¶ Quarta diſtinctō.Debenitacōne.
ſtrepitū ⁊ tu prefatum anſerētolleret: ⁊ tu eundē loco ſuo reſtitueret. Dica tibi adhuc duoexēpla: ꝑ que ſcies qualit̓ dyabolus eos quos ꝑ deſideriūi carmiū ſuꝑet: terreat ⁊ cōfundat.¶ Capitulū. lxxxv.Onu̓ſus qͥdam ſicut audiui a quodā viro religioſo carmū deſiderio tētatus atqꝫ ſuꝑatus cū illas reqͥrere erubeſceret ſic̄ nec licuit: die q̄dāaſſaturā ſibi preꝑata cellario ītulit⁊omedit. Erat emī offitiocellerarius ⁊ de ordine p̄monſtr̄tenſi. Permiſſiōe dei dyabolus qꝛ aliud facere nō potuit:guloſū illum rapuit ⁊ in tectocampanilis in modū veſtimenti ſparſit. vbi cū hererꝫ vel pocius a dyabolo ſuſtētaret̉ cuidatus fuit ad terrendū potiuſꝙ ad occidendū: clamauit valide fratrū auxiſium implorasQue ibi herere cernētes cauſāqꝫ ignorātes ſatis mirati ſuntet turrmi cū feſtinacōne aſcendentes ꝑ foramē illum retraxerūt. ¶ Capi. lxxxvj.On eſt diuꝙ quidā exmonachis Prumeſibusferia tertia an cineres in domocuiuſdā ſecularis ſacerdotis cōuiuātes: diuerſas carnes cuvinō exqͥſito vſqꝫ ad mediam pe
ne noctē comederunt. Et cū ſaturati eſſent miinis: in ipſo galli cantu ſacerdoſ vocas ſcolarēadultu nomīe Iohannē: quēego bene noui: dixit. Certe adhūc omēdemꝰ. Vade affernobis gallina: qua mueneis in ꝑtica iuxta gallū ſedentē: qꝛ cēteris pinguior eſſe ꝯſueuit ⁊ prepara nobis. Qua cū ſtrangulaſſꝫ ⁊ ventre aꝑto manūqꝫ inpoſita cū ſe om̄a inteſtina eiusſimul eijcere putaret maximūbufonē extraxit. Cuius motūcu mn manu ſenſiſſꝫ ⁊ proieciſſꝫvidiſſetqꝫ quid eſſet repetinoſuo clamore omēs aduocauitVidētes galline inbeſtīa m bufone verſa: confuſi a loco cōuiuij receſſerūt intelligētes opꝰeſſe dyaboli. Hec mihi vnꝰ fratrū illorū qui interfuit ⁊ viditrecitauit. ¶ Nouitiꝰ. Magume tenitat piſces ꝙͣ carnes: qꝛiſtis mihi veſcilicet illis non.¶ Monachus. Puto te recordari cum filijs iſrahel piſcium:quos comedebas in Egypto.id eſt ſeculo. ¶ Eſouitiꝰ. Nōpoſſum quādoqꝫ nō recordari¶ Monachus. Ad memoriamihi r̓uocant piſces iſti: magnam quandā neqͥtiam cuidaincluſo a dyabolo factā.¶ Capitulū. lxxxvij.