¶ Prologus.

nata ſuꝑ capitellum columne: oīa ereaSimilem ⁊ columna ſecunda habebatpnatum. Tulit quoqꝫ princeps milineſaraiam ſacerdotem primū. ⁊ ſophoniam ſaxerdotem ſecundū ⁊ tres ianimres. ⁊ de ciuitate eunuchum vnū quierat prefectus ſuper bellatores viros. ⁊quinqꝫ viros de his qui ſteterant coraꝫrege. quos repperit in ciuitate. ⁊ ſopherprincipem exercitus qui probabat tyrones de populo terre. ⁊ ſex viros ē vulgoqui inuenti fuerant in ciuitate. Quostollens nabuꝫardan princeps militumduxit ad regem babylonis ī reblatha:pcuſſitqꝫ eos rex babylonis ⁊ interfeciteos in reblatha in terra emath. Et trāſatus eſt iuda de terra ſua. Populo autem qui velictus erat in terrā iuda quēdimiſerat nabuchodonoſor rex babylonis prefecit godoliam filium aīchan filij ſaphā. Quod cum audiſſent omēsduces militum ipſi ⁊ viri qui erant cūeis videlicet ꝙ conſtituiſſet rex babylonis godoliam venerūt ad godoliam inmaſpha hiſmael filius nathanie. ⁊ iohannan filius zaree ⁊ ſarāia filius thanameth netōphatites. ⁊ iezonias filiꝰmaachati: ipſi ⁊ ſocij eoruꝫ. Iurauitqꝫgodolias ipſis ⁊ ſocijs eoꝝ dicēs: Nole timere ſeruire chaldeis. Manete interra ⁊ ſeruite regi babylonis: ⁊ bn̄ eritvbis. Factum eſt autem in mēſe ſeptimo venit hiſmael filius nathanie filijeliſama d̓ ſemine regio ⁊ decem viri cueo ꝑcuſſeruntqꝫ godoliam qui ⁊ mortuus eſt: ſed ⁊ iudeos et chaldeos quietant cum eo in maſpha. Conſurgēſqꝫomnis populꝰ a paruo vſqꝫ ad magnū⁊ principes militū venerūt in egyptū:timentes chaldeos. Factū eſt ꝟo in annō triceſimoſeptimo tranſmigrationisloachin regis iude. menſe duodecimoviceſima ⁊ ſeptima die mēſis. ſubleuauit eui lmerodach rex babylonis annoquo regnare ceꝑat caput ioachin regis

iuda de carcere ⁊ locutus eſt ei benigneEt poſuit thronum eius ſuꝑ thronū regum qui erant cū eo in babylone: ⁊ mutauit veſtes eius quas habuerat in carcere. ⁊ comedebat panem ſemꝑ in conſpectu eius cunctis diebus vite ſue: annonā quoqꝫ cōſtituit ei ſine intermiſſion que ⁊ dabatur ei a rege ꝑ ſingulosdies omnibus diebus vite ſue.¶ Explicit ſecundus liber Malachim .i. regum quartus.Incipit p̄fatio ſancti Hieronymi in librū dabreiamin: qui e paralipomenō:qd̓ nos dicere poſſumus verba dierū.Antus ac talis eſt liberiſte vt abſqꝫ illo ſi quistſcientiam ſcripturarumſibi voluerit arrogare ſemetipſum irrideat. ꝑ ſingula quippe nomina iuncturaſqꝫ verborū ⁊ pretermiſſe in libris regum teguntur hiſtorie: ⁊ innumerabiles explicantur euangelij queſtiones. Sed ſi ſeptuaginta interpretuꝫ. pura (⁊ vt ab eis ingrecum verſa eſt editio) ꝑmaneret: ſuꝑflue michromati epiſcoporum ſanctiſſime atqꝫ doctiſſime impelleres vt hebreatibi volumina latino ſermone tranſferrem. Quod enim ſemel aures hominūoccupauerat ⁊ naſcentis eccleſie roborauerat fidem: iuſtum erat etiam noſtroſilentio comprobari. Nunc ꝟo cum ꝓvarietate regionum: diuerſa feranturexemplaria. ⁊ germana illa antiquaqꝫtranſlatio corrupta ſit atqꝫ violata noſtri arbitij putas: aut ē pluribus iudicare quid verum ſit: aut nouū opus inveteri oꝑe cudere. illudentibuſqꝫ iudeis: cornicum vt dicitur) oculos cōfigere. Alexandria ⁊ egyptus in ſeptuaginta ſuis eſichium laudat autorem conſtantinoxolis vſqꝫ antiochiam luciani