PſalmusCXLII.
Pſalmusfacturis manuū eius: quia ⁊ iuſticiā que inte eſt ad manū eius inuenies ꝑtinere. Audi apoſtolū hoc te docentē: Non ex operibus inquit: ne forte quis extollat̉. Operabona non habemꝰ? Habemus plane: Sedvide quid ſequit̉. Ip̄ius enim ſumꝰ figmētum. Dixit: Ip̄ius ſumus figmentuꝫ: fortenaturam: quia homīes ſumus: cōmemorare voluit: hoc appellato figmento? Nō plane. De operibus loquebat̉. Non inquit exoꝑbꝰ: ne quis forte extollat̉. Sed vt conijciamus: ſequit̉. Ip̄ius enī ſumus figmentum creati in chriſto Ieſu in operibus bonis. Noli ergo putare te aliquid oꝑari: niſiinquātū malus es. Auerte ab opere tuo te:ad opus illiꝰ qui fecit te. Ip̄e formet: ⁊ ipſeqd̓ formauerat: ⁊ tu exterminaſti: reformet.Ut enim ſis ip̄e oꝑatus eſt: vt bonus ſis: ſibonus es ip̄e oꝑatur. Cum tremore inquit⁊ timore veſtrā ip̄oꝝ ſalutem oꝑamini. Sinoſtrā ip̄oꝝ ſalutē oꝑamur: quare cum timore? quare cū tremore: cum ſit in poteſtate noſtra qd̓ oꝑamur? Audi quare cū timore ⁊ tremore. Deus eſt em̄ qui oꝑat̉ in nobis: ⁊ velle ⁊ oꝑari ꝓ bona volūtate. Ergocum timore ⁊ tremore: vt delectet in cōual.le oꝑari noſtrū artificem. Sic enim oꝑaturtanqͣꝫ in deiectis: qui iudicat in gentibus ⁊replet ruinaſ. In facturis manuū tuarumᶠ meditatꝰ ſuꝫ. Uidi ergo ⁊ inſpexioꝑa tua: quia nihil boni eſſe ī nobis poteſt:niſi abs te fiat qui nos feciſti. Et quid fecicum viderem a te omne datum optimū: etomne donū ꝑfectū deſurſum eſſe deſcēdēsa patre luminū: apud quē non eſt cōmutatio: nec momēti obumbratio? Cum hoc viderem auerſus ab oꝑe malo qd̓ feceram inme: extendi manus meas ad te. Extedi: inquit: manus meas ad te: animameaⁱ velut terra ſine aqua tibi. Cōplue inquit me: ad faciendū fructū bonuꝫ.Dominꝰ em̄ dabit ſuauitatem vt terra noſtra det fructū ſuū. Extendi manus measad te: anima mea velut terra ſine aqua tibi:Nō mihi ſed tibi. Sitire tibi poſſum: me irrigare nō poſſum. Aīa mea velut terra ſineaqua tibi: qꝛ ſitiuit aīa mea ad deum viuū.Qn̄ veniā: niſi qn̄ venerit? Sitiuit aīa meaad deum viuuꝫ: quia anima mea velut terra ſine aqua tibi. Abundat mare: inundat:copioſum eſt: fluctuat: ſed amaꝝ ē: Diſcreta eſt aqua: apparuit arida anima mea: irriga eā: qꝛ velut terra ſine aqua tibi. Cito exaudi me domine: Que em̄ mora:
CXLII.quādo ſic ſitio ad inflammādaꝫ ſitim meāPluuiā differebas: vt hauriens inbiberē:non reſpūerē quod influeres. Si ergo ideodifferebas: iam da: quoniā anima mea velut terra ſine aqua tibi. Cito exaudi me domine. Defecit ſpiritus meus. Imple.at me ſpūs tuus: qꝛ defecit ſpiritus meus.Ipſa eſt cauſa vt cito exaudias: quia defecit ſpūs meus. Factus ſum iam pauꝑ ſpiri.tu: beatum me fac in regno celorū. In quoenim viuit ſpiritus eius ſuꝑbus eſt: ſpirituſuo extollitur contra deū. Fiat in illo benequod alibi ſcriptuꝫ eſt: Auferes ſpiritū eorum ⁊ deficient: ⁊ in puluerē ſuū reuertent̉:vt confitētes dicāt: Memēto quia puluisſumus. Cum autē dixerint: quia puluis ſumus memēto: tunc dicant: Anima mea velut terra ſine aqua tibi. Que eniꝫ tam terraſicca: qͣꝫ puluis? Sꝫ cito exaudi me dn̄e: cōplue me: confirma me: ne ſim puluis quemꝓijcit ventus a facie terre. Cito exaudi medn̄e: defecit ſpiritus meus: nō differat̉ inopia mea: Abſtuliſti ſpiritū meū vt deficerē:⁊ in puluerē meū cōuerterer: et dicerē tibi:Anima mea velut terra ſine aqua tibi. Facetiā qd̓ in alio pſalmo dicitur: Auferes ſpiritum eorum ⁊ deficient: Emitte ſpiritū tuū⁊ creabunt̉: ⁊ renouabis faciem terre. Si qͣigitur in chriſto noua creatura: vetera trāſierunt: In ſpiritu ſuo vetera tranſierunt: inſpiritu tuo noua facta ſunt. ¶ Ne auertas faciem tuam a me: Auertiſti a fuperbo. Etenim aliquādo abūdabam: et inabundantiā mea elatus eram. Ego em̄ dixi aliquādo in abundantia mea: nō mouebor in eternū. Dixi non mouebor in abundantia mea: ignorans iuſticiā tuam: ⁊ conſtituens meā: ſed tu domine ī volūtate tuap̄ſtitiſti decori meo virtutē. Dixi in abūdātia mea non mouebor: verū auteꝫ a te mihi erat quicquid abundabam: ⁊ vt hoc ꝓbares a te mihi fuiſſe: Auertiſti faciē tua ame ⁊ factꝰ ſum cōturbatus. Poſt hanc cōturbationem in qua factus ſum: quia auertiſti faciem tuaꝫ: poſt tedium ſpiritus mei:poſt conturbatū cor meum in me: ex eo ꝙauertiſti faciem tuam: iam factus ſum ſicutterra aqua tibi: Ne auertas faciem tuam.Auertiſti a ſuꝑbo: redde humili. Ne auertas faciem tuam a me: quia ſi auerteris.Similis ero deſcendetibus in la fcum. Quid eſt deſcēdētibꝰ in lacū? Peccator cum venerit in ꝓfundum malorū cōtemnet. Illi deſcendūt in lacum: qui etiam
Alia lr̄a.f̄ factisr meditabar.
Alia lr̄aUelociter.
Alia lr̄.Expandi.
t ſicut
Alia lr̄a.ret
Alia lr̄afNo