Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCXLVI

Pſalmusdet̉ elatum. Ad hoc enī forte elidit̉: vt contritū ſanet̉. Ne velit ergo fratres cor noſtrū erectū: anteqͣꝫ ſit rectū. Male erigiturqd̓ pͥmo corrigit̉. Qui ſanat ꝯtritos corde. Et alligat contritiones eorum.Sanat inqͥt humiliatos corde: ſanat confitentes: ſanat ſeip̄os puniētes: in ſe verū iudiciū exercentes: vt poſſint eſſe illiꝰ miſericordia ſentiētes. Tales ſanat: ſꝫ ꝑfecta eorum ſanitas trāſacta mortalitate fiet: quando corruptibile induerit incorruptionē: mortale īduerit immortalitatē: Qn̄ niVil erit qd̓ ex carnis labe ſollicitet: ſolūbihil cui ꝯſentiamꝰ: ſꝫ nihil qd̓ ſuggerat̉ excarne. Etenim fratres mei qͣꝫte illicitedelectatiōes animū tangūt: qͣꝫuis eis nonꝯſentiamꝰ vt mēbra nr̄a iuſticie ẜuiāt:iniqͥtati: tn̄ vel deleciari talibꝰ: ſi ꝯſentis: nōdū eſt perfecta ſanitas. Sanaberisergo: corde ſanaberis cōtrito. Noli erubeſcere: cōterere cor: tales ſanat deꝰ. Sed qͥdago inqͥes? Condelector enim legi deiẜm interiorē hoīeꝫ: Uideo aūt aliā legeꝫ īmēbris meis: repugnātem legi mētis mee: captiuū me ducenteꝫ in lege pctī. Quidagis? Cōtere cor: cōfitere: age: dic ſequentia: Infelix ego: qͥs me libabit de corꝑemortis huiꝰ? Hoc enī dicere: infelix:cor cōterere eſt. Ille ſperet felicitatē: confitet̉ infelicitatē. Dic. Infelix ego: qͥsme liberabit de corꝑe mortis hui? Ut reſpondeat̉ tibi: Gr̄a dei Ieſum chriſtumdn̄m noſtrum. Quō aūt liberat ip̄a gratiādei: vn̄ nūc pignus accepimꝰ? Audi eundem apoſtolū: Corpus qͥdem inquit mortuū eſt ꝓpter peccatū: ſpūs aūt vita eſt propter iuſticiā. Si ergo ſpūs eiꝰ qui ſuſcitauit Ieſū chriſtū ex mortuis habitat ī vob̓: ſuſcitauit Ieſū chriſtū ex mortuis: viuificabit mortalia corꝑa vr̄a īhabitātē ſpiritum eiꝰ in vobis. Hoc ergo pignus accepit ſpūs noſt̉: vt incipiamꝰ fide ẜuire deo: ex fide appellari iuſti: Qm̄ iuſtꝰ ex fide viuit. Quicqͥd aūt nobis adhuc repugͣt reſiſtit: de mortalitatē carnis eſt: ſanabitur. Uiuificabit enī inqͥt mortalia corꝑavr̄a inhabitātem ſpūm eiꝰ in vobis. Ad pignꝰ dedit: vt cōpleat qd̓ ꝓmiſit. Quidergo nūc in hac vita: qn̄ adhuc cōfeſſoresſumꝰ: nōdū poſſeſſores? Quid ī hac vita?Quid fiet? Quō durabit̉? Sanat ꝯtritoscorde. Sꝫ ꝑfecta ſanitas tūc erit: qn̄ dixīꝰ.Nūc ergo qͥd? Alligat ꝯtritiōes eoꝝ. Quicurat inqͥt cōtritos corde: quorū ꝑfecta ſa-

1lnitas in reſurrectiōe iuſtoꝝ erit: alligatcōtritiones eoꝝ. Que ſunt alligamēta contritionū? Sicut medici alligant fracturas.Aliqn̄ enī ītelligat ex caritas vr̄a: notūē eis aīaduerterūt vl̓ a medicꝭ audier̄t aliqn̄ praue diſtorte firmata: vt corrigāt medici frangūt: faciūt vulnus nouū: qꝛ mala erat ſanitas praua. Sic recte ſunt inqͥtſcriptura: vie dn̄i: ſed prauicordiꝰ in ill̓ ſcādalizabit̉. Quid ē prauicordiꝰ? Torticordius: Tortuꝫ cor hn̄s: putat torta eſſe oīa dicunt̉ a deo: putat praua eſſe omīa fecit deus: diſplicent illi omīa iudicia dei:maximeqꝫ in qͥbꝰ ip̄e corripit̉: ſedet diſputat qͣꝫ male faciat deus: qꝛ eius volūtate facit. Diſtortū cor prauū cor eſt: qd̓ ſe corrigit ad deum: deum vult diſtorquere ad ſe. Quid ergo ei dicit deꝰ deſuꝑTortus es: equus ſū. Si tu rectꝰ eſſes: ſentires eqͥtatem meam. Quēadmodū ſi ī pauimento equali poneres diſtortū lignum. collocaret̉: vndiqꝫ nutaret: vndiqꝫ agitaret̉: qd̓ loci ineqͣlitas: ſꝫ diſtortio lignifacit: ſicut ait ſcriptura: Ꝙͣ bonꝰ iſrl̓ deꝰ rectis corde. Quid? Tortū eſt cor: quō dirigitur? Et tortū eſt durū. Iam tortūdurū frangat̉: cōterat̉ dirigat̉. Tu dirigere cor tuū potes: tu frange: ille dirigat.Quō tu frangis? Quō tu cōteris: Cōfitendo: puniendo peccata tua. Quid aliud ſignificat pectoꝝ tunſio: niſi forte putamusoſſa noſtra aliqͥd peccaſſe cum tundimꝰ pectus? Sed ſignificamꝰ nos cor cōterere: vta dn̄o dirigat̉. Sanat contritos corde:ꝯtritū cor habētes: ſanitas ip̄ius cordistūc erit ꝑfecta: cum corꝑis reparatio implebit̉ que ꝓmiſſa eſt. Nunc interea qͥd facit medicus? Alligat contritiones tuas: vtpoſſis ꝑuenire ad pleniſſimā firmitatē: donec cōſolidet̉ qd̓ fractū eſt: qd̓ alligatū eſt.Que ſunt iſta alligamenta? Tꝑalia ſacramenta. Alligamēta medicinalia ſunt ꝯtritionis noſtre: ſacr̄a interim tꝑalia qͥbꝰ habemus cōſolationē. Et iſta oīa que loquimur vobis: ip̄a ſonant trāſeunt: qͥcqͥd īeccl̓ia gerit̉ temꝑlit̓: alligamēta ſunt ꝯtritionum. Quemadmodū enī medicus perfecta ſanitate detrahit ligaturā: ſic ī illa ciuitate hierl̓m equales angel̓ facti fuerimus. Nam qͥd putatis? Ibi nos accepturos eſſe qd̓ hic accepimꝰ? Aut ibi recitādūeſt nobis euangeliū: vt fides noſtra ꝑmaneat? Aut imponēda eſt manꝰ ab aliquopoſito? Iſta omīa alligamēta fracture ſūt: