¶ Serta. i diſtiinctorDeſimplicitate.
id eſt intētio mala atꝫ ꝑuerſatotū corpus .ī. opꝰ efficit tenebroſū. Vnde bn̄ in ſexta diſtinctiōe tractandū videtur de ſimplicitate qꝛ ſicut ſenarius nusnaturalit̓ eſt ꝑfectus ita hec vtus ſcd̓m iam dictā ſententiaꝫſaluaroris totū hoīem luminoſūfacit atqꝫ ꝑfectuꝫ. Iacob ſimplexa pr̄e bn̄dicitur filius eiꝰoſeph tot Egipto a pharaoonep̄ficit̉. Iob ſimplex a dn̄oomēdat̉ virtus ſimplicitatisa Chriſto diſcipul̓ predicat̉Eſtote inqͥt prudētes ſicut ſerpētes ⁊ ſimplices ſic columbe.SSimplicitati ꝯiūgit prudētiāꝓpter miſericordiaꝫ. Itē dicit.Niſi cōuerſi fuei̓tis ⁊ effitiamin ſic̄ pueri. id eſt hūiles ⁊ ſimplices nō intrͣbitis in regnū celorū. Simplicitas via eſt addeū grata angelis hominibꝫ delectabil̓. vnde cetei̓s v̓tutibusbmiſſis qnͣte ſit efficatie ſāctaſmmplicitas paucis explicaboexēplis. ¶ Ca. ij.Ominꝰ vido abb̓ ciſtercienẜ poſtea cardinal̓ cūmiſſus fuiſſet Coloniaꝫ ad electōnem ofirmandā que factafuerat conͣ Philippū in Ottonēintale retulit ibidē qnͣdaꝫ ſancte ſimnifa plicitatis hiſtoriā ſatis iocundam ſatiſqꝫ mirabilē. dicebat̉
domū quandā ordinis noſtriin terra cuiuſdā nobilis viri atqꝫ potētis fuiſſe ſitā. Quā ideꝫtyranus eo ꝙ deū non timeretneqꝫ homine reuere̓tur multismodiſ ſepe moleſtauit. De annonaȳmo ⁊ pecoribꝰ quotiēs⁊ ꝙͣtu voluit tulit qnͣtum voluit fratribꝰ dimiſit. Cunqꝫ hocex cōſuetudine ⁊ qͣſi pro legehabēs actitaret ⁊ cōuentus q̄rimonijs multis inutilit̓ tediati gemētes tacerēt Die quadāmaxima ꝑtem rapuit armentip̄cipiēs illam ad caſtrū ſuumminari. Quo ꝯgnitō abb̓ ⁊ fratres ſatiſ turbabatur in quorūconcilio qͥd facto opus eſſꝫ ſatis tractabat̉. Viſuꝫ eſt eis aliquē ire debere ad caſtꝝ ꝑ quēſaltē res ei inno teſceret maxīeabbateꝫ. Qui rn̄dit. Ego nōibꝰ qꝛ monēdo illuꝫ nihil profitimus ſꝫ aereꝫ tm̄modo verberamus. Simili mō excuſāte ſe pͥore⁊ celleraio ſubiūxit abbaſEſt ne hic aliqͣs qui adhuc ſemelire velit? Tacētibus cūctiſvnus diuinitꝰ inſpiratus yronice rn̄dit. Mōachus ille vadat hominē ſenem ac ſimpliciſſimuꝫ nominas. Vocatus eſtmoͣchus ſi ire vellet ad caſtꝝinqͥritur obedit mittit̉. Qui cūab abh̓e recederet ex ml̓ta cord̓