Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio decima

de miraculis

autē nocte glacies fuerat̉ ꝯgelata. Vnde ⁊ miraculū reputabat̉: ꝙ tonitrua audiri ⁊ fulmina videri poterat. Aliud tibi refera exepul t̓ribile ſatis. xxviijAcerdos quidaꝫ de Saxoma nuꝑ miraculū mihiretulit ſtupendū. Hoc inquitāno in terra noſtra in quodaꝫtheatro fulminati ſunt vignitihomines: ſolo ſacerdobe euadēte. fugit em̄ cū alios videret ardere Decebat em̄ ut igniˢ quonihil leuius eſt. leuitatis amatores puniret. Apollonus.Miror ꝙ ſacerdos nō eſt pͥuitus. cū ip̄e plus ceteris credat̉peccaſſe. Ceſarius. Sepedeꝰ ſacerdotibus ꝑcit ꝓpter ordinē ſicut legitur de Aaro: quenō ꝑcuſſit lep ſꝫ ſorore. cūtamnō legatur ſorore minꝰ peccaſſe. Vel forte ī eo aliquid bonideꝰ p̄uidit: ꝓpter qd̓ illi pepercit. Ꝙ vero aliqn̄ ob huiuſmodi leuitates deꝰ ſacerdotes puniat p̄ſto ē exēplū. Ca. xxix.St villa in epiſcopatuTreuerenſi Eliſaciā vocata: in quā anno preteito qrta feria ante natiuitatem ſāctiIohanis contigit hoc grande⁊ terribile miraculum. Sacerdos loci Penricus nomine duſederet in taberna. facta eſt in

demperies aeris maxima. Quofeſtinante cū campanario ſuoin eccleſiam. cuꝫ capanas pulſaret creuit tēpeſtas: ⁊ nebulaet menarrabilis ſtrepitus aeris in eccīa. Venienſqꝫ repēteictus turbinis ꝓſtrauit vtrūqꝫcleicum ſcilicet ⁊ campanariūita ꝙ campanariꝰ ſub clericoiacebat Campanarius vero innl̓lo leſus eſt: clerico extinctoCuius genitalia exuſta ſuntreliquo corꝑe intacto. Que filius eius accurrēs: calcādo extinxit ⁊ auulſit Ex quo patꝫ fornicatorem illū fuiſſe Veſtimeta vero eius ita ſunt lacerata.ut nulla ꝑticula cohe̓ret ſolideparti. nec ſolida eſſent excepta illa particula in qua dependere ſolebat manipulus in ſinſtro brachio. ſed ⁊ ſinalia ſuaque noua erant ita ſunt dilacerata. ac ſi fuſcinulis diſſipataeſſent. Solee vero ſic ſunt facte ac ſi ī aqua feruidafuiſſentdecocte. Campanarius auteꝫin maximo timore ac ſtuporeiacens vidit demones inſultuꝫfacientes in eccleſia. ſed ⁊ capſula que erat poſt altare. proſilijt ſuꝑ altare ⁊ aꝑtura fcā eſtī ea. q̄ adhuc ita remani. Scivero qͦꝝ r̓liqͥe ibi ſunt. egreſſi fortiter t̓ſiſtebant demōibꝰ