¶ diſtinctio decima
de iniraculis
fides ⁊ deuotio: tm̄ ſtultiſ ac ſupͥbiſ eorūd̓ ſacramētoꝝ obeſtirriſio. ¶. Ca. liij.iEtulit mihi abbas Theodericus noſter moͣchꝰquondā comes in Vuiedā rēſatis mirabilē. Noui inquit incōfluēcia carnificem quendaꝫhomineꝫ: in officio ſuo probuſatis nomen illius exprimēshic cum tēpore quodam. tercia feria ante cineres totam pene noctē ī commeſſacionibuſexpēdiſſet. Mane quaſi ad abluendas carnes. cum quodaꝫſuo collega taberna intrauit.Cunqꝫ ad officium miſſe pulſaretur. ⁊ fideles ad eccleſeaꝫcōfluerent necnō ex eadem taberna. iāqꝫ ſolihij duo illic remanentes potarēt ait alt̓ carnifici Certe modo diu nimiſ expectamus eamus ergo ad eccleſiam propter ſacros cine̓sCui ille miſteriuꝫ cinerum irridendo rn̄dit. Sede Ego tibi dabo cineres. ⁊ tu mihi Tollēſqꝫcineres de lare iactauit ſupercaput eius. Et ecce mox penairriſionis ſb̓ſecuta eſt Naꝫ ſtatim circa caput ⁊ faciem tantuſenſit puluerem ac ſi follibusei inſufflaretur Cunqꝫ territꝰexclamaret. tantū ore cinerishauſit vt pene ſuffocatus fu
iſſet. Accurrerūt ml̓ti. plagaꝫtam mirabilem videntes. Ductus eſt in proximam inſulamin qua nō puluis ſꝫ gramen erat. ſed nihilei profuit. In rhenon pomerio. in ſolario neqꝫī aliquo loco a turbine cinerūſe defendere potuit a quibustandem ſuffocatuſ: penam irriſionis ſoluit. Ecce homo de qͦſupradictum eſt deuoconis gītia eciam ſub terra viuere potuit. hunc ī aere iā dicta culpaſuffocauit. Duo nūc ſubijciaꝫmiracula. Primum meruit virtus humilitatis. Sequens virtꝰ caſtitatis. ¶ Ca. liiij.fardus cuius meminiin diſtinctione quartacapiº qͣrto. ꝯu̓ſus fuit ī Hēmērode. Hic cū eēt hō bn̄ natꝰ vtꝑ hūilitatē āpliꝰ mereret̉ porcos monaſterij paſce̓ nō deſpexit. ymo p̄cibꝰ idē officiū optinuit. Die qͥdā cū iuxͣ nemꝰ gre 118gē porcorū pauiſſꝫ. Vidit ibiduas arbores q̄ de vno trūcoꝓceſſerāt Cui cū vna placuiſſꝫDixiſſꝫqꝫ ī corde ſuo deꝰ ꝙͣ ydonea eēt hec arbor ad alueoſ porcoru. mox cecidit ac ſi ſecui ſucciſa fuiſſꝫ. Eccen orati ſꝫ cogitati lignū obediuit hec de humilitate. Audi aliud miraculum decaſtitate. ¶ Ca. lvI