¶ diſtinctio octauaDe diuerẜ viſionibꝰ.
Ad̓ vbi illa vidit mox extraxit⁊ partē ſibi dimiſſaꝫ adiugēsognouit eū ſuū eē maītū Staſiqꝫ exiliens in āplexus eiꝰ ruitviꝝ ſuū. Berarduꝫ illū eē ꝓclamās ſpōſo valedicens. Queꝫtn̄ Berardꝰ illa nocte ꝓ honeſtate ſecū retinuit. Ecce tam inhoc ꝙͣ in p̄dicto miaculo ſatisꝑenditur quatū beati apl̓i diligentes ſe diligat atqꝫ gloīficēt. ¶ Apollonius. Nō imrorſidiligentes ſe diligūt cuꝫ ſuꝑdcum ē de ſcō Andrea ꝙ etiamſecōtēpnēti fēie ad diligendūingeſſerit. ¶ Ceſarius Sicutſupra on̄ſuꝫ ē de ſancto Iohanne baptiſta ſicut apl̓i diligentibꝰ ſe pena impēdūt. Ita ſuoscōtemptores qn̄qꝫ puiūt. ¶Apollonius. Da exempluꝫ. ¶Ceſarius. Prius de ſācto Bartholomeo p̄mitta vnū miraculū deinde qd̓ petis ſb̓iunga exēplum. ¶ Ca. lx.N monte ſancti ſaluatoriˢ iuxta Aquaſgram nuper incluſa quedā defūcta eſtq̄int̓ ſuas reliquias etiam dentem habuit ſancti Bartholomei apl̓i. Hec cū ſciſſꝫ ſac̓dosqui ei miſſas celebrabat euꝫqꝫpoſtulaſſꝫ ⁊ illa nō anuiſſꝫ receſſuꝫ minabat̉ niſi ſaltem mediā eiꝑtem donarꝫ Illa vero de
tem multū diligens ⁊ ſacerdote care̓ nolens vt diuideret̉ cōſenſit licet inuitiſſime. Mirares. Mox ei vt ſacerdos culteſluꝫ deti ſuppoſuit ac ſi denuo ſāctus pateretur guttatiꝫ de illoſāguis erupit Quo viſo ſacerdos territus ēdētēqꝫ incluſe dimiſit integrū. Ego vero eūdeꝫdentē āno preterito vidi apudſanctimoniales ī porceto. Ꝙqn̄qꝫ apl̓i cōtempnētes ſe pumant ecce exēplū. ¶ Ca. lxi.Atrona quedaꝫ ſpālem¶¶ Papl̓m habere volens cūeo modo quo ſuꝑͣ dictum ē deſācto Andreaꝑ candelam bea .tum Iudam vt puto extraxiſſꝫirata retro ciſtā candelam cuꝫnomine iactauit. Volebat eihabere vnum de nominatis apl̓is vti ē ſanctus Iohannes ēuangeliſta ſiue beatus Iacōbus. Cui nocte m ſōnis apparensdure ſatis corripuit conq̄rens ſe ab ea ꝯtemptum ⁊ pꝰciſtaꝫ indigne ꝓiectū Nec ſic qͥeuit donec verbis addite ſuntplage. Integro enim anno locto ꝑalitica decubuit. ¶ Apollomus. Licꝫ ſic ꝑ ſortes apl̓oseligere? ¶ Ceſarius. SorteMathias apoſtolꝰ legit̉ electus. Non tamē ideo ē electusvt alijs anponeretur ſꝫ vt per