¶ PrimaSiſtinctōDe cōuerſione
pōt. Hec de hijs dcā ſufficiantHoc autē fixū teneas. ordinisnr̄i auctore eē ſpinſcm. inſtitutorem ſcm̄ Bn̄dem. innouatorem vero venerabileꝫ abbatemRōpertū. ¶ Ca. ij. ¶ NouitiꝰOnſideras in pfacōe tuaordineꝫ ꝓpoſi te narracōnis miror contriconi anpoſitaꝫgratia conuerſiōis. cū videaturꝓrſus ſuꝑfluū. ut qͦs conu̓tat̉npriꝰ de pctīs ſuis conteratur¶ Moͣchus. Cōtritio aliqn̄p̄cedit conu̓ſiōem. aliqn̄ ſequitur. ¶ Nouiciꝰ. Velleꝫ in hocexempl̓ ꝓbari. Prius tn̄ audie̓delcāt. quid ſit cōuerſio. vn̄ dicatur. quot ſūt eius ſpes. ſeu q̄bus occaſionibꝫ qͥs conu̓tatur¶ Mochꝰ Conu̓ſio ē cordisverſio. vel de malo in bonū. velde bono in meliꝰ. vel de melioriin optīm. De hac conu̓ſiōe perSalomōeꝫ d̓r. Perte impiū.⁊ nō ei̓t. ſb̓audis. pctor. qd̓ pͥus fuit. Pria verſio ē ad eor. ſecūda in corde. terciā de corde. pma cōtricōis. ſecūda deuocōis.terciā contēplacōis. Conu̓ſioad cor ē redie̓ de culpa ad graꝫde pctō ad iuſticiā. de vicō advirtutē. de hac ꝑ Yſaīa d̓r. Preuaricatores redite ad cor. Cōuerſio in corde e ꝓfice̓ in caritate. ire de virtute mytutē. donec
videat̉ deꝰ deoꝝ in ſyon. i. in cōtēplatiōe De hac ꝑ pſalmiſtād̓r. Aſcēſiōes in corde ſuodiſpofuit ⁊cͣ. Cōuerſio de corde ē mētis exceſſus in contemplaciōe.Hacvſa ſunt celeſtia illa amīalia. q̄ ibat ⁊ reuertebātur Ibātde corde ad deū. per contēplacionem aſcendēdo. reu̓tebanturad actōeꝫ rurſuꝫ deſcēdēdo. Cōtēplatio ſuꝑͣ cor e. vn̄ exceſſusmentis in ſcripturis d̓r Dicituraut conu̓ſio qͣi ſiml̓ verſio .i. total̓r. Scd̓ꝫ hoc. q̄ vnū viciuꝫ deſerit ⁊ ab altero non recedit. ſeqͣdē vertit. ſꝫ nō ꝯuertit. vn̄ psͣ.orat. Conu̓te nos deꝰ ſalutai̓snr̄ ⁊cͣ. Eſt ⁊ alia ſpes ꝯu̓ſioniscū qͥs locū et hītu mutat. zeloalicuiꝰ religiōis Tal̓ ꝯuerſioſepe ſit ſine ꝯtriciōe. Neqꝫ ingnū ē corā deo pctōre mutare locū ⁊ nō viciū. mutae̓ veſtē ⁊ nōmēteꝫ. Mōſtruoſa res ē. ſb̓ veſtitu ouiū cor gerere lupinum¶ Nouicius. Nunquid hoc cōtingere ſolet? ¶ Moͣchꝰ Eciam. Ecce exēplū. ¶ Ca. iij.Etulit infrat̓ Sodefridꝰ 11 5D moͣchꝰ nr̄ qͦndā canocꝰſci Andree ī cōioīa cū eēmꝰ ſil̓ īꝓbacōere digna mēoria. Aſſerebat ſibi a quodā monachoClareuallis bene noto relatuꝫquendā cleicū actu trutannū