Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secūda SiſtinctōDe Contritione

nō auribus audiri: nō manibꝫtangi. In ſubiecta creatura ute ignis ⁊ colūba: ſepe viſus ē.Nouitiꝰ. Quid poſtea egitſacerdos? Moͣchus Aonceſſauit a p̄ſumpcōne ſuā: ſedtercō accedēs ad altae̓ celebraturus miſſam de die: ꝑ eandemcolubam eo mō quo pͥmo ⁊ ſecudo ei puer natus ſacramētucorꝑis ⁊ ſanguinis ſui ſb̓traxit. Cadem in ſe miſer reuerſus⁊ de culpā licet indignꝰ dei tn̄gra cōpuctus: venit ad quenda abb̓em ordinis nr̄i ꝯfeſſionem ei fatiens tanti pctī. Expofuit ei oēm ordinem rei cū multis lacrimīs videlicet ꝙ indigne tercō repulſus ſit a d̓inis ſacramentis. Abbas vero ſic̓ virprudēs ⁊ diſcretus: contritumeū ex toto corde ꝯſideras: virtutem contricōis ꝓbae̓ volēs dadapnaꝫ ſuſpendit: ⁊ ut ociusiret celebrare p̄cepit. Ille veroqͣi deo obediēs ꝯfeſſori ſuo: cūmulto tiore ⁊ lacrimis ad altare miſſam celebraturꝰ acceſſit:quēpius dn̄s qͥ n̓l hoꝝ odit qͥfecit: ſꝫ diſſil̓at pctā hoīm ꝓpt̓pmīaꝫ mirabilit̓ letificauit. Anhora ſūpconis colūba redienstres hoſtias: qͣs ſingillatī tulerat ſil̓ roſtro deferes corꝑali īpoſuit: ⁊ triū miſſarū liqͦreꝫ de

guttue̓ ſuo calici īmiſit̓ ac r̓ceſſit. Videns hec pb̓r gaudio repletus ē maxio: gras ages deoqui facit mirabilia magͣ ſolusReu̓ſuſqꝫ ad abb̓em d̓ina ei cōſolacōem recitauit: ⁊ ut ab eoin mochū reciꝑetur hūilit̓ ſuꝑplicauit. Cui rn̄dit abb̓s. Nōte hoc tꝑe ſuſcipiam: ſꝫ volo utmae̓ tnͣſeas: ⁊ ꝓ pctō tuo tribꝫannis in hoſpitali infirmātibꝰſeruias. Si tūc reu̓ſus fueris:nullā a me repulſam pacierisVolebat .n. ut ꝑ laborē tāti itneris ⁊ ꝑicula māis pena pctideleret: ⁊ pauꝑes infirmoſqꝫꝓpter opera miſcd̓ie ſibi int̓ceſſores facerꝫ. Fecit ille qd̓ abb̓sprecepit: ⁊ poſt tres annos reuertēs habitū religiōīs in eiꝰdomo ſuſcepit. Nouiciꝰ. Felix pctm̄: cuius occaſiōe tātuspctor ad tm̄ peruenit bonum. Mochꝰ Licꝫ mortal̓ noxain ſe valde ſit mala: aliqn̄ tamꝑ occaſiōem qͥbuſdā efficiturbona idy ē tilis. Timore vniꝰpctī qn̄qꝫ homo a ml̓tis: ymoab onibꝫ pctīs liberat̉. Dū emīpena iminētē timet: ꝯfitetur etdolet ⁊ ꝑ penitētiā totum delet Nouitius. Bene hoc qd̓ dicis cōcedo: qꝛ ſi vna deformemmaculā in veſte meā videro: occaſione illiuˢ totā veſtem lauo