¶ Eſdre. III.

ſequentes penne erigebantur a dexteraparte vt tenerent ⁊ ipſe principatum. etex his erant que tenebant. ſed tamē ſtatim non compateſcebant: nam ⁊ aliqueex eis erigebantur: ſed non tenebāt principatum. Et vidi poſt hec: ⁊ ecce nō cōparuerunt duodecim penne ⁊ duo pennacula. ⁊ nihil ſuꝑerat in corpore aquile niſi duo capita quieſcentia ⁊ ſex pennacula. Et vidi: ⁊ ecce ſex pennaculis diuiſe ſunt due. ⁊ manſerūt ſub capite qd̓eſt ad dexteram partem. Naꝫ quattuormanſerūt in loco ſuo. Et vidi: ⁊ ecce hecſubalares cogitabant ſe erigere. ⁊ tenereprincipatus. Et vidi. ⁊ vna erecta eſt ſꝫſtatim non comparuit. Et ſecunde velocius qͣꝫ priores non comparuerunt. Etvidi. ⁊ ecce due que ſuperauerunt apudſemetipſas cogitabant ⁊ ipſe regnare. ⁊in eo cum cogitarēt ecce vnū quieſcētiūcapitū qd̓ erat mediū euigilabat. Hocenī erat duorū capitum maius. Et vidiqm̄ cōpleta ſunt duo capita ſecuꝫ. ⁊ eccecouerſum ē caput cū his qui cū eo erant⁊ cōedit duas ſubalares que cogitabātregnare. Hoc aūt caput ꝑcōterruit oēꝫterrā. ⁊ dn̄abatur in ea his qui habitantterrā cum labore multo. ⁊ potentatuꝫ tenuit orbis terrarū ſuꝑ omnes alas quefuerunt. Et vidi poſt hec: ⁊ ecce mediuꝫcaput ſubito non cōparuit. ⁊ hoc ſicut ale. Suꝑauerunt aūt duo capita: que etipſa ſimiliter regnauerūt ſuꝑ terrā. ⁊ ſuper eos qui habitāt in ea: Et vidi. ⁊ ecce deuorauit caput a dextera ꝑte illudquod a leua. Et audiui vocē dicentemmihi: Conſpice cōtra te. ⁊ conſidera qd̓vides. Et vidi: ⁊ ecce ſicut leo concitatꝰde ſilua rugiens. ⁊ vidi quoniam emittebat vocem hominis ad aquilam. Etdixit dicens. Audi tu ⁊ loquar ad te. etdicit altiſſimus tibi. Nōne tu es qui ſuperaſti de quattuor animalibus que feceram regnare in ſeculo meo. ⁊ vt per e-

os veniret finis temporum eorum? Etquartus veniens deuicit omnia animalia que tranſierunt. ⁊ potētatū tenuit ſeculum cum tremore multo. ⁊ omner orbem cum labore peſſimo. ⁊ inhabitauittot tēporibus orbem terrarū cum dolo.Et iudicaſti terrā non cuꝫ veritate. Tribulaſti enī manſuetos. ⁊ leſiſti quieſcentes. ⁊ dilexiſti mēdaces. ⁊ deſtruxiſti habitationes eorū qui fructificabāt. ⁊ humiliaſti muros eorum qui te nō nocuerunt. Et aſcendit cōtumelia tua ad altiſſimum. ⁊ ſuperbia tua ad fortem. Et reſpexit altiſſimus ſuperba tempora. ⁊ eoce finita ſunt. ⁊ ſcelera eius cōpleta ſuntPropterea non appareas tu aquila ⁊ ale tue horribiles. ⁊ pennacula tua peſſima. ⁊ capita tua maligna; ⁊ vngues tuipeſſimi. ⁊ omne corpus tuum vanum.vti refrigeretur omnis terra. ⁊ reuertat̉liberata de tua vi. ⁊ ſperet iudiciuꝫ ⁊ miſericordiā eius qui fecit eam.¶ XII.T factum eſt dum loquereturleo verba hec ad aquilam. Etvidi: ⁊ ecce ꝙ ſuꝑauerat caput⁊ non comparuerunt quattuor ale illeque ad eum tranſierunt ⁊ erecte ſunt vtregnarent. ⁊ erat regnum eorum exile. ⁊tumultū plenum. Et vidi: ⁊ ecce ip̄a noͣapparebāt. ⁊ omne corpꝰ aquile incendebat̉. ⁊ expaueſcebat terra valde. Et egoa tumultū ⁊ exceſſu mentis. ⁊ a magnotimore vigilaui. ⁊ dixi ſpiritui meo. Ecce tu preſtitiſti mihi hoc: in eo ꝙ ſcrutaris vias altiſſimi. Ecce adhuc fatigatꝰſum animo. ⁊ ſpiritu meo inualidus ſūvalde. ⁊ nec modica eſt in me virtꝰ a ml̓to timore qͣꝫ expaui nocte hac. Nunc ergo orabo altiſſimum. vt me confortet vſqꝫ in finem. Et dixi: Dominator domine ſi inueni gratiam ante oculos tuos.⁊ ſi iuſtificatus ſum apud te pre multis⁊ ſi certe aſcēdit deprecatio mea ante fa-

H H