FſalmusCXLVIII

IFſi ego nō noui. In officina nō audet vituperare fabrū: ⁊ audet reprehendere in hocmūdo deū? Ergo quēadmodū ignis: grādo: nix: glacies: ſpūs tempeſtatis: que faciunt verbū eiꝰ: ſic oīa que vanis vidētur inreruꝫ natura temere fieri: nō faciūt niſi verbum eius: qꝛ nō fiunt niſi iuſſu eius. Deinde dicit vt dn̄m laudent. Montes ⁊oēs colles: ligna fructifera ⁊ om̄scedri. Beſtie ⁊ᶠ oīa pecora:ᶠ reptilia ⁊ volatilia pennata. Deinde adhoīes. Reges terre ⁊ omnes populi: principes ⁊ oēs iudices terre. Iuuenes ⁊ virgines ſenes cūiunioribus laudet nomē dn̄i. Explicata ē laus d̓ celo: explicata ē laus d̓ terra. Quia exaltatū eſt nome eius ſolius. Nemo hoīm querat exaltare nomēſuū. Uis exaltari? Illi te ſubde qui nō pōt.humiliari. Exaltatuꝫ eſt nomen eiꝰ ſolius.Confeſſio eiusˣ in celo ⁊ in ter-ra: Quid eſt ꝯfeſſio eius in celo ⁊ in terra?Quia ipſe cōfitetur? Non. Sed qꝛ illi omnia ꝯfitentur: oīa clamant: omniū pulchritudo quodāmodo vox eoꝝ eſt cōfitentiuꝫdeo. Clamat celum deo: Tu me feciſti nonego. Clamat terra: Tu me ꝯdidiſti n̄ ego.Quō gͦ clamāt iſta? Qn̄ ꝯſiderātur ⁊ hͨ inuenitur ex tua cōſideratione clamāt: ex voce tua clamāt. Cōfeſſio eius in celo ⁊ in terra. Attende celū: pulchrū eſt: attēde terrāpulchra es. Utrūqꝫ ſibi valde pulchꝝ eſt.Ip̄e fecit: ip̄e regit: ip̄ius nutu gubernant̉.Ipſe traijcit tꝑa: momenta ip̄e inſtaurat:ꝑ ſeip̄m īſtaurat. Oīa gͦ iſta laudat illū: ſiue in ſtatu: ſiue in motu: ſiue de terra deorſum: ſiue de celo ſurſū: ſiue in vetuſtate: ſiue in renouatiōe. Cū vides hec ⁊ gaudes⁊ attolleris in artificē: inuiſibilia eius ꝑ eaq̄ facta ſūt intellecta cōtueris: ꝯfeſſio eiusin celo ⁊ in terra: id eſt confiteris ei de rebꝰterrenis: ꝯfiterꝭ ei de rebꝰ celeſtibꝰ: ⁊ qꝛ ipſefecit omnia: ⁊ meliꝰ illo non eſt aliqͥd: qͥcqͥdfecit intra illū eſt: ⁊ qͥcquid ī his placet minus eſt qͣꝫ ipſe. Nō gͦ ita tibi placeat quodfecit: vt recedas ab eo qͥ fecit. Sed ſi amasquod fecit: multomagis eū qͥ fecit: Si pulchra ſunt que fecit: quātomagis pulchrioreſt qui fecit. Cōfeſſio eiꝰ in celo ⁊ in terra.Et exaltauit cornu populi ſui. Eccequod ꝓphetabant Aggeus ⁊ Zachariasmodo cornu populi ſui humile eſt in tritufis: in tribulationibus: in temptatiōibꝰ: intonſionē pectorū. Qn̄ exaltabit coruu po

CXLVIIIpuli ſui? Quādo venerit ipſe dominꝰ ⁊ ortus fuerit ſol noſter: nō iſte qui oculis videtur et orit̉ ſuꝑ bonos et malos: ſed de quodicit̉ vobis qui timetis deū oriet̉ ſol iuſticie ⁊ ſanitas in pennis eius: ⁊ de quo dicturi ſūt ſuꝑbi ⁊ īpij: Iuſticie lumen nō illuxitnobis: ⁊ ſol non eſt ortus nobis. Ipſe eriteſtas noſtra. Modo fructus per hibernūin radice nō apparent. Attendis quaſi aridas arbores ꝑ hyemē: Qui nō nouit videre aridaꝫ putat vitē: ⁊ forte iuxta ē que vere aruit. Similes ſunt ambe ꝑ hyemē: illaviuit: illa mortua eſt: ſed illius vita ⁊ illiusmors in abſcōdito ē. Eſtas ꝓcedit: vita illius clarificatur: mors illiuſ manifeſtatur.Procedit honor foliorū: fecunditas fructuuꝫ: veſtitur vitis in facie ex eo qd̓ habetin radice. Ergo mō fratres tales ſumus qͣles ſunt ⁊ alij hoīes. Quō naſcunt̉: manducāt: bibūt: veſtiūtur: trāſigunt vitā iſtā:ſic ⁊ ſancti. Aliqn̄ res ipſe decipiūt homines: ⁊ dicūt: Ecce poſtqͣꝫ cepit eſſe chriſtianus: nūquid non ei dolet caput? Aut qꝛchriſtianus eſt: quid habet plus a me? Evitis arida: attendis iuxta te vitem nudāin hiberno: ſed nō aridā ꝑ eſtatis vim. Etveniet dn̄s honor noſter qͥ latebat in radice: et tunc exaltabit cornu populi ſui: poſtcaptiuitatē in qua mortaliter viuimꝰ. Un̄dicit Apl̓us: Nolite ante tēpus iudicare:donec veniat dn̄s ⁊ illuminabit abſcōditatenebrarū: ⁊ tunc laus erit vnicuiqꝫ a deo.Sed dicis mihi. Ubi eſt radix mea? vbi ēfructus meus? Si credis: noſti vbi eſt radix tua. Ibi eſt em̄: vbi eſt fides tua: vbi ēſpes ⁊ caritas tua. Audi Apl̓m: Mortuiem̄ eſtis: Quaſi ꝑ hyemē mortui apparebāt. Audi qꝛ viuūt: ⁊ vita vr̄a abſcōdita ēinqͥt cū xp̄o ī deo. Ecce vbi habes radicē.Qn̄ gͦ honore ornaberis: qn̄ fecūdaberisfructu? Audi illū ſequētē: Cū chriſtus apparuerit vita veſtra: tūc ⁊ vos apparebitꝭcū ipſo in gl̓ia. Et exaltabit cornu ppl̓i ſui.Hymnꝰ oībus ſanctis eiꝰ. Hymnus ſcitꝭ quid ē? Cātus ē cū laude dei. Silaudas deū ⁊ nō cātas: nō dicis hymnū.Si cātas em̄ ⁊ nō laudas deum nō dicishymnū. Si laudas aliud qd̓ nō ꝑtinet adlaudē dei: ⁊ ſi cātādo laudes nō dicꝭ hymnū. Hymnus gͦ tria iſta habet: ⁊ canticū ⁊laudē ⁊ dei. Laus gͦ dei in cātico hymnusdicit̉. Quid eſt gͦ hymnꝰ oībus ſanctꝭ eiꝰ?Accipiāt ſancti eiꝰ hymnū: dicant ſanctieiꝰ hymnū: quia hͦ eſt qd̓ accepturi ſunt in

28 3

Alia lr̄a.pꝑcelū ⁊ t̓rā.

Alia lr̄a.vniuerſa.aiſge pipaſs