⁊ profecti ſumus in campu. ⁊ māſimus ibi. Et factus ſum in craſtinū. et