Pſalmus
ſalmusCXL
Pſalmusta noſtra ſicut et nos dimittimꝰ debitoribꝰnoſtris. O verboſa defēſio iniqͥtatis. Certe iam hoc populi dicunt: ⁊ populorū pectora tūdentium tonitruus non quieſcit.Recte nubes tonāt in quibus iā habitatdeus. Ubi ē illa verboſitas: vbi eſt illa iactantia: iuſtus ſū nihil mali feci? Certe cūin ſcripturis ſanctis fueris contemplatusnormā iuſticie: qͣꝫtūcūqꝫ ꝓfeceris inuenies te peccatorē. Profeciſti: iam vnū deūcolis: optīe: nō fornicariſ ab eo ad idola:ad mathematicos: ad ſortilegos: ad aruſpices: ad augures: ad maleficos: iſta enīfornicatio eſt a dn̄o deo: iam es in aliquonumero membrorū chriſti: Iam incipe videre etiam illa peccata ſocietatis hūane:Non occidis quēqͣꝫ: nō adulteras cuiuſqꝫ vxorem: nō vxori tue eūdo ad alteraminiuriaꝫ facis: nō vlla peſſima corruptelate cōtaminas: abſtinuiſti manū a furto: linguaꝫ a ꝑiurio: cor a ꝯcupiſcendo rem ꝓximi tui: iam iuſtus es. Attende cetera: noliiā ſuꝑbire. Nihil ne peccas in lingua? Nōꝓlaberis in verbū durum? Sed qͥd magnum diciſ? Quid magnū? Qui dixerit fratri ſuo fatue: reus erit gehenne ignis. Cōtremiſcit iā tota illa ſuꝑbia. Ecce iā n̄ valde facit vn̄ deꝰ videat̉ impietate aliqͣ blaſphemari. Nō irruit in aliquē ledēdū: nonfacit alteri qd̓ pati non vult. Quid de lingua? Quis illā domat? Sꝫ ecce iā frenaſtiet ipſam: qͣꝫqͣꝫ quis tantus vt hoc omninoperficiat? Sed ecce iam et ipſam frenaſti:quid facis de cogitationibus tuis? Quidfacis de tumultū: et caterua rebellātiū deſiderioꝝ? Nō eis das mēbra. Ita credo ⁊video: ſed tamē cogitatiōes aliqn̄ inclinātur: et afferunt ſe plerūqꝫ in oratione genibus fixis: Corpª ꝓſterniſ: collū curuas:confiteris peccata: deum adoras. Uideocorpus vbi iaceat: quero vbi voliter animus. Uideo mēbra iacētia: videamus ſiſtat conſcientia: videamꝰ ſi fixa eſt in eumquē adorat. Sic aūt cogitatiōibꝰ plerūqꝫtanqͣꝫ eſtū maris arripitur: et tēpeſtate tollitur in aliud atqꝫ alid̓: Modo ſi mecū loq̄reris et ſubito auerteres te ad ẜuū tuū: ⁊dimitteres me: nō dico a quo aliqͥd petebas: ſed cum quo ex equo loquebaris: nōmihi iniuriam factā deputarem. Ecce qͥdfacis quotidie deo? Qualeꝫ mō dixi frēs:iam eum qui ſolum deū colit: qui chriſtuꝫcōfitetur: qui patrē et filiū ⁊ ſpiritūſanctūvnū denm nouit: qui nō poſt eū fornicat̉:
qui nō adorat demones: qui auxilia ſibi adiabolo nō requirit: qui tenet eccleſiā catholicam: de cuius fraude nemo cōqueritur: de cuius preſſura nō gemit vicinus infirmus: qui vxorem alienaꝫ nō tēptat: quicontentus eſt ſua: aut qui nec ip̄a ſua: ſedquō licet et quō permittit apoſtolica diſciplina: vbi conſenſus eſt amborū: aut vbinōdū ducta ē? Qui iā tal̓ ē dep̄hēdit̉: tn̄ iniſtis q̄ iam dixi. Uenit gͦ tēpuſ qḋ dictū ē:adhuc et oratio mea in beneplacitis eoꝝ:ſiue quā docuit: ſiue quā interpellet ꝓ nobis. In iſtis ergo quotidianis pctīs omnibus que ſpes eſt: niſi humili corde dicamus in oratione dn̄ica que iā in beneplacitis noſtris eſt: non defendētium peccatanoſtrā: ſed ꝯfitentiū: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribus noſtris: et aduocatū habeamꝰ apudpatrem Ieſum chriſtū iuſtū: vt ip̄e ſit ꝓpitiatio ꝓ peccatis noſtris? Modo loquāt̉ſuꝑbi: vincūtur numero: vincūtur popul̓:tota terra a ſolis ortu vſqꝫ ad occaſū laudate nomē dn̄i. Quid faciūt pauci aliterdiſputātes? Iudices ſūt ip̄iorū. Sꝫ quidad te? Uide quid ſeqͥtur. Abſorpti ſūtiuxta petra iudices eorū. Quid eſtꝓabſorpti ſunt iuxta petrā? Petra aūt eratchriſtꝰ. Abſorpti ſūt iuxta petrā. Iuxta: ideſt cōꝑati iudices magni: potētes: docti:Ip̄i dicūtur iudices eoꝝ: tanqͣꝫ iudicātesde moribus: ⁊ ſentētiā ꝓferentes. Dixit hͦAriſtot eles: adiūge illū petre: ⁊ abſorptuseſt. Quis eſt Ariſtoteles: audiant. Dixitchriſtus: et apud inferos cōtremiſcit. Dixit h̓ Pythagoras: dixit hoc Plato: adiūge illos petre: comparā auctoritatē illorūauctoritati euāgelicē: cōꝑa inflatos crucifixo: dicamus eis: Uos lr̄as veſtras ꝯſcripſiſtis in cordibus ſuꝑborū: Ille crucē ſuam fixit in cordibꝰ regū. Poſtremo mortuus eſt et reſurrexit. Mortui eſtis: ⁊ noloquerere quēadmodū reſurgatis. Ergo abſorpti ſūt iuxta petrā iſtā iudices eoꝝ. Tādiu vident̉ aliqͥd dicere: donec cōꝑarent̉petre. Propterea ſi inuētꝰ fuerit aliqͥs eoꝝhoc dixiſſe quod dixit et chriſtus: gratulamur illi: nō ſequimur illū: Sed prior fuit ille qͣꝫ chriſtꝰ? Sꝫ qui vera loquit̉: prior eſtqͣꝫ ip̄a veritas? O homo attende chriſtū:non quando ad te venerit: ſꝫ qn̄ te fecerit.Poteſt et egrotus dicere: ſed priꝰ ego cecidi in lectum qͣꝫ medicus ad me veniſſet:Utiqꝫ ideo ille poſterior venit: qꝛ tu prior
Alia lr̄a.f iuncti j