Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Antammos diſtinctō.¶¶ De demonibꝰ.

udeegreſſo nuqꝫ aluedꝭ poſthanc vita ſentiet purgatoriuꝫObſeſſi peccata ſua cōſitenturorante cōmunicant. Ꝙ dyabolus quoſdādei ꝑmiſſiōēm corpibus fuis ſedat quibuſdaꝫ tibi on̄da exempl̓. Ca. xxvij.¶¶ Aeoperic ꝰ SuſſacienſſiAetlerſus noſter ficit abcius ore auduu cu eſt piueriſpuellā quanda in ciuitatet ubech:alter qͥdam juuenis ei ꝓcabat̉ ſcd̓m qd̓ illi promiſeatfemina cōſentiente cū Theodericus ſe eiꝰ concubitu vti ſperaſſet ſotius ei illudes acceſſit adilla. Quo cognito iratus dixit.Dyabolus q̇ me huc adduxitpoterit me etiā hinc reducere.Mormuitatꝰ affuit hoīem rapuit cimaera leuauit ⁊yltr ciutate tranſferes iuxtaripa cuviſdā lacus in cōmode ſatis depoſuit. Ad que ſic ait. Si nōquocūqꝫ mō te ſignaſſes moꝙ occidiſſe teTenuiter emī̄ ⁊imnꝑfecte i ipſo raptu ſignūſibi crucis impreſſea̓t. Dimiſſusa demōe tā grauiter cecidit vtin terra ſine ſenſu iaces ſanguine vomeret. Tandeꝫ aliquatulū virui reſumēs manibꝰ pedibuſqꝫ reptādo ad aqua venit.fatiē lauit atqꝫ ex ea bibēs cumulto labore ad hoſpitiū ſuuꝫ

ꝑuenit. Ingreſſus domuꝫ moxvt lumē aſpexit ſcd̓o in terramruit. Vocatus eſt ſac̓dos qͣ mitiū euāgelij Iohānis ſuꝑ euꝫ legit. Alijſqꝫ or̄onibus cōtra impetus diaboli illū muniuit. Opſtea ꝑ annū integꝝ ita corpuſeius totū erat tremulum vt eyphūmanu tenere nō poſſꝫ adbibendū. Eccleſiā ſancti Nicōlai ōniaqꝫ ciuitatis edifitia luna ſplendēte cū a dyabolo portaret̉ ⁊ portādo cōprimeret̉ ſevidiſſe teſtatur. Simile penehabes ſupra diſtinctiōe tertiacapitulo vndecīo de Hērico ciue fuſatiēſe quē dyabolus nōctu in foro rapuit ⁊ vltra moaſteriū ſancti Patroclitrāſlatūin paſculo depoſuit. Tā malaenī ⁊i tā venenata eſt demonūnatura vt ſolo illorū intuitu ſepe homīes corrūpātur. Capitulū. xxviij.Avēro ouerſus noſter cūnouitiꝰ eſſꝫ ⁊ nocte quadaꝫ cū alio cōuerſo ꝓpter timores nocturnos in curia vigilaret: ante ſigna matutīalia anibitū clauſtri circuiens qͣſi vnibrā humanā eminus iux lauatoriū conſpexit Eſtimas qꝛ frater Fredericꝰ eſſet mochus noſter acceſſit propiꝰ volēs ei innuere vt iret dormitū. Et quia