QQuarta.diſtinctōDe.tentacōe.
genere nobilis. ſꝫ virtutibꝰ nobilior noīe Bernardꝰ. Iſte tēꝑe quodā a ſathana ꝑ ſtimulū carnis ita eſt vexatus itaturbatus vt iā ꝓponerꝫ tētationiomnino cedere. atqꝫ poſt pluimos fudores ad ſeculū redire.ꝯfeſſus fuerat paſſione eandeꝫſemel ſecūdo ⁊ multocies. ſꝫ nōceſſauit. Tande quaſi victꝰ acceſſit ad pͥorē. petēs ſibi cappadari. dicens ſe velle redire adſeculū eo ꝙ nō poſſꝫ carere muliere Multis p̄cibꝫ vix pͥor optinuit. vt expectarꝫ illa nocte.Expectauit: ⁊ dn̄s qͥ ſaluat ſperates in ſe. cōſolatus eſt euꝫ nōcte illa in ſomnis. ſic ⁊ beatosillos magos qͥbus p̄cepit. neredirēt ad herode. Vix tenuit̓obdormierat ⁊ ecce ꝯſpexit eminus virū horribilē. ī effigie carnificis ad ſe ꝓperanteꝫ ⁊ cultellū longum manū benentē. ſeq̄baturqꝫ eū canis magnꝰ ⁊ mͥger. Quo viſo cōtremuit. Necmiꝝ. Ille vero multū impetuoſe. arreptis eiꝰ genitalibꝰ abſcidit: camqꝫ ꝓiecit. Que mox ilſe deuorauit. Euigilās autē exhorrore viſiōis. putabat ſe fuiſſe eunuchizatuꝫ. Qd̓ reueraita erat: ⁊ ſi nō vt viſio on̄ditcultro matei̓ali. gratia tā ſpirituali. Mane venies ad priorē
dicebat ſe liberatuꝫ a tētationeviſionē illi ꝑ ordine exponēs.Et glorificauit pͥor dn̄m. q̄ tamirabilit̓ ⁊ tā celerit̓ liberauitſeruū ſuuꝫ Bernardū. Adhucvirgo dicit̉ eſſe carne. Et eſthec hiſtoīa ſatis celebris in ordine noſtro. ¶ Nouitiuſ. Siſancti viri ſic turpit̓ tenitaturnō ammo verecudabor tm̄. vthattenꝰ confiteri meas immudas tētationes Timui ne ꝯfeſſores medeſpiceret: turpiā ꝯfitentē. ¶ Moͣchus. Si ſūt cōfeſſores diſcreti nō debēt accuſantes ſe ſꝑnere. ſꝫ conſolai neſimilē tētatione incurrat. Hoccuidā ſac̓doti ſācto ⁊ decrepitootigiſſe ꝯgnoui. ¶ Ca. xcviij.Olomē ꝑrochia ſācti Ia 82cobi apl̓i ſacerdos q̄daꝫſanctus ⁊ religioſus regebatque ſplendor multaꝝ virtutūilluſtrē fecerat. Erat aūt litteratus hūilis caſtus affabil̓ pauperū pater. religioſoꝝ ſuſceptor. totiꝰ Chriſtiane religiōiſamator. Deo carꝰ toti ciuitatiacceptꝰ Ipſe eſt dn̄s Euerhardus p̄dicte eccleſie plebanusq̄ ꝯu̓ſionē abbatis noſtri Deuardi p̄uidit ſicut dictū eſt inpͥma diſtinctiōe capitulo ſeptio. Ea q̄ de ſe btūs Iob enuatbona. huic iuſto copioſe ſatis