Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctio ſeptimade ſcāMatia

Et ego magnas carnis meepaciorbenitationes. Vt alijsꝟoſſet mederi ꝓprias īfirmitates illis non erubuit confiteriNeqͣſitꝰ die quadā a p̄dictopriore ſicut ipſe mihi retulitquid in menſa cogitaret eo ꝙnō intelligeret lectionē rn̄dit.Ego habro ibi lectionē meamQn̄ māducare incipio qualit̓pͥme dei filius ſit ab āgelo nūciatus: ⁊ ī vtero virginiſ de ſpirituſācto ꝯceptus: mēte retracto. ſicqꝫ pͥmū foliū verto. Deinde cogito qūo angel̓ ꝯcinnētibꝰ ſit natus. ⁊ pānis vilibꝰinuolutus in p̄ſepio reclinatꝰ⁊ecce plectū eſt foliū ſecūduꝫIn hunc modū trāſcurro circūciſioneꝫ aduentū magoꝝ. oblationē eius ī tēplo. baptiſmū⁊ ieiuniū. paſſionē ⁊ r̄ſurrectionem aſcēſioneꝫ ⁊ ſcī ſpiritusaduentū. extremūqꝫ iuditium.Tal̓ eſt lectio mea qͦtidianacuiꝰ finis: finis eſt prādij. Ꝙ ītali libro ꝯmedēs legerꝫ. teſtabātur lacrime quas in menſafuditplus em̄ delectabatur inſanctis meditacōnibuſ ꝙͣ ī genuflexionibus ꝑ qͣs ſpiritus cōlēplantis impedit̉ Nō ml̓tasvt dixi in oratione venias penuit ſꝫ ſtās vel ſupͣ genuā iacēserco veltu celos reſpicere ꝯſue

int An̄qͣ deus eum vocarꝫ dehoc mūdo: cuidā monacho inrifica quedā viſio relata eſt deillo. Exiſtente eo wilre quē domus eſt ordinis Ciſtercienſiscū abb̓e ſuo domino Euſtachio cū dies eēt dominica totuꝫ cōuentū idem abb̓s pꝰ cena conuocari fecit. Qd̓ cū factū fuiſſetctipſe diceret. Sūt ne fratresnoſtri mō hic oēs? rn̄ſū eſt ei.Omnes dn̄e exceptis duobusiuuenibuˢ qui de Frācia hoſpiteˢ huc miſſi ſunt qui ſtudioſiſunt valde circa ſilentiū maxīediebus quibꝰ cōmunicāt. Secudo vero ex parte eius vocaticū veniſſent ⁊ eis abb̓ moram īꝓperaret: humiliter ſe excuſantes cōſederūt. Sequenti die cōuentus a labore rediens ⁊ anportā facto pͥmo ſigno none.ſcd̓m expectas. ſenior ex eis cuꝫſtās ſuꝑ foſſoriū ſuū ſe reclinaret. ⁊ nonā de dn̄a noſtra diceret ſic ſtādo leuit̓ obdormiuit.Et ecce ipſā dei genitricē diuerſoꝝ ordinū ꝑſonis ſtupataꝫ inmira claritate int̓ ſe ⁊ portamtnͣſire cōſpexit. A qua cū miniequaſi ignotꝰ reſpiceret̉ neqꝫvocaretur: triſtis ait intra ſe.Hei mihi miſero. quare menvocat? Que cū paululū ꝓceſſiſſet miſerta illius monachum