veniā ad te. ⁊ oſtendam tibi que faciasItaqꝫ cum auertiſſet humeꝝ ſuū vt abiret a ſamuele immutauit ei deus cor aliud. ⁊ venerūt omnia ſigna hec in dieilla. Uenerūtqꝫ ad predictū collē. ⁊ eccecuneus ꝓphetarū obuius ei. Et inſiluitſuper eū ſpiritus dn̄i. ⁊ ꝓphetauit ī medio eorū. Uidentes autē omnes qui nouerant eū heri ⁊ nudiuſtertiꝰ ꝙ eſſet cuꝫꝓphetis ⁊ ꝓphetaret. dixerūt adinuiceꝫ.Que nā res accidit filiocis? Nuꝫ ⁊ ſaulinter ꝓphetas? Rn̄ditqꝫ alius ad alteydicēs. Et quis pater eius? Proptereaverſum eſt in prouerbiū: Nū ⁊ ſaul īterꝓphetas? Ceſſauit autē ꝓphetare. ⁊ venit ad excelſum. Dixitqꝫ patruꝰ ſaul adeū ⁊ ad puerū eius. Quo abiſtis? Quireſponderūt. Querere aſinas. Quascū non repperiſſemꝰ. venimꝰ ad ſamuelem. Et dixit ei patruus ſuus. Indicamihi qͥd dixerit tibi ſamuel. Et ait ſaulad patruuꝫ ſuum. Indicauit nobis. qꝛinuente eſſent aſine. De ſermone autēꝫregni nō indicauit ei quē locutuſ fueratei ſamuel. Et ꝯuocauit ſamuel populūad dn̄m in maſphat. ⁊ ait ad filios iſrael. Hęc dicit dn̄s deus iſrael. Ego eduxi iſrael deegypto. ⁊ erui vos de manuegiptioꝝ ⁊ de māu oīꝫ regū qͥ affligebatvoſ. Uos autē hodie ꝓieciſtis dn̄ꝫ deūveſtrum. qui ſolus ſaluauit vos de vniuerſis malis ⁊ tribulationibus veſtris⁊ dixiſtis. Nequaqͣꝫ: ſed regem cōſtitueſuper nos. Nunc ergo ſtate coraꝫ dominō ꝑ tribus veſtras ⁊ per familias. Etapplicuit ſamuel omnes tribus iſrael. ⁊cecidit ſors ſuper tribum beniamin. Etapplicuit tribum beniam in ⁊ cognationes eius. ⁊ cecidit ſuper cognationemmethri. ⁊ peruenit vſqꝫ ad ſaul filiumcis. Queſierunt ergo eum. ⁊ non eſt inuentus illic. Et conſuluerunt poſt hecdominum vtrum naͣm vēturus eſſet illuc. Reſponditqꝫ dominus. Ecce abſcōditus eſt domi. Cucurrerunt itaqꝫ ⁊ tu
lerunt eum inde. ſtetitqꝫ in medio populi ⁊ altior fuit vniuerſo populo ab hūero ⁊ ſurſum. Et ait ſamuel ad omnē populum: Certe videtis quem elegit dn̄sqm̄ non ſit ſimilis illi in omni populoEt clamauit omnis populus. ⁊ ait: Uiuat rex. Locutus eſt auteꝫ ſamuel ad populum legē regni. ⁊ ſcripſit in libro ⁊ repoſuit corā dn̄o. Et dimiſit ſamuel omnem populū. ſingulos in domū ſuam.Sed ⁊ ſaul abijt in domū ſuam in gabaa. Et abijt cuꝫ eo pars exercitus. quorum tetigerat deus corda. Filij vero belial dixerūt. Nū ſaluare nos poterit iſteEt deſpexerunt eū ⁊ nō attulerūt ei munera. Ille enim diſſimulabat ſe audire.¶ XI.T factū eſt quaſi poſt menſemaſcēdit naas ammonites. ⁊ pugnare cepit aduerſum iabes galaad. dixeruntqꝫ omēs viri iabes ad naas. Habeto nos federatos. ⁊ ſeruiemuſtibi. Et reſpondit ad eos naas ammonites. In hoc feriam vobiſcum fedꝰ. vteruam omnium veſtrū oculos dextrosponaqꝫ vos opprobriū in vniuerſo iſrael. Et dixerunt ad eum ſeniores iabes.Concede nobis ſeptem dies. vt mittamus nuncios ad vniuerſos terminosiſrael. ⁊ ſi non fuerit qui defendat nosegrediemur ad te. Uenerunt ergo nuncij in gabaā ſaulis. ⁊ locuti ſunt verbahec audiente populo. Et leuauit omniſpopulus vocem ſuam. ⁊ fleuit. Et ecceſaul veniebat ſequens boues de agro. ⁊ait. Quid habet populus ꝙ plorat: Etnarrauerunt ei verba virorum iabes.Et inſiluit ſpiritus domini in ſaul cumaudiſſet hec verba. ⁊ iratus eſt furor eius nimis. Et aſſumens vtrunqꝫ bouēconcidit in fruſta: miſitqꝫ in omnes terminos iſcael permanum nuncioruꝫ dicens. Quicūqꝫ nō exierit. ⁊ ſecutus fuerit ſaul ⁊ ſamuel. ſic fiet bobus eius. Inuaſit ergo timor dn̄i populum. ⁊ egreſti