¶ Secūda DiſtinctōDe Contritione
creſcit ⁊ aſcēdit. Difficilis ē ademendāduꝫ. qꝛ deus nō dimittit reatu: niſi reſtituat̉ ablatuꝫFornicator. adult̓. homicida.ꝑiurus. blaſphemꝰ: mox ut depctīs ſuis coterūtur: indulgentiā a deo conſequūtur. Oſuraius vero licꝫ de pctis ſuis doleattn̄ ꝙ diu vſurā tenet cuꝫ poſſitreſtituere nil ꝯſequit̉ indulgētie. ¶ Nouitiꝰ. Quid ſi iā vſura ꝯſumpſit. vel libei̓s diſtribuit: nil habens p̄ter poſſeſſiōesiuſtas? ¶ Moͣchꝰ. Illas tenetur vendere: ⁊ rapinaꝫ redidere.¶ Nouitiꝰ. Quia ep̄i qui ſūteccīaꝝ p̄lati ⁊ ſpecl̓atores vſua̓rijs cōicat: ⁊ ad ſepulturā xp̄iāna recipuit: idcirco multi ſūthodie. ¶ Moͣchꝰ Si ſolūmovicia ſibi cōmiſſorū diſſimularet: ⁊ nō eis ſimilia faceret tolerabile eēt. Quidā ep̄oꝝ tā giues in plebē ſibi ſb̓iectā hodiefaciūt exactōes: ſicus ꝑſone ſeculares. Iſti ſūt ficuſ male male valde. valde timendum eſttalibus: ne ſibi cathedras p̄parēt. iuxta ſedē vſurarij ī infernoqꝛ vſurā ⁊ exactōnes violenten̓l aliud ſunt ꝙ rapine. ¶ Nouicius. Quomō valere poſſentmembr̄: vbi tam infirma ſuntcapitat̉ ¶ Monachus. Occaſione huius ſedis recordor cū
iuſdā ꝑabole a quodaꝫ epiſcopo dicte.¶ Capitulum. ix.N vormāciā antepaucos annos quidā ep̄us fuit nomneLupoldꝰ: ſolo quidē nomineep̄us. oꝑe autem tyranus. hiccū eſſꝫ vaniſſimꝰ nihil in ſe habens pietatis. nil religioſitatisdicebat ei quodā tēꝑe germanꝰ ſuus vir nobil̓ domine ep̄iſcope multū ſcandaliſatis noslaycos veſtro exemplo. An̄qͣeētis ep̄ūs: aliqͥd deū tīebatismō nil ꝓrſus de illo cua̓tis Cuille rn̄dit. Frat̓ duo vicim erat:ex quibꝫ vnꝰ exemplo alteriꝰpeccauit. Mortui ſunt ambo ⁊dedūcti in infernū. Cuꝫ eēnt intormentis vnꝰ alteri dicebat.Ve tibi: qꝛ tuo exēplo ꝓuocatus ad pctm̄ merui hunc locuCui alter: bone vicine ſi placꝫtibi amplius ſedes mea: trademihi illam ⁊ ego dabo tibi meam. Sic dico vobis frater qn̄venerimus ad inferos. ſi videbitur vobis ſedes mea honorabilior: aſcendite eam et recipiamveſtram Rn̄dit ille. Mala conſolacō hec. Iſte Lupoldus ita 20 6dyabolicus erat: ut tꝑe ſciſma ⁊unt̓tis qd̓ ea̓t int̓ duos r̄ges Otto bmne .ſ. ⁊ Philippū: cum ſibi vſurpaſſꝫ epatuMagūtineij. qꝰde