¶ Regum. II.
cōſilio achitofel. Dn̄i autē nutu diſſiparū eſt cōſiliū achitofel vtile vt induceretdn̄s ſuꝑ abſalō malum. Et ait chuſi ſadoch ⁊ abiathar ſacerdotibꝰ. Hoc ⁊ hocmō conſiliū dedit achitofel abſalon ⁊ ſenioribꝰ iſtael. ⁊ ego tale ⁊ tale dedi conſiliū. Nūc gͦ mittite cito. ⁊ nunciate dauid dicētes: Ne moreris nocte hac in cāpeſtribꝰ deſerti. ſꝫ abſqꝫ dilatiōe trāſgredere. ne forte abſorbeat̉ rex. ⁊ oīs populus qui cū eo ē. Ionathas āt ⁊ achimaqs ſtabāt iuxta fontē rogel. Abijt ācilla⁊nūciauit eis ⁊ illi ꝓ fecti ſūt vt referrētad regē dauid nūciū. Nō enī poterāt videri aut introire ciuitatē. Uidit aūt eosquidā puer. ⁊ indicauit abſalō. Illi ꝟocōcitu gradu ingreſſi ſūt domū cuiuſdāviri ī bahurī qui hēbat puteū ī veſtibuloſuo. ⁊ deſcēderūt in eū. Tulit aūt muler ⁊ expādit velamē ſuꝑ os putei quaſiſiccās priſanas ⁊ ſic latuit res. Cunqꝫvniſſent ſerui abſalō in domū ad mulierē dixerūt. Ubi ē achimaas ⁊ ionathaſEt rn̄dit eis mulier: Trāſierūt feſtinanterguſtata paululū aque. At hi qui querebāt cū nō reꝑiſſent. reuerſi ſunt in hieruſalē. Cūqꝫ abiſſēt. aſcēderūt illi de puleo ⁊ pergētes nūciauerūt regi dauid. ⁊dixerūt: Surgite ⁊ trāſite cito fluuiuꝫ:qm̄ huiuſcemōi dedit cōſiliū ꝯͣ vos achiioſel. Surrexit gͦ dauid ⁊ oīs populusqui cū eo erat. ⁊ trāſierūt iordane donecdiluceſceret an̄qͣꝫ denudaret̉ verbum. ⁊nec vnꝰ quidē reſiduꝰ fuit qui nō tranſiret fluuiū. Porro achitofel vidēs ꝙ nōfuiſſet factū cōſiliū ſuū: ſtrauit aſinū ſuuꝫ. ſurrexitqꝫ ⁊ abijt in domū ſuā ⁊ in ciuitatē ſuā. ⁊ diſpoſita domo ſua ſuſpendio interijt. ⁊ ſepultus eſt ī ſepulcro pains ſui. Dauid autē venit ī caſtra. ⁊ abſalon trāſijt iordanē ipſe ⁊ oēs viri iſrad cū eo. Amaſam vero cōſtituit abſalōpioab ſuꝑ exercitū. Amaſa autē erat filus viri qui vocabat̉ iethra de hiezreliqui ingreſſus ē ad abigail̓ filiā naas ſo-
rorem ſaruie que fuit mater ioab. Et caſtrametatus ē iſrael cū abſalon in terragalaad. Cunqꝫ veniſſet dauid ī caſtra.ſobi filiꝰ naͣas de rabath filiorū ammō.⁊ machir filiꝰ amihel de lodabar. ⁊ berzellai galaadites de rogelim obtuleruntei ſtratoriā ⁊ tapētia ⁊ vaſa fictilia. frumentū. ⁊ hordeū ⁊ farinā ⁊ polentā ⁊ fabam ⁊ lentē ⁊ frixū oleo cicer ⁊ mel ⁊ butyrū. oues ⁊ pingues vitulos. dederuntqꝫ dauid ⁊ populo qui cū eo erat ad veſcendū. Suſpicati enī ſunt populuꝫ fame ⁊ ſiti fatigari in deſerto.¶ XVIIIGitur cōſiderato dauid populo ſuo. cōſtituit ſuꝑ eos tribunos ⁊ cēturiones. ⁊ dedit populi tertiā partē ſub manu ioab. ⁊ tertia ꝑtem ſub manu abiſai filij ſaruie fratrisioab ⁊ tertiā partē ſub manu ethai quierat de geth. Dixitqꝫ rex ad populum:Egrediar ⁊ ego vobiſcū. Et rn̄dit populus. Nō exibis. Siue enī fugerimꝰ nonmagnoꝑe ad eos de nobis pertinebit.ſiue media ꝑs ceciderit ē nobis nō ſatiscurabūt: qꝛ tu vnꝰ ſolus ꝓ decē milibuſcōputaris. Veliꝰ eſt igit̉ vt ſis nobis īvrbe preſidio. Ad quos rex ait: Qd̓ vobis videt̉ rectū hoc faciaꝫ. Stetit ergorex iuxta portā. Egrediebat̉qꝫ populusꝑ turmas ſuas centeni. ⁊ milleni. Et p̄cepit rex ioab ⁊ abiſai ⁊ ethai dicens.Seruate mihi puerū abſalon̄. Et om̄iſpopulus audiebat precipiente regē cunctis principibꝰ ꝓ abſalon. Itaqꝫ egreſſus eſt populꝰ in campū cōtra iſrael ⁊ factū ē preliū in ſaltu effraim. Et ceſus ēibi populuſ iſrael ab exercitu dauid: factaqꝫ ē plaga magna ī die illa vigīti miliū. Fuit autē ibi preliū diſꝑſum ſuꝑ faciē oīs terre. ⁊ multo plures erant quosſaltus cōſūpſerat de populo qͣꝫ hi quosvorauerat gladiꝰ in die illa. Accidit aūtvt occurreret abſalon ẜuis dauid. ſedēsmulo. Cunqꝫ ingreſſus fuiſſet mulus
T. iij.