Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctō TerciaDeCōfeſſione.

Notarius qͣdā Rōne curiecū eundē frēꝫ ſymōem ex ml̓torū relacōne didiciſſꝫ ſpūm hrepph̓ie: deſiderio vidēdi cū ab vrbe veīt in Alna moſterui: volēſillo pn̄te pctā ſua cōfiteri: ſperas ab eo corrigi: ſi aliqͥd omitteret: animari ſi minꝰ plene diceret Que cū nō inueniſſꝫ in abbaciaductus ē in grangia eiuſde cenobij q̄ celemes vocatur: īqua ille mgr̄ erat Quē mox vtfrat̓. Simo reſpexit. cam aduētus eiꝰ intellexit: ⁊ ait. dn̄e expectate me hic. ego. n. ibo ꝓ negocō domus mee ad talē locuꝫ⁊ cu rediero ꝑatus vob̓ ero adomneyram volūtatē. Iuit: ⁊ r̓dijt. ⁊ cū a clerici ore didiciſſꝫ.qd̓ tn̄ non ignorauit. miſit admoͣſteri petēs ſibi tn̄ſmitti cōfeſſorē diſcretū. Cui cum pn̄teconu̓ſo idē clericus pctā ſuā ſatis deuote confite̓tur. ⁊ in diu̓ẜlocis aliqua ꝑ obliuiōem tnͣſiliret. qͥdam eciā ꝓpter erubeſcētiam minꝰ integrͣlit̓ cū ſuis circuſtancijs expͥme̓t. interrupeseius confeſſiōeꝫ iā dcus. Simoait. Quare hec ⁊ hec pcta ſb̓ticetis? Iſta ī tl̓i etate ꝯmiſiſtis:⁊ illa: ⁊ illa in tali loco ex leuitate nll̓a ex ncc̄itate feciſtis vbiqꝫ euꝫ corrigens. Ita ut valdemirae̓tur: ⁊ cum regina auſtri

mediā ꝑtem grē eius nō audiſſe fate̓tur. Rediēs vero ad vrbēcum gaudio magno ꝑ tota curia in tn̄tū ſuuꝫ ꝓph̓am mgͣnificauit: ut dn̄s Innocēciꝰ pp. adconciliū ſuū generaſe illū vocaret. vocatūqꝫ de pl̓ibꝫ int̓rogaret. a quo tā ip̄e ꝙ ceteri cardinales didicerūt exꝑmento: ꝙſpū polle̓t ꝓphetico Hec mihi r̓tulit btē meorie vealterꝰ de birbach mochus in Hēmerode.qui ei familiai̓ſſimꝰ fuit. ⁊ pl̓ade illo retitae̓ cōſueuit. Aliobemꝑe videns qͣndā ml̓iercl̓aꝫpeccatricē hortabatur ad cōfeſſione dicēs. Confite̓ me audiēbe. Qd̓ cum feciſſꝫ non ſinebatea aliqͥd per obliuionē. ſiue ꝑerubeſcētiā ſupp̓me̓. vbiqꝫ eiuscorriges confeſſiōeꝫ. ſicut ſuꝑdc̄m eſt de clerico Roͣno. ac ſiillā peccaſſe vidiſſꝫ. Nouicius. Cōſidero in iſto viro qͥeiuſſe ſpm̄ Heliſei. qͥ corꝑe abſens⁊ ſpū pijs peccatem Hhezi corripuit. Monachꝰ Nō aliusſpūs oꝑatur in iuſtiſ veteris teſtamenti. atqꝫ alius inſcīs greſed idē diuides ſingul̓ ꝓut velt Nouicius Si noſti adhucaliqua de hoc conu̓ſo: p̄cor utediſſeras mihi quia magis videtur miracl̓oſū occl̓ta cordium noſſe: ⁊ cogitacōnū ſecreta