¶ Regum. II.
donet eum mihi dominꝰ ⁊ viuat infās.Nunc autem quia mortuus eſt. quareieiuno? Nunquid potero reuocare eumamplius? Ego vadā magis ad eum: ille vero non reuertet̉ ad me. Et conſolarus eſt dauid berſabre vxorē ſuā. ingreſſuſqꝫ ad eam dormiuit cuꝫ ea. Que genuit filiū. ⁊ vocauit nomē eius ſalomo.⁊ dominus dilexit eum: Miſitqꝫ eū inmanu nathan ꝓphete. ⁊ vocauit nomēeius amabil̓ domino. eo ꝙ diligeret eūdn̄s. Igitur pugnabat ioab cōtra rabbath filiorū ammon ⁊ expugnabat vrbem regiā. Miſitqꝫ ioab nūcios ad dauid dicens: Dimicaui aduerſum rabba. ⁊ capienda eſt vrbs aquarū. Nuncigitur congrega reliquā parte populi. ⁊obſide ciuitatē. ⁊ cape eam. ne cuꝫ a mevaſtata fuerit vrbs. nomini meo aſcribatur victoria. Congregauit itaqꝫ dauid omnem populū ⁊ profectus eſt aduerſum rabba. Cunqꝫ dimicaſſet cepiteam. Et tulit diadema regis eorum decapite eius. pondo auri talentū habensgemmas precioſiſſimas. ⁊ impoſituꝫ ēſuper caput dauid. Sed ⁊ predā ciuitatis aſportauit multā valde: populumquoqꝫ eiuſ adducēs ſerrauit. ⁊ circūegitſuꝑ eos ferrata carpenta. Diuiſitqꝫ cultris ⁊ traduxit in typo laterum. Sic fecit vniuerſis ciuitatibus filiorū ammō.Et reuerſus eſt dauid ⁊ omnis exercitꝰin hieruſalem.IXIII.Actum eſt autē poſt hec vt abſalon filij dauid ſororem ſpecioſiſſimā vocabulo thamar adamaretammon filius dauid ⁊ deperiret in eam valde ita vt propter amoremeius egrotaret: quia cum eſſet virgo diſncile ei videbatur vt quippiam inhoneſte ageret cum ea. Exat autem ammonamicus nomine ionadab filiꝰ ſemmaafratris dauid vir prudens valde. Quidirit ad eum. Quare ſic attenuaris ma
cie fili regis per ſingulos dies? Cur nōindicas mihi: Dixitqꝫ ei ammon. Thamar ſororem fratris mei abſalon amo.Cui reſpondit ionadab: Cuba ſuper lectum tuum ⁊ languorē ſimula: cūqꝫ venerit pater tuus vt viſitet te dic ei. Ueniat oro thamar ſoror mea vt det mihicibum. ⁊ faciat pulmentū vt comedamde manu eius. Accubuit itaqꝫ ammon⁊ quaſi egrotare cepit. Cunqꝫ veniſſetrex ad viſitandū eum ait ammon ad regeꝫ. Ueniat obſecro thamar ſoror meavt faciat in oculis meis duas ſorbitiunculas. ⁊ cibū paratum capiaꝫ de manueius. Uiſit ergo dauid ad thamar domum dicens: Ueni in domum ammōfratris tui. ⁊ fac ei pulmentur. Uenitqꝫthamar in domum ammon fratris ſui.ille autem iacebat. Que tollens farinācommiſcuit. ⁊ liquefaciens ī oculis eiꝰcoxit ſorbitiūculas: tollenſqꝫ quod coxerat effudit ⁊ poſuit coraꝫ eo. ⁊ noluit comedere. Dixitqꝫ ammon. Eijcite vniuerſos a me. Cūqꝫ eieciſſent omnes. dixit ammon ad thamar. Infer cibū in cōciaui vt veſcar demāū tua. Culit gͦ thamar ſorbitiūculas quas fecerat. ⁊ ītulitad ammon fratrē ſuū in cōclaui. Cūqꝫobtuliſſet ei cibū. apprehēdit eam ⁊ ait.Ueni cuba mecū ſoror mea. Que rn̄ditei. Noli frater mi. noli opprimer̄ me: neqꝫ eī hoc fas ē ī iſrael. Noli facere ſtulticiā hāc. Ego enī ferre non potero opprobriū meū ⁊ tu eris qͣſi vnꝰ de inſipiētibꝰī iſrael quinpociꝰ loquere ad regē. ⁊ nōnegabit me tibi. Noluit autē ammō acquieſcere precibus eius. ſed preualensviribꝰ oppreſſit eam: ⁊ cubauit cū ea. Etexoſam eaꝫ habuit odio magno nimis.ita vt maius eſſet odiū quo oderat eamamore quo āte dilexerat. Dixitqꝫ ei ammon: Surge ⁊ vade. Que rn̄dit. Maius ē hoc malū quod nunc agis aduerſum me qͣꝫ quod ante feciſti expellēs meEt noluit audir̄ eā ſꝫ vocato puero qui