Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SecūdadiſtinctōDe Contritione

Simul .n. totum debitū dimit̓tit. Nouitiꝰ. Si ſimul conterendū eſt de onibꝰ: quid eſtqd̓ pſalmiſta dicit? Lauabo ꝑſingulas noctes lem̄ meū. lem̄ſic nob̓ expone̓ ſoles: appellātconſciam. ſingulas noctes: ſingula pcta Si ꝑ ſingula defletut ſic int̓pellatī abluant̉: quoꝓ onibus ſil̓ ꝯteritur? Mōchus. Vna debet eē generaliscontrico: que deleat culpa. dende ſingul̓ ſi fieri poſſꝫ diebꝰ lacrimandum cū thayſe eſſꝫ adablueūdā penā. vnde Ezechias dic̄ Recogitabo tibi oēs annos meos in amaritudine aīemee. Nouitiꝰ. Vnde oriturcontricio. Infundit̉ ne gratisvel me̓tur ab homine? Mochus. Dicam tibi qͥd maioresde hoc ſentiat. In iuſtificacōnepctoris dicūt quatuor ocurrere. gratie infuſiōem. motuꝫ furgentē ex gra ⁊ libero arbitrio.contricōeꝫ. pctōruꝫ remiſſiōeꝫ.Quatuor iſta appellāt. iiij. iuſtificaciōes. Prima nō merem̉qꝛ gratis infūdit̉. nec ſecūdame̓mur: qꝛ mox ex gra ⁊ liberoarbitrio motus quidā excitat̉Motum iſtū licet nō me̓mur:tn̄ eo meremur tertia iuſtificaconem: id ē contriciōem. Haciuſtificacōꝫ meremur: ⁊ ea me̓

mur quartā iuſtificacōem. ſcꝫremiſſiōem pctōꝝ. Ob hoc dictum eſt Marie. Dimiſſa ſūt eipctā multa: qꝛ dilexit multuꝫ.Cōtrico enim eē nō pōt ſine dilectiōe. Ecce ſic habes: qͥd contrico meretur Et hoc ſcire debeˢꝙ vna iuſtificacō aſtera nō pcedat temꝑe: ſꝫ natura. Nouitius. Vellē mihi iſta pleniꝰexponi ſb̓ aliqua ſimilitudine Mochus. Aduerte q̄ dicoPluuīa t̓re infūditur: ⁊ ex vtºqꝫ herba gignit̉: deinde ex herba frcus ꝓducitur. Quid pluuian̄ gratia: qͥdi terra n̄ liberuꝫarbitriū? Ex pluuia ⁊ terra gime gignitur: ⁊ ex gra liberoqꝫarbitrio ut dictū emotus orit̉Berba fructificat: cū ide motꝰlibeꝝ arbitruū ad ſatiſſconemmouet Steril̓ ē terra ſine pluuiā: ⁊ abſqꝫ fructu liberū arbitriū ſn gra. Nihil eciā operaturpluuia ſine terra. qꝛ ſic aūctoritas dicit. Deꝰ poteſt homineꝫcreare ſine ſe. ſꝫ nō poteſt iuſtificare ſine ſe On apoſtolꝰ Nōego ſed gra dei mecum Nouitius. Quot ſunt ſpes contricionis? Moͣchus. Due inteiorſcꝫ ⁊ exterior. Interior e ī amaritudinē cordis Exterior ī afflictiōe corꝑis. De illa ꝑ pſalmiſtam d̓r Cor ꝯtritu ⁊ huiliatū