PſalmusCX LVIII
Incipit tractatꝰ de psͣ. CXLVIIIPrefatio.Editatio preſentis vite nr̄e in lau¶ſempiterna future noſtre vite: lauſde dei eſſe debet. Quia exultatiodei erit. Et nemo pōt idoneus fieri futurevite: qͥ ſe ad illā mō nō ſe exercuerit. Modo ergo laudamꝰ deū: ſed ⁊ rogamꝰ deū:Laus noſtra leticiā habet: oratio gemitū.Promiſſum eſt enī nobis aliqͥd qd̓ nōdūhabemꝰ: ⁊ qꝛ verax eſt qui promiſit in ſpe:gaudemꝰ: qꝛ tn̄ nōdū habemꝰ in deſideriogemimꝰ. Bonū eſt nobis ꝑſeuerare in deſiderio: donec veniat qd̓ promiſſum eſt: ettranſeat gemitꝰ: ⁊ ſuccedat ſola laudatio.Propter hec duo tꝑa: vnū quod nunc eſtin temptatiōibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ huius vite.Alterū quod tūc erit in ſecuritate ⁊ exultatione perpetua: inſtituta eſt nobis etiā celebratio duoꝝ tꝑm: an̄ paſca ⁊ poſt paſca.Illud qd̓ eſt ante paſca ſignificat tribulationē in qua mō ſumꝰ: quod vero nūc agimus poſt paſca ſignificat beatitudineꝫ inqua poſtea erimꝰ. Ante paſca ergo qd̓ celebramꝰ hoc et agimꝰ: poſt paſca aūt qd̓ celebramꝰ: ſignificamꝰ: ⁊ nōdū tenemꝰ. Propterea illud tp̄s in ieiunijs ⁊ oratiōibꝰ exercemus: hoc vero tp̄us relaxatis ieiunijsin laudibꝰ agimꝰ. Hoc eſt enī Alleluia:quod cantamꝰ: quod latine interpretat̉ vtnoſtis: laudate dn̄m. Illud ideo tp̄s antereſurrectionē: hoc tp̄us poſt reſurrectionēdn̄i eſt: Quo tꝑe ſignificat̉ vita futura quānōdū tenemꝰ: qꝛ quod ſignificamꝰ poſt reſurrectionē dn̄i tenebimꝰ poſt reſurrectionē noſtrā. In capite enī nr̄o nobis vtrūqꝫfiguratū eſt: vtrūqꝫ demōſtratū eſt. Paſſioenī dn̄i oſtēdit nobis vitā p̄ſentis neceſſitatiſ: qua oportet ⁊ laborare ⁊ tribulari: ⁊ adextremū mori. Reſurrectio vero ⁊ clarificatio dn̄i oſtēdit nobis vitā: quā accepturiſumus cū venerit retribuere digna digniſ:mala malis: bona bonis. Et quodāmodomali om̄es cantare nobiſcū poſſunt alleluia. Si aūt in malicia ſua ꝑſeuerauerint:cāticum vite nr̄e future dicere pn̄t labijs:ipſam vero vitā que tūc erit in ea veritateque nūc ſignificat̉ obtinere nō poſſunt: qꝛnoluerūt meditari anteqͣꝫ veniret et tenerequod venturum erat. Nunc ergo fratresexhortamur vos vt laudetis deum: et hoceſt quod vobis om̄es dicimꝰ: quādo dicimus alleluia. Laudate dn̄m: Dicis tu alteri: dicit ipſe tibi: cū ſe om̄es exhortant̉: om
CX LVIIInes faciūt quod exhortant̉. Sed laudatetotis votis: id eſt nō vt ſola lingua et voxveſtra laudet deū: ſed ⁊ cōſciētia vr̄a: vitaveſtra: facta vr̄a. Etenī laudamꝰ mō in eocleſijs quādo cōgregamur: cū quiſqꝫ deſcēdit ad propria quaſi ceſſat laudare deum.Non ceſſet bene viuere ⁊ ſemꝑ laudat deū.Tunc deſinis laudare deū: qn̄ a iuſticia ⁊ab eo quod illi placet declinas. Nam ſi avita bona nunqͣꝫ declines: lingua tua tacet: vita tua clamat: ⁊ aures dei ad cor tuū.Quō enī aures noſtre ad voces nr̄as: ſicaures dei ad cogitationes noſtras. Nonpōt aūt fieri vt habeat mala facta: qui habet bonas cogitatiōes. Facta enī de cogitatiōe ꝓcedūt: nec quiſqͣꝫ pōt facere aliqͥd:aut ad aliqͥd agendū membra mouere: niſi primo ꝓceſſerit iuſſio cogitatiōis. Quōde interiori palatio quicquid iuſſerit imperator per imperiū romanū emanat: quicquid videtis agi per prouincias: Quantmotus fit ad vnā iuſſionē imperatoris intus ſedētꝭ? Mouet ſolū ille labia cū loquitur et mouet̉ om̄is prouincia: cū ſit qd̓ loquit̉. Sic ⁊ in vnoquoqꝫ nr̄m intus eſt imꝑator in corde: ſꝫ ⁊ ſi bonꝰ bona iubet bona fiunt: ⁊ ſi malus mala iubet ⁊ mala fiūt.Cū ibi ſedet xp̄s: qͥd pōt iubere niſi bona?Cū poſſidet diabolꝰ: qͥd p̄t iubere niſi mala? In tuo aūt arbitrio deus te eſſe voluit:cui pares locū: deo: an diabolo? Cum paraueris: qͥ poſſidebit ipſe imperabit. Ergofrēs nō tantū ad ſonū attēdite cū laudetisdeū: toti laudate. Cantet vox: cantet vita:cantēt facta: et ſi eſt adhuc gemitꝰ: tribulatio: temptatio: ſperet trāſitura om̄ia: et illūventurū diē quo ſine defectu laudabimꝰ.Ecce iſte pſalmꝰ qm̄ manifeſtus eſt currēdus eſt nobis. Diſtribuit enim vniuerſamcreaturā laudātē deum: et tanqͣꝫ hortat̉ vtlaudet quaſi inueniret tacentē.xpoſitio pſalmi.Audate dn̄m de celis: Quaſi inueniret tacētes in celis laudēdn̄i: et exhortat̉ vt ſurgant et laudent. Nunqͣꝫ celeſtia laudes cōditoris ſuitacuerūt: nūqͣꝫ terreſtria deū laudare ceſſarunt. Sꝫ plane ſunt quedā que habēt ſpm̄laudandi deū in eo affectu quo eis placetdeus. Nemo enī laudat: niſi qd̓ ei placet.Sunt aūt alia que ſpm̄ vite ⁊ intellectū adlaudādū dcū nō habēt: ſed qꝛ ⁊ ipſa bonaſunt: et in ordine ſuo integre diſpoſita ſūt:et ad pulchritudinē vniuerſitatis referunt̉