¶ Eſdre. III.

lius ſi eſſemus ſuccenſi. ⁊ nos cū incendio ſion? Nec enim nos ſumus meliores eoꝝ que ibi mortui ſunt. Et plorauerunt voce magna. Et reſpondi ad eos⁊ dixi. Confide iſrael. ⁊ noli triſtari tudomus iacob. Eſt enim memoria vr̄acoram altiſſimo. ⁊ fortis nō eſt oblitusveſtri in temptationē. Ego enim nō dereliqui vos neqꝫ exceſſi a vobis: ſed veni in hunc locum vt deprecaxer ꝓ deſolatione ſion: vt quererem miſericordiāꝓhumilitate ſanctificationis veſtre. Etnunc ite vnuſquiſqꝫ veſtrū in domū ſuam. ⁊ ego veniaꝫ ad vos poſt dies iſtosEt ꝓfectus eſt populus ſicut dixi ei. inciuitatem. Ego aūt ſedi in campo ſeptēdiebus ſicut mihi mandauit. ⁊ manducabam de floribus ſolūmodo agri: deherbis facta eſt eſca mihi in diebꝰ illis.¶ XIIIT factum eſt poſt dies ſepteꝫ.⁊ ſomniaui ſomniuꝫ nocte. Etecce de mari ventus exurgebatvt conturbaret omnes fluctus eius. Etvidi: ⁊ ecce conualeſcebat ille homo cūmilibus celi. ⁊ vbi vultuꝫ ſuū vertebatvt conſideraret. tremebant omnia queſub eo videbant̉. ⁊ vbicūqꝫ exiebat voxdeore eius. ardeſcebant omnes qui audiebant vocem eius. ſicut quieſcit terraquando ſenſerit igneꝫ. Et vidi poſt hec⁊ ecce congregabat̉ multitudo hominūquoꝝ non erat numerꝰ de quattuor ventis celi. vt debellarent hominē qui aſcēderat d̓ mari. Et vidi: ⁊ ecce ſibimetipſiſculpſerat montē magnū. ⁊ volauit ſuꝑeum. Ego aūt queſiui videre regioneꝫvel locū vnde ſculptus eſſet mons ⁊ nōpotui. Et poſt hec vidi: ⁊ ecce omēs quicongregati ſunt ad euꝫ vt expugnarenteū timebant valde tamē audebant puguare. Et ecce vt vidit impetū multitudinis venientis nō leuauit manum ſuam. neqꝫ frameam tenebat. neqꝫ aliqd̓

vas bellicoſum niſi ſolūmodo vt vidi.qm̄ eiuiſit de ore ſuo ſicut flatū ignis etde labijs eius ſpiritus flamine. ⁊ de lingua eius emittebat ſcintillas ⁊ tempeſtates. ⁊ cōmixta ſunt oīa ſimul hic flatus ignis ⁊ ſpiritus flamme. ⁊ multitudo tempeſtatis. ⁊ concidit ſuꝑ multitudinem ī impetu que parata erat pugnare. ⁊ ſuccēdit omnes: vt ſubito nihil videretur de innumerabili multitudineniſi ſolūmodo puluis ⁊ ſumi odor. Etvidi: ⁊ extimui. Et poſt hec vidi ipſumhomine deſcendente de monte. ⁊ vocantem ad ſe multitudinē aliā pacificam. ⁊accedebat ad eū vultus hominū multorū quorundā gaudentiū. quorundā triſtantiū. aliqui ꝟo alligati. aliqui adducentes ex eis qui offerebant̉. Et egrotaui a multitudine pauoris. ⁊ exꝑgefaciˢſum. ⁊ dixi. Tu ab initio demonſtraſtiſeruo tuo mirabilia hec. ⁊ dignum mehabuiſti vt ſuſciperes deprecationē meam. ⁊ nunc demonſtra mihi adhuc interpretationem ſomnij huius. Sicutenim exiſtimo in ſenſu meo: ve qui derelicti fuerint in diebus illis. Et multoplus ve his qui nō ſunt derelicti. Quienim non ſunt derelicti. triſtes erant.Intelligo nuncque ſunt repoſita in nouiſſimis diebus. ⁊ occurrent eis: ſed ethis qui derelicti ſunt. Propter hoc venerunt in pericula magna. ⁊ neceſſitates multas: ſicut oſtendunt ſomnia hecAttamen facilius eſt periclitantem venire in hunc qͣꝫ ꝑtranſire ſicut nubem aſeculo. ⁊ nunc videre que contingūt innouiſſimo. Et reſpondit ad me. ⁊ dixit:Et viſionis interp̄tationem dicam tibi. ⁊ de quibus locutus es adaperiā tibi. Qm̄ de his dixiſti qui derelicti ſūt:hec eſt interp̄tatio. Qui auferit ꝑiculūillo tꝑe. hic ſe cuſtodiuit. Qui in ꝑiculo inciderūt. hi ſunt qui habent oꝑa ⁊ fidem ad fortiſſimū. Scito gͦ: qm̄ magis

H ij