Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quarta. diſtinctio.De.tentatiōe.

cum cruce ad choreā acceſſit: ⁊ut aludo dyaboli recederēt omnes monuit. rogauit ⁊⁊ p̄cepitQui cu m eodē loco predicarecepiſſet. q̄dam obediētes adp̄dicatione eius venerūt. Alijcū indignatione recedētes contra choreaꝫ ſteterūt. nōnulli inſua ꝑtinatia remaſerūt. Interquos ea̓t vetula vna ſtulta acſuꝑba. que qͦciens ad ſacerdotem dn̄i in chorea circucūdo veniſſet. ꝯtra eū reſpitiēs cantandoſb̓ſānauit. Que īfra triduūſb̓ito defūcta eſt Qua vir ſanctus ſic defleuit. ac ſi manibusſuis illā extinxiſſꝫ. Per vitiū ſuꝑbie multos dyabolꝰ tenitat.vnde ſtudēdū eſt ōnibus maxmie religioſis ⁊ clauſtralibusvt ſic ſe in verbis in geſtibꝰ: inveſtimētis: ⁊ in ceteris onbuſque ad vſū exteriore ꝑtinent.exhibeat ne apud ſeculares invitio ſuꝑbie notabiles fiant.¶Capitulū. xij.Obilis qͥdam moͣſteriūquoddā in Fratia ſpoliauit. Erat em̄ de ordine nigroru. Placuit abb̓i ⁊ fratribꝰ. vtvnus ex monachis ad regemPhilippū qͥ tunc r̓gnabat mit̓teretur. ꝑ queꝫ ei violētia militis expone̓tur Miſſus eſt iuuenis ſanguine nobilis. tanꝙͣ q̄

apud rege propler cognatoˢaliqͥd amplius poſſet impetrare ꝙͣ ceteri. Venies ad regemait Dn̄e vir ille nobilis multūindebite monaſterii noſtrumdanis ⁊ iniurijs vexat. ſepe frēsac familiā noſtraꝫ minis ac cōtumelijs moleſtat Rogat maieſtatē veſtrā humilis ꝯuetuſnoſter. qͣtinus ītuitu diuine remuneracōnis eunde nobilē abiniurijs tantis ꝯpeſcatis: ⁊ adſatiſfactione condigna de ablatis ꝯpellatis. Cōſiderans rexgeſtus ⁊ habitu monachi aitDn̄e qͥs vel vnde eſtis? Cui cūiuuenis diceret. Dn̄e filiꝰ ſumillius. patrē ſuū nominas. Rn̄dit rex. Bene nobil̓ eſtis. Cūqꝫ rex poſt hec neſcio qͥd dice̓tmonachꝰ ſubuixit. Vere dn̄eom̄a que habemꝰ rapit: ⁊ iampene nihil nob̓ dimiſit. Ad qd̓rn̄dit rex. Vere dn̄e hoc peneapparet in calceis veſtris. ſi aliqͥd dimiſiſſet vobis corei. nōeēnt tam ſtricti. Quato eſtisceteis nobilior. tāto eē debetishūilior. Tunc volens poſt correptionē illuꝫ placare adiecit.Nō vos gruaredebet correctōmea. qꝛ ad honū veſtruꝫ factuꝫeſt. Reuertimi ad clauſtruꝫ veſtꝝ ⁊ de cetero nō moleſtabit̉ Ca. xiij.vos nobilis.