¶ Regum. II.
Unciatū eſt aūt ioab ꝙ rex fleret ⁊ lugeret filiū ſuū. ⁊ verſa ēvictoria in luctū in die illa omni populo. Audiuit enī populus in dieilla dici: dolet rex ſuꝑ filio ſuo. Et declinauit populus in die illa ingredi ciuitatē quomodo declinare ſolet populusverſus ⁊ fugiens de prelio. Porro rexoperuit caput ſuū. ⁊ clamabat voce magna: Fili mi abſalō: abſalō fili mi. Ingreſſus ergo ioab ad regē in domum dirit: Cōfudiſti hodie vultus omniū ſeruoꝝ tuoꝝ qui ſaluā fecerunt animā tuā⁊ animā filioꝝ tuoꝝ ⁊ filiarū tuarum. ⁊animā vxoꝝ tuarū ⁊ animā cōcubinaꝝtuarum. Diligis odiētes te. ⁊ odio habes diligentes te. Et oſtēdiſti hodie qꝛnō curas de ducibꝰ tuis ⁊ de ſeruis tuis. ⁊ vere cognoui modo: quia ſi abſalōviueret ⁊ omnes nos occubuiſſemus.tūcplaceret tibi. Nūc igit̉ ſurge ⁊ ꝓcede. ⁊ alloquēs ſatis fac ſeruis tuis. Iuroenim tibi ꝑ dn̄m ꝙ ſi non exieris. nevnus quidē remanſurus ſit tecū noctehac. ⁊ peius erit hoc tibi qͣꝫ oīa mala q̄venerunt ſuꝑ te ab adoleſcētia rua vſqꝫin p̄ſens. Surrexit gͦ rex. ⁊ ſedit in porta. Et omni populo nunciatū eſt ꝙ rexſederet in porta. Uenitqꝫ vniuerſa multitudo coram rege: iſrael aūt fugit in tabernacula ſua. Oīs quoqꝫ populus certabat in cūctis tribubus iſrael dicens:Rex liberauit nos de manu inimicoruꝫnoſtroꝝ: ipſe ſaluauit nos d̓ manu philiſtinoꝝ. ⁊ nūc fugit de terra ꝓpter abſalon. Abſalon aūt que vnximꝰ ſuꝑ nosmortuus eſt in bello. Uſqꝫ quo ſiletis. ⁊nō reducitis regē? Et cōſiliū totius iſrl̓venit ad regeꝫ. Rex ꝟo dauid miſit adſadoch ⁊ abiathar ſacerdotes. dicens:Loquimini ad maiores natu iuda dicentes: Cur venitis nouiſſimi ad reducendū regē in domū ſuā? Sermo autēoīs iſrael ꝑuenerat ad regē in domo eiꝰquia dixerat rex. Hec dicetis ad popu-
lū Fratres mei vos os meū ⁊ caro meavos. Quare nouiſſimi reducitis regē?Et amaſe dicite. Nōne os meū es ⁊ caro mea: Hec faciat mihi deus ⁊ hec addat. ſi nō magiſter militie fueris coraꝫme omni tꝑe ꝓ ioab. Et inclinauit coromniū viroꝝ iuda quaſi viri vniꝰ. Miſerūtqꝫ ad regē dicētes: Reuertere tu ⁊oēs ſerui tui. Et reuerſus ē rex. Et venitvſqꝫ iordanē. Et oīs iuda venit vſqꝫ ingalgala vt occurreret regi ⁊ traducereteū iordanē. Feſtinauit aūt ſemei filiusgera filij gemini de bahurim. ⁊ deſcendit cū viris iuda in occurſum regis dauid cuꝫ mille viris de beniamin ⁊ ſibapuer d̓ domo ſaul ⁊ quindecim filij eiꝰac viginti ſerui erāt cū eo. Et irrumpentes lordanē ante regē trāſierūt vada vttraducerent domū regis ⁊ facerēt iuxtaiuſſionē eius. Semei aūt filiꝰ gera proſtratus corā rege cū iam trāſiſſet iordanē. dixit ad eum: Ne reputes mihi dn̄emi iniquitatē. neqꝫ memineris iniuriarū ſerui tui in die qͣegreſſus es dn̄e mirex de hieruſalē neqꝫ ponas rex in cordetuo. Agnoſco enī ſeruus tuus peccatuꝫmeū. ⁊ idcirco hodie primꝰ veni de omni domo ioſeph: deſcēdiqꝫ ī occurſū domini mei regis. Rn̄dēs ꝟo abiſai filiꝰſaruie. dixit Nūquid ꝓ his verbis nonoccidetur ſemei qui maledixit xp̄o dn̄i?Et ait dauid: Quid mihi ⁊ vobis filijſaruie? Cur efficimini mihi hodie in ſathan? Ergo ne hodie interficiet̉ vir ī iſrael. An ignoro hodie me factū regē ſuper iſrl̓? Et ait rex ſemei: Nō morieris.Iurauitqꝫ ei. Miphiboſeth quoqꝫ filiꝰſaul deſcēdit ī occurſum regis illotis pedibus ⁊ intōſa barba. veſteſqꝫ ſuas nōlauerat a die qͣ egreſſus fuerat rex vſqꝫad diē reuerſionis eiꝰ in pace. Cūqꝫ occurriſſet regi. dixit ei rex: Quare nō veniſti mecū miphiboſeth? Et reſpondēsait: Domine mi rex ſeruus meus contempſit me. Dixiqꝫ ei: ego famulꝰ tuꝰ
T iiij