¶ Decia.diſtinctō.De.miracul̓.
Uno dn̄i milleſimo ducēteſimo ſeptīo: Philippo rege celebrate curiaꝫ ſolemneꝫ cū principibꝫ. ſignū magnū apparuit in ſole. in tres ſiqͦdem ꝑtes diuiſus eſt: ita ut interualla eſſent inter ꝑtē ⁊ partē ad inſtar lilij tres flores habentis. Quod vbi notari cepitmulti ꝯcurrerūt ſuꝑ tāto miraculo diſputates. Hermanusvero Lantgrauiꝰ interp̄tatuseſt ꝙ vnus de pͥncipibꝰ imperij eode anno moriturus eſſetnec erat ydonea eius interptatio. Poſt multā hora coierūt ꝑtes: ⁊ redintegratū eſt corpuſſolare. Abb̓ Rarolus Vilariēſis: necnō ⁊ moachus eius vvigerus eide curie interfuerūt. q̄dicta ſunt viderūt. nobis eodētemꝑe viſa referētes. Facta eſthec viſio tertio kalēdas februarij. ¶ Apolloniꝰ. Quid tibiſignificare videt̉ triꝑtitahec ſolis diuiſio ¶ Ceſarius. Deꝰſtatu imꝑij principibrogregatis on̄dere voluit Sol videturhoc loco deſignae̓ romanū imperiūi. Sicut ſol magnitudinē⁊ ſplēdore p̄cellit vniuerſa ſidera celi. ſic idē imꝑiū auguſtiusfulget ceteris regnis mundi.Apud romanu mꝑium qn̄qꝫfuit morchyaut ſicut ſtelle ſu
men habēt a ſole: ita reges utr̓gnare poſſent haberet ab inꝑatore. Triplex ſolis diuiſiodeſignabat ſciſma imꝑij ī tresꝑtes diuiſi. qui omēs nomenRomani r̓gis ſibi vſurpabat.Primꝰ fuit Fredericus. qui adhūc patre viuēte fuea̓t in regea pͥncipibꝰ electus. SecūduſPhilippus. Tertiꝰ Vtto fuit aColoniēſi archiepiſcopo ſuisqꝫ auxiliarijs ſb̓ſtitutus. Iſtiambo Aquiſgr̄ni coronati fuerant in rege. Horum vno occiſo ⁊ altero depoſito atqꝫ defuncto: Fredericus eiectus qui hodie imꝑat ſolus r̓gnare cepit⁊ quaſi ad ſuā plenitudinemſol diuiſus redijt. In qͥbuſdāprouincijs eodē die viſe ſuntqnͥqꝫ partes. Per tres partesſupradictos tres reges intelligo. Per duas reliquas: Bernhardū duceꝫ Saxomē: Martolſum duceꝫ Thuringie. quiſatis pro imperio ambo laborabat: accipio.¶ Capitulū. xxiiij.Enſe ſequēti ſcꝫ kalēdis¶¶ inarcij. alid̓ ſignū apparuit in ſole. Nō dico miraculū.qꝛ naturale ſꝫ mgͣne rei p̄noſticu. Facta eſt qͥppe eclipſis ſol̓ Sta magna tēꝑe meridiano. utvix aliquid ſuꝑeſſi ſplēdoris.