¶ Exodus
tonitrua dei ⁊ grando: vt dimittā vos⁊ nequaqͣꝫ hic vltra maneatis. Ait moyſes: Cum egreſſus fuero de vrbe extendam palmas meas ad dominū. ⁊ ceſſabunt tonitrua ⁊ grando non erit: vt ſcias quia domini ē terra. Noui autē ꝙ ⁊tu ⁊ ſerui tui necdū timeatis dn̄m deū.Linū ergo ⁊ hordeū leſum ē. eo ꝙ hordeū eſſet virens. ⁊ linuꝫ iam folliculosgerminaret. Triticū autē ⁊ far non ſūtleſa. qꝛ ſerotina erant. Egreſſuſqꝫ moyſes a pharaone ex vrbe. tetendit manuſad dominum. ⁊ ceſſauerunt tonitrua ⁊grando: nec vltra ſtillauit pluuia ſuperterram. Uidens auteꝫ pharao ꝙ ceſſaſſet pluuia ⁊ grādo ⁊ tonitrua. auxit peccatum. ⁊ ingrauatum eſt cor eius ⁊ ſeruorum illius ⁊ induratū nimis. nec dimiſit iſrael. ſicut preceperat dominꝰ ꝑmanum moyſi.¶ LC dixit dn̄s ad moyſen Ingredere ad pharaonē. Ego enī induraui cor eius ⁊ ſeruorum illius vt faciā ſigna mea hec in eo. ⁊ narres in auribus filij tui ⁊ nepotum tuoꝝquotiens contriueriꝫ egyptios ⁊ ſignafecerim in eis. ⁊ ſciatis quia ego dominus. Introierunt ergo moyſes ⁊ aaronad pharaoneꝫ. ⁊ dixerunt ei: Hec dicitdn̄s deus hebreorū: Uſqꝫ quo non visſubijci mihi: Dimitte populū meuꝫ vtſacrificet mihi. Sin autē reſiſtis ⁊ nonvis dimittere eū: ecce ego inducaꝫ craslocuſtā in fines tuos q̄ operiet ſuꝑficiēterre. ne quicqͣꝫ eiꝰ appareat ſed comedatur quod reſiduū fuerit grādini. Corrodet enī oīa ligna que germināt in agris⁊ implebūt domos tuas ⁊ ſeruorū tuorū ⁊ omniū egyptiorū: quantā nō viderūt patres tui ⁊ aui ex quo orti ſunt ſuꝑterrā vſqꝫ in preſentē diē. Auertitqꝫ ſe ⁊egreſſus ē a pharaone. Dixerūt autemſerui pharaonis ad eū: Uſqꝫ quo patiemur hoc ſcandalū? Dimitte homīeſ vt
ſacrificēt dn̄o deo ſuo. Nonne vides ꝙperierit egyptus? Reuocauerūtqꝫ moiſen ⁊ aaron ad pharaonē. Qui dixit eiſIte: ſacrificate domīo deo veſtro. Quinam ſunt qui ituri ſūt; Ait moyſes: Cūꝑuulis noſtris ⁊ ſenioribus pergemuscum filijs ⁊ filiabus. cū ouibus ⁊ armētis. Eſt enī ſolēnitas dn̄i dei noſtri. Etreſpondit pharao: Sic dn̄s ſit vobiſcūQuomodo ego dimittā vos ⁊ paruulos veſtros. cui dubiū eſt ꝙ peſſime cogitetis? Non fiat ita: ſed itē tm̄ viri ⁊ ſacrificate dn̄o. Hoc enim ⁊ ipſi petiſtis.Statīqꝫ eiecti ſunt de cōſpectu pharaonis. Dixit autē dn̄s ad moyſen: Extende manū tuaꝫ ſuꝑ terram egypti ad locuſtam vt deſcendat ſuper terrā. ⁊ deuoret omnē herbaꝫ que reſidua fuerit grādini. Et extendit moyſes virgam ſuperterram egypti. ⁊ dominus induxit ventum vrente tota die illa ⁊ nocte. Et mane facto: ventus vrens leuauit locuſtaſQue aſcenderunt ſuper vniuerſam terram egypti: ⁊ ſederunt in cunctis finibus egyptiorū innumerabiles: qualesante illud tēpuſ non fuerant. nec poſteafuture ſunt. Operuerūtqꝫ vniuerſamſuꝑficiem terre vaſtantes omnia. Deuorata ē igitur herba terre. ⁊ quicquidpomorū in arboribꝰ fuit que grādo dimiſerat. Nihil quoqꝫ omnino virēs relictum eſt in lignis ⁊ in herbis terre: incuncta egypto. Quāobrem feſtinꝰ pharao vocauit moyſen ⁊ aaron. ⁊ dixit eiſPeccaui in dominū deū veſtrum ⁊ invos. Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice. ⁊ rogate dominū deūveſtrum vt auferat a me mortem iſtamEgreſſuſqꝫ eſt moyſes de cōſpectu pharaonis. ⁊ orauit dominū: Qui flare fecit ventū ab occidēte vehementiſſimuꝫ⁊ arreptā locuſtam proiecit in mare rubrum. Non remanſit nec vna quidem īcunctis finibus egipti. Et indurauit dominus corpharaonis. nec dimiſit filioſ
fE