RſalmusCXLIII.
Pſalmusextrema maris: id eſt vt ſpe habitem in fineſeculi. Etenī illuc manꝰ tua deducet me: etꝑducet me dextera tua. Exime me de inimicis meis: qm̄ ad te cōfugi dn̄e. Doce mevt facia volūtate tua: qꝛᶠ tu es demeus. O confeſſio: o p̄ſcriptio: qm̄ tu esinqͥt deꝰ meꝰ. Ad aliū currā refici: ſi ab aliofactꝰ ſum: tu es totū meū: qꝛ tu es deꝰ meꝰ.Patrē querā ꝓpter hereditatē? Tu es deꝰmeꝰ: nō ſoluꝫ dator hereditatis: ſꝫ ip̄a hereditas. Dn̄s ꝑs hereditatis mee. Dn̄m q̄rāꝓpter redēptionē? Tu es deꝰ meꝰ. Patronū querā ꝓpter liberationē? Tu es deꝰ meꝰ.Poſtremo creatꝰ recreari cupio: tu es deꝰmeus qui creator meus: qui creaſti me perverbū tuū: ⁊ recreaſti me ꝑ verbū. Sꝫ creaſti me ꝑ verbū deū manentē apud te: recreaſtiꝑ verbū carnē factū ꝓpter nos. Doce gͦme vt faciā voluntatē tuā: qꝛ tu es deꝰ meꝰ.Si nō me docueris: faciā voluntatē meā: ⁊deſeret me deus meꝰ. Doce me vt faciā voluntatē tuā: qm̄ tu es deus meꝰ: Doce me.Nō em̄ tu es deus meꝰ: et ego ero magiſtermeus. Uidēte quēadmodū gratia cōmendet̉ hoc tenete: hoc imbibite: hoc vobis decorde nullus excutiat: ne habeatis zelū deiſed ron ẜm ſcientiā: ne ignorātes dei iuſticiā: et veſtrā volētes ꝯſtituere legē: iuſticiedei nō itis ſubiecti. Uerba certe apl̓i agnoſcitis. Dicite gͦ iſta: Doce me vt faciā volūtateri tuā: qꝛ tū ēs deus meꝰ. ¶ Spustuus bonus: Nō meus malꝰ. Spiritustuus bonꝰ. Deducet me in terram rectam. Quia ſpūs meus malꝰ deducet mein terrī ꝑuerſam. Et quid ego merui? Quemea ora bona ſine tuo adiutorio cōputantur: vn̄impetrare dignꝰ eſſem deduci a ſpūtuo ī terrā rectā? Que oꝑa mea: vel q̄ merita mea: Propter nomē tuū dn̄e viuificabis me. Attendite gͦ quātū poteſtisgratie cōmendationē qua gratis ſalui factieſtis. Propter nomen tuū dn̄e viuificabisme: Nō nobis dn̄e nō nobis: ſed nomī tuodā gloriā. Propter nomē tuū dn̄e viuificahamc..Tro ī tu iuſticia: nō in mea. Nō qꝛ egomerui: ſed qꝛ tu miſereris. Nā ſi meū oſtenderē meritū: nihil abs te mereret. niſi ſupplicium. Auulſiſti merita mea: inſeruiſti do natua: Propt̓ nomē tuū dn̄e viuificabis me.In tua iuſticia. ¶ Educes de tribulatiōe animā meā: et in tua miſericordiaʸ ad īteritū deduces īimicosmeos. Et ꝑdes oēsᶠ tribulātesanimā meaꝫ qm̄ ego ſeruꝰ tuꝰ ſum.
CXLIII.Explicit Tractatus de psͣ. CXLII.Incipit Tractatus de psͣ. CXLIII.p Omero verborū: ſed grauis pondeSalmi huius titulus breuis eſt nure myſteriorū. Ipſi Dauid adGoliā. Preliū hoc factū tēpore patrumnoſtroꝝ: de ſcripturis ſanctis: recolit mecūcaritas veſtra. Cū em̄ aduerſus populū deialienigene dimicarent: ꝓuocauit vnꝰ vnū:Golias Dauid: in quo certamīe volūtasdei ꝓ cuiuſqꝫ ꝑtis victoria ꝓbaret̉. Sꝫ qͥdde victoria ſatagimꝰ: quādo ꝓuocantē ꝓuocatūqꝫ cernamus? Prouocauit impietas pietateꝫ: ꝓuocauit ſuꝑbia humilitatēpoſtremo ꝓuocauit diabolꝰ chriſtū. Quidmiramini diabolū victū? Ille erat grandisſtatura corꝑis: iſte aūt ſtatura paruus: fidemagnꝰ. Accepit arma bellica ſanctus Dauid: vt aduerſus Goliā ꝓcederet: Hec arma ꝑ etatē ⁊ paruā: vt diximꝰ: ſtaturā corporis portare nō valuit. Abiecit onerātia:nō adiuuātia: accepit qͥnqꝫ lapides de flumine: ⁊ poſuit ī vaſe paſtorali. His armatꝰcorporaliter: nomīe autē dei ſpūaliter: proceſſit ⁊ vicit. Hoc qͥdē ille Dauid: Sꝫ myſteria ꝑſcrutemur. Propoſueramꝰ em̄ titulum iſtū breuē numero verborū: ſed grauēpondere myſterioꝝ. Ueniat in mentē apoſtolica illa ſentētia: Oīa hec ī figura cōtingebant illis: ne impudētes videamur querere aliqͥd abſcōdituꝫ vbi poſſit dici totumſine myſterij ꝓfunditate ſimpliciter dictū.Habemꝰ gͦ auctoritatē facientē vos intentos ad q̄rendū: vigiles ad īueſtigandū: deuotos ad audiendū: fideles ad credendū:impigros ad faciendū. In Dauid chriſtꝰſꝫ ſic̄ ſoletis intelligere eruditi ī ſchola eius:chriſtus caput et corpꝰ. Non gͦ ſic auditisaliquid ex ꝑſona chriſti: quaſi ad vos nonꝑtineat qui eſtis membra chriſti. Hoc tanqͣꝫ in fundamēto poſito videte que ſequātur. Noſtis multis ſacramētis viſibilibus⁊ corporalibus oneratū eſſe populū primūcircūciſione negocioſo illo quodā ſacerdotio: ⁊ templo figuris pleno: multiplicibꝰ holocauſtorū ſacrificiorūqꝫ generibus. HecDauid noſter tanqͣꝫ arma p̄mentia non adiuuantia poſuit. Si enim data eſſet lex quepoſſet viuificare: vere ex lege eſſet iuſticia.Ut qͥd ergo lex? Sequit̉: Sed concluſit inquit ſcriptura omnia ſub peccato: vt promiſſio ex fide Ieſu chriſti daretur credentibi s. Deniqꝫ iſte dauid ſcꝫ chriſtus caput⁊ corpus tempore reuelationis noui teſta-
Ilia lr̄afequitate tua.Alia lr̄a.f diſperdes.f qui tribulāt.
Alia lr̄af facere.fdeꝰ meꝰ es tu