Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De.Iii Qnͥta.diſtinctō.demonibꝰ.

clerici cui viſa penaLātgrauijconuerſiōis cauſa fuit ſicut dictū eſt in diſtinctiōe prima capitulo triceſiō tertio ⁊ capitulo. xxxiiij. Mochus. Conradus ſenex moachus noſterretulit mihi ſe an cōuerſiōemnocte quadā in plenilumo demonſtrate ſibi quodā clericonigromātico in diuerẜ formidemōes vidiſſe. vn̄ dubiūi nōeſt qnͥ ſint qui ſic ab hōinibꝰvideri audiri ⁊ ſentiri pn̄t.Nouitiꝰ Licet ſatis mihi probatū ſit demōes eſſe magis tn̄delcarer de hijs teſtīonia r̓ligioſorū ꝙ ſeculariū audire.Moͣchus. Ꝙ demones ſint ⁊multi ſint non dubijs ſꝫ veriſſimis nō ſeculari ſꝫ clauſtraliūꝑſonarū tibi on̄dam exēplis.De quibus nihil ōmno dubitabis. Capi. v.Omniꝰ Hermanus nūcabb̓ loci ſācte Maīe qnͣte ſit vir religioſitatis ꝙͣ te veguitatis bn̄ noſti. Iſte an conuerſionē eccē Būnenẜ erat canonicꝰ vir nobil̓ ⁊ de alto ſanguine natꝰ. Fcūs vero mochꝰin Hēmenrode nō multo poſtcū emitte̓turouētus nr̄ de eodēclauſtro pͥmus eiꝰ abb̓ efficit̉⁊ pꝰ paucos ānos ꝑ electōneablatꝰ eidē in abb̓em ꝓmotuſ

reſtituit̉. Ea̓t tūr tꝑis illic ou̓ſus qͥdam noīe Hēricus mgrcuiuſdā grāgie q̄ Hartvocat̉vir bonꝰ et iuſtus maturꝰ etate ⁊ corꝑe v̓go. Iſte inter reliqͣdona q̄ acceꝑat a dn̄o ſepe nōcturnis hori in choro maxīemdiuerẜ formis demōes currerevidit. Hec cū in ꝯfeſſiōe ia dicto retuliſſꝫ Vermāno illiꝰ exēplo vidēdi demōes deſideio accēſus intētiſſiē deū orauit vt ſibi hāc gram donae̓ dignaret̉Statiqꝫ exauditus ē. In ꝓxiavero ſolēnitate ſcī Martim cūſtarꝫ in matutīs ꝯtēplatus ē demone vnū ī forma ruſtici qd̓rti inferius iux p̄ſbiteriū intrae̓Hēbat eī pectus latū ſcapl̓asacutas collū breue capillumifrōte ſatis ſuꝑbe ꝯſuratū t̓nesreliqͦs ſicut ariſtas depēdenteˢAſcēdens venit ad q̄ndā nouiciū ſtans corā illo Agē tu dn̄sBermānus q̄ tunc teꝑis nonea̓t abb̓ intuitus fuiſſꝫ oculosqꝫ parūꝑ auertiſſet ac denuoillū videre voluiſſet diſparuerat. Alio tēꝑe tranſformāsſe demō in caudam vituli ⁊ ſuper formā cadens cui idem nōuitiꝰ appodi abat. motu leuiſſimo trahebat ſe ad nouitiū.Cuius ſcapulas cū eadem caudatāgerꝫ mox in pſalmodya