¶ Deuteronomium
⁊ confortamini. Nolite timere nec paueatis ad conſpectū eorum. quia dominus deus tuus ipſe eſt ductor tuus. et n̄dimiſtet nec derelinquet te. Uocauitqꝫmoyſes ioſue. ⁊ dixit ei coram omniſiſrael: Cōfortare ⁊ eſto robuſtus. Tu enimintroduces populū iſtum in terrā quaꝫdaturū ſe patribus eorū iurauit dn̄s. ettu eā diuides ſorte. Et dominꝰ qui ductor eſt veſter ipſe erit tecum. nō dimittet nec derelinquet te. Noli timere necpaueaſ. Scripſit itaqꝫ moyſes lege hāc⁊ tradidit eam ſacerdotibus filijsⁱ leuiqui portabant arcā federis dn̄i. ⁊ cūctisſenioribus iſrael. Precepitqꝫ eis dicēsPoſt ſeptē annos anno remiſſionis inſolēnitate tabernaculorū cōuenientibuſcunctis ex iſrael vt appareant in conſpectu dn̄i dei tui in loco quē elegerit dominus. leges verba legis huius corā/ om̄iiſrael: audientibus eis ⁊ in vnuꝫ omnipopulo congregato tam viris qͣꝫ mulieribus. ꝑuulis ⁊ aduenis qui ſunt intraportas tuas vt audiētes diſcāt. ⁊ timeant dn̄m deum veſtrū. ⁊ cuſtodiāt. impleantqꝫ oēs ſermones legis huius. Filij quoqꝫ eorū qui nunc ignorāt vt audire poſſint ⁊ timeat dn̄m deū ſuū cunctiſdiebus quibus verſant̉ in terrā: ad quāvos iordane tranſmiſſo ꝑgītis obtinendam. Et ait dn̄s ad moyſen: Ecce propeſunt dies mortis tue. Uoca ioſue. etſtate in tabernaculo teſtimonij vt precipiam ei. Abierūt ergo moyſes ⁊ ioſue ⁊ſteterunt in tabernaculo teſtimonij. apparuitqꝫ dn̄s ibi in columna nubis queſtetit in introitu tabernaculi: dixitqꝫ dominus ad moyſen: Ecce tu dormies cūpatribꝰ tuis. ⁊ populꝰ iſte cōſurgēs fornicabitur poſt deos alienos in terrā adquam ingrediet̉ vt habitet in ea ibi derelinquet me. ⁊ irritū faciet fedus quodpepigi cum eo. Et iraſcetur furor meuscontra eum in die illo. ⁊ derelinquameum ⁊ abſcondam faciem meam ab eo.
⁊ erit in deuorationē. Inuenient eumomnia mala ⁊ afflictiones. ita vt dicatin illo die: Uere quia non eſt deus mecum inuenerunt me hec mala. Ego autem abſcondā ⁊ celabo ſaciē meaꝫ ī dieillo ꝓpter omnia mala que fecit: quia ſecutus eſt deos alienos. Nunc itaqꝫ ſcribite vobis canticum iſtud ⁊ docete filios iſrael vt memoriter teneant ⁊ ore decantent. ⁊ ſit mihi carmē iſtud pro teſtimonio inter filios iſrael. Introducā enīeum in terram proqua iuraui patribuſeius lacte ⁊ melle manantē. Cunqꝫ cōmederint ⁊ ſaturati craſſiqꝫ fuerint. conuertentur ad deos alienos ⁊ ſeruiēt eisdetrahētqꝫ mihi ⁊ irritū facient pactuꝫmeum. Poſtqͣꝫ inuenerint eū malaml̓ta ⁊ afflictiones reſpōdebit eī canticuꝫiſtud pro teſtimōio quod nulla delebitobliuio ex ore ſeminis tui. Scio enī cogitationes eius que facturus ſit hodieanteqͣꝫ introduca eum in terrā quam eipollicitus ſum. Scripſit quoqꝫ moyſeſcanticum. ⁊ docuit filios iſrael. Precepitqꝫ dn̄s ioſue filio nun. ⁊ ait. Confortare ⁊ eſto robuſtus. Tu enim introduces filios iſrel in terra quā pollicitꝰ ſuꝫ⁊ ego ero tecum. Poſtqͣꝫ ergo ſcripſitmoyſes verba legis huius in volumine atqꝫ compleuit: precepit leuitis quiportabant arcā federis dn̄i dicens. Tollite librum iſtū ⁊ ponite euꝫ in latere arce federis domini dei veſtri: vt ſit ibi cōtra te in teſtimonium. Ego enim ſcio cōtentionem tuam ⁊ ceruicem tuam duriſſimam. Adhuc viuente me ⁊ ingrediente vobiſcum ſemper contentioſe egiſtis contra dominum: quanto magiſcum mortuus fuero. Cōgregate ad meomnes maiores natu per tribꝰ veſtrasatqꝫ doctores ⁊ loquar audientibꝰ eisſermones iſtos. ⁊ inuocabo contra eoscelum ⁊ terrā. Noui eniꝫ ꝙ poſt mortēmeā inique agetis ⁊ declinabitiſcito deviā quam precepi vobis. ⁊ occurrent