Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quarta. diſtinctō.benitatiōe.De.

fuiſſent ⁊ in ordīe cōfortati: qͣdā ex ſecularibꝰ ⁊ dictoꝝ militu notus ⁊ amicꝰ ait beate memorie dn̄o Diſilb̓to eoꝝ abb̓iNō ſuffitio mirari ꝙ tales viriī ſeculo tā delicati oleribꝰ nncōditis piſa ⁊ lēte pn̄t vti. Cui illern̄dit. Ego tria gr̄na piꝑisappono: qͥ bus eadē groſſa pulmēta condiūtur. vt pene nihilin ſuis ſcutellis omēdētes relīquat. Mirāte illo ⁊ nō intelligente qd̓ audiea̓t abbas ſubiunxit dicēs. Ego tibi expona.Primū granu piꝑis ſunt lōgevigilie matutinaꝝ ſecundū labor manuū. Tertiū granū eſtdeſꝑatio ferculi lautiōis. Ecceiſta ſūt tria grana: qͥbus appoſitis optimi ſapōīs fiūt pulmetaia noſtra. Et p uto vehemterꝙ mochus magis peccet piſāſuam ſiue lenticulā propt̓ torcōes vel humores melācolicoˢvitādo ꝙ minis ex illis ſumēdoSi appoſita ſumere nolueritneceſſe eſt vt lautiora vel appetat vel reqͥrat. Si ea data fuerint ex cō ſuetudine: puſillammes ſcadaliſat ſi negata antetēpus deficiet. Moachus vacu o vetre nō poteſt bn̄ ieiunare: vigilare: laborare. Hinc eſtꝙ ſanctꝰ Bernardꝰ tales in qͦdā ſermōe ſatis acriter rep̄hen

dit. Cibaria nr̄a nō ſūt multūꝯfortatiua: ⁊ iō oportꝫ nos exeis ſume̓ vſqꝫ ad ſacietatē.Nouitiꝰ Quid ſeciendū eſt deillis q̄ ꝑ occaſionē freq̄nter inſeculo ſūt ⁊ pene qͦtidie cibis delicatis veſcutur? Erut ne eqͣlesfratribꝫ ſuis in merito: q̄ cibisregularibꝫ tornitant̉? Moͣchus Nō eſt meū illos iudicare vnuſqͥſqꝫ ſcd̓m ſuum laborērecipiet. Dica tibi tn̄ de hoc cuiuſdā layci ſententiā ſatis delectabilē con quendā cardinalēiocularit̓ ꝓlata. Ca. lxxix.PA nicte recordacome dueHēricꝰ Albanēſis ep̄s ⁊ 8cardinal̓ anno. M. c. lxxxviijdn̄i miſſus a Clemēte papatēꝑibꝫ Frederici iꝑatoris p̄dicae̓crucē in Alemaniā con ſarracenos qͦſdā ſibi t̓re nr̄e moͣchosordīs ciſterciēẜaſſūpſit die q̄dā cū ſil̓ eqͥtaret ⁊ ipſe dice̓t ingnali qͣs vr̄m dicit nob̓ aliqͥdboni? Rn̄dit vnꝰ Ille: demōſtrͣto qͦdā ꝯu̓ſo mocho laico cuiꝰnomen excidit ⁊ p̄ceptū eſt eiſtati a cardinale vt verbū ꝓponeret exhortacōis. Ille pͥmū ſeexcuſās dicēs laycū nō deberelittea̓tis aliqͥd loqui tande ſicexorſus ē. An mortui fucinis⁊deducti ad ꝑadiſū occurrꝫ nōbis ſcus pat̓ noſter Bn̄dictꝰ.