De.diſtinctō.miracul̓.
venerabilis non ingratus deoad ordineꝫ ſe tranſtulit predicatorum.¶ Capitulū. xxxv.Eferre ſolꝫ dominꝰ Bernhardus de Lippa qn̄qꝫabb̓ nūc ep̄us in Liuonia qͦddaꝫ miraculū iam dictomiracūlo ꝓrſus cōtrariūi. Noui inqͥtpiſcatore in epatu traiectenſiqui cū quādaꝫ femīa multo tēpore fueat fornicatꝰ. Et qꝛ euiſpeccatu minis ea̓t notoriū tempore quodaꝫ in ſynodo imnēſi accuſari times dicebat intraſe. Quid nūc faties miſer? Sihac in ſynodo de fornicacōneaccuſatus fueis ⁊ cōfeſſus illaꝫī matrionio mox ducere cōgeris. ſi autē negaueris candentiferro cōuictus ampliꝰ ꝯfunderis. Statīqꝫ ad ſacerdotē veniens magiſ vt poſt patuit tīorepene ꝙ amore iuſtitie peccatuꝫcōfeſſus eſt cōſiliū queſiuit ⁊inuenit. Si habes inqͥt ſac̓doſfirmū ꝓpoſitū nunꝙͣ peccandicū illa candes ferrū ſecure poteris portare ipſūqꝫ peccatuꝫ negare. ſpero autē ꝙ virtus cōfeſſiōis liberabit te. Qd̓ ita factueſt cūctis ſtupētibus qͥbus fornicacō īnōtueat Ecce hic ignidei potentia ſicut in ſuꝑioribꝰexemplis con natura vim ſuaꝫ
reſtrinxit. Et ſicut in ſb̓ſeq̄ntibus audies mia̓bilius connaturaꝫ ncaduit. Quid plura?Abſoluitur hō. Poſt dies plurimos cū alio piſcatore officijſui cauſa in flumiīe nauigans:cuꝫ domū predicte mulieris vidiſſent ait alter alteri. O aldemiror ⁊ multi mecū: quae̓ temſynodo nō muſſerit ferrū cū tamanifeſtū fuiſſet tuuꝫ peccatū.Ille de gr̄tia ſibi collata indigne glorias. eo ꝙ iam voluntateꝫ fornicandi cū illa concepiſſet manu aqua fluuij ſeu fluminis ꝑcuſſit ⁊ ait. Ecce tm̄ mihinocuit ignis ille Mira dei iuſtitia. Qui miſei̓cordit̉ penitēteꝫcuſtodiuit: iuſte ⁊ miraculoſeminis p̄uiuit r̓cidiuātē. Moxvt aquā tetigit: candens ei ferrū aq̄ fuit. Qua ſtatī cū clamore valido retrahes pellē dimiſitin aqͣ omīa circa ſe geſta ſotioreferes ſera ductus eſt penitentia. Non diſcordat ab hoc miraculo: quod monachus nōſter Lambertus recitare ſolitus eſt.¶ Capitulū. xxxvi.Vſticus quidā contraaliū habens imimiciciaˢruidā maligno hoī de ordīe viatoꝝ qͣles multi ſunt pecuniaꝫdedit vt domū illius incēderet.