PſalmusCXL

Pſalmuspioꝝ: cū qͥbus non eſt cōbinandū: id ē cūquibus nō eſt habēda ſocietas. Qui ſūt?Aut arbitrātes ſe inſtos: ⁊ ꝯtemnētes ceteros qͣſi peccatoreſ: ſicut erāt illi phariſei:aūt qꝛ ip̄a peccata manifeſte: vel cōp̄hendunt̉: vel publice fiūt: defendētes ⁊ aſſerētes: ne aliqͥd culpe eorū tribuat̉. Et vt ipſinihil mali feciſſe videant̉: ſꝫ totū deus: quivel ſic creauit hoīem dicūt: vel ſtellas cōpofuit: vel res humanas negligit: defendētes ſunt electoꝝ ſeculi. Sed dicat mēbrumchriſti: dicat corpus chriſti: dicat chriſtusex ꝑſona corꝑis ſui: Nō declines cor meūin vba malicie: ad excuſandas excuſationes in pctīs: Cū hominibꝰ oꝑantibꝰ iniqͥtatem: ⁊ nō combinabo cū electis eoruꝫ.Noſtis fratres qd̓ nō eſt p̄termittendū qͣſiiuſtos eminētiores in ſe tenentes velut primum gradū iuſticie: electos vocari apudmanicheos. Qui nouerūt recognoſcat: qͥneſciebāt audiāt. Electi qͥdē dei ſunt oēsſancti: ⁊ habemus hoc in ſcripturis: ſꝫ vſurparunt ſibi illud nomen: ⁊ quaſi familiariꝰſibi applicuerunt: vt tanqͣꝫ ꝓprie iam electiappellent̉. Qui ſunt iſti electi? Quibꝰ ſi dixeris: peccaſti: ſtatim illā defenſionem impiam ⁊ peiorem ceteris magiſqꝫ ſacrilegaꝫꝓferūt: Nō ego peccaui: ſꝫ gēs tenebrarū.Que ē iſta gens tenebrarū? Que bellū geſſit cum deo: ⁊ ip̄a peccat: cū tu peccas. Iſa inqͥt: qꝛ cōmixtus ſum illi. Deus qͥ te comiſcuit: qͥd timuit? Hoc eī dicūt ꝙ illa gēstenebrarum rebellauerit aduerſus deum:anteqͣꝫ mūdus fieret: ⁊ ille timēs ne regnaeius illo adueniēte hoſtili impetu vaſtarētur: miſit huc membra ſua: ſub̓am ſuam: hͦqd̓ ip̄e eſt: ſi aurū: aurū: ſi lux: lucem: qͥcqͥdillud eſt hoc miſit: ⁊ miſcuit viſceribus gētis tenebraruꝫ: dicūt: ⁊ fabricauit inde mūdum. Et nos aīme inquiūt de ip̄is mēbrisdei ſumꝰ: ſꝫ p̄mimur hic viſceribꝰ tenebraꝝgentis: ⁊ qͥcqͥd peccare dicimur: illa genspeccat. Se qͥdem vident̉ excuſare a peccato: ſed deum ſuū nō excuſant a crimine timoris: nec ip̄am ſub̓am dei ſui a crimīe corruptibilitatis. Si enī incorruptibilis deꝰ:ſi incōmutabil̓: ſi incōtaminabil̓: ſi immaculabil̓: ſi impenetrabil̓: qͥd ei factura eratgens illa? Feciſſet illa quem vellet impetūquomō terreret impenetrabileꝫ: inuiolabilem: incōtaminabilem: incōmutabilem ⁊ īcorruptibilem? Si ergo talis deus crudel̓:qꝛ ſine cauſa huc vos miſit: cui nihil nocere poterat: qͣre vos miſit? Ecce gens tene-

CXLbrarum illi oocere nō poterat: Ip̄e autemvobis grauit̉ nocuit: ⁊ ip̄e magis qͣꝫ ille hoſtis veſter fuit: qͣꝫqͣꝫ ⁊ ip̄e vobis nocere potuit: Potuiſtis p̄mi: potuiſtis captiuari:potuiſtis inquinari: potuiſtis corrūpi: potuit gͦ ⁊ ille. Fruſtū enim ⁊ quodāmō partiuncula nature ip̄ius conuincit maſſam.Quale ē illud qd̓ huc miſit: tale ē ⁊ illd̓ qd̓ibi remāſit. Hoc ip̄i dicūt: ip̄i fatent̉: quiahe due ſubſtātie ſunt: vna illa: ⁊ vna iſta: libri eorū hoc habent: ⁊ ſi negant: leguntur:⁊ cōuincunt̉. Quid ergo? Ut in hͦ vno exordio nihil amplius dicā? Nō dicam peiora: nō dicam ſceleratiora. In hͦ ip̄o exordio qͦ bellum inducūt: videte quem debellent: ⁊ vbi pugnatum aduerſus deuꝫ a gēte tenebrarū dicunt: ip̄i in eorū verborumpugna capiunt̉. Nō enim ē qd̓ dicant: autquo refugiāt. Sꝫ vis o nefande falſe electedefendere peccatum tuū: vt quādo aliqͥdmali feceris: nō tu feciſſe videaris: Queris in quem peccatū tuū refundas: ⁊ refundis in gentem tenebrarū: ſed ad deū attende: ſi nō in illum refundis. Si enim poſſetgens tenebrarū quam fingitis: hoc tibi diceret. Quid me accuſas? Potui aliqͥd facere deo tuo: an nō potui? Si potui: fortior illo ſum. Si nō potui: quare me timuit?Si nō timuit: quare hūc te miſit: vt tanta h̓patiaris: cum ſis membrū ip̄ius: cū ſis ſubſtātia ip̄ius? Si nō timuit: inuidit: Si hoctimore nō fecit: crudelitate fecit. Ꝙ gͦ iniquus eſt: cui nihil nocere poterat: ⁊ fecitvt membris ſuis hic tantū noceret̉? An poterat noceri? Ergo incorruptibilis non eſt.Cū vis ergo te defendere de peccato tuo:laudare nō potes deum. In laude dei nōcapereris: niſi in tua iactareris. Tranſi advituperationē tuā: ⁊ laudabis deum. Redi ad verba pſalmoruꝫ quos execramini:dic: Ego dixi domīe miẜere mei: ſana animaꝫ meam qm̄ peccaui tibi. Ego dixi: egopeccaui: nō fortuna: nō fatum: nō gens tenebrarum. Si ergo tu peccaſti: iam videquemadmodū pateat laus dei: in qua anguſtiabaris cum te velles defendere. Melius in peccatis tuis anguſtiariſ: ⁊ in illiuslaude dilataris. Nam ergo confeſſo peccato tuo: vide quemadmodū laudetur deꝰ:quia iuſtus eſt cum te punit perſeuerantē:⁊ miſericors: cū te liberat confitenteꝫ. Nōergo inquit declines cor meum in verbamaligna: ad excuſandas excuſationes inpeccatis: vt dicam: quia gens tenebraruꝫ