Quarta. diſtinctōPe.benitacōe.
Iuſtitia du modū excedit vertitur in crudelitatē nimia pietaˢin diſſolutionē. Indiſcretū zeliſtudiū iudicaturiracundia. nimia māſuetudo ſegnitia dicit̉⁊ accidia. Sicqꝫ ſentias de ceteris. ¶ Nouitiꝰ. Puto predictu iuuene non ꝑui fuiſſe meiti quē beata virgo ſic familiai̓ter excitauit. ¶ Moͣchus. Rn̄ͣti fueit meriti qͣntū dilectus celeſtis patrie ciuibꝰ ſequētia declarabūt. Cū ꝓpter minia capitis infirmitatē generalē habuiſſet in capl̓o licentia manēdide vigilijs ſolemnibꝰ quotiēsvoluiſſꝫ. vix niſi compulſus dechoro exiuit. Dictis vero matutufinis infirmoꝝm oratoriumredijt ⁊ moram longiorē ꝙ ordo cōcederet illic ex ꝯſuetudīefecit. Cui cum diceret die quada dn̄s Henricus abb̓ noſtertunc monachꝰ ſimplex. bonefrat̓ Chriſtiane vos frequēternobis expoitis debilitatē capitis veſtri et tamē nō vultis vtigratia vobis indulta. Rn̄dit.Nō poſſum manere. Stas emīextra choꝝ ⁊ alios pſallere audiens. qꝛ intrare nō licet cordecrutior eo ꝙ recorder cōſolationuꝫ qͥbus deus inter illos letificat anima mea. Audito hͦ verbo dn̄s. Abbas de ſpiritali pre
ſumēs amicicia que eſſent illecōſolationes inqͥſiuit ⁊ vt ſibidiceret cū multa precu inſtantia optinuit. Cōfeſſus eſt eiqꝫſepius ī choro temꝑe pſalmodie beatos angeloſ videret circuire: ⁊ qd̓ multo fuit excellētius ipſū regem angeloꝝ hominē heſū Chriſtū. ¶ NouitiuſMagna dona oceſſa ſūt huiciuuem. ¶ Moͣchus. Et meitoEx quo em̄ ad ordinē venit nūꝙ ſine tenitatiōe fuit tu ꝓpternimiā debilitateꝫ capitis tu obdeſideriū patrie celeſtis flagellū dn̄i in tanta patiētia ſuſtinuit vt om̄s eius fratres mirarentur. Cemꝑe quodaꝫ dn̄s q̄ intentator maloꝝ eſt gratia lacrimaꝝ qua illi copioſe ꝯtulerat ſubtraxit vn̄ ſatis tētabat̉¶ Nouitiꝰ. Anteꝙͣ procedaˢnoſſe vellē cur deus huiſmodigratias viris iuſtis ſubtrahat.¶ Mochus. Quatuor de cauſis videtur illa ſubtractio fieri.ne videlicet gratia aſſiduitatevileſcat. ne mens de vſu illiꝰ ſuꝑbiat vt cū maiori deſiderio q̄ratur ⁊ recuꝑata diligetius cūſtodiat̉. Quarta ca ē culpa vemalis. ¶ Nouiciꝰ. Placꝫ qd̓dicis. ¶ Mochus. Chriſtianus vero de amiſſa gra ſatis dolēs ⁊ peccatis ſuis hoc imputāſ