PſalmusCXL

ne vultū ſuo non nobis daret leticiaꝫ. Adhoc purgamꝰ vultū noſtrū: vt gaudeamuſad vultū ip̄iꝰ. Filij enim dei ſumꝰ: ⁊ nōduꝫapparuit quid erimꝰ: Scimꝰ quia cū apparuerit: ſimiles ei erimꝰ: quoniā videbimuseum ſicuti eſt: Quia inhabitabūt recti cuꝫvultu tuo. Putamus ne cum vultū patrꝭ:⁊ non cū vultu filij: an cum vultū filij: ⁊ nōcum vultū patris? An vnus quodāmodovultꝰ patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti? Uideamuſſi non nobis ip̄e filius ꝓmittit vultū ſuuꝫ:vnde nos letos faciat. Modo hoc capitulum in euangelio: qd̓ huic pſalmo atteſtaretur: dominꝰ īſpirauit vt legeret̉. Ait enīip̄e dominꝰ. Qui audit p̄cepta mea: et cuſtudit ea: ip̄e eſt qui diligit me: Et qui diligit me: diliget̉ a pr̄e meo: ⁊ ego diligaꝫ eū:⁊ oſtendam illi meip̄m. Quale promiſit pͥmium dilectiſſimi? Nunquid eum non videbant: quibus ſe oſtendere promittebat?Nonne ante illos erat? Nonne faciēs carnis illius adiacebat ꝯculis eorum? QQuideſt quod volebat oſtendere videntibꝰ ſeSed quia talem videbant diſcipuli qualecrucifixerāt iudei. Erat autem deus in carne illa occultus: hominē autem poſſent vldere homīes: deum v̓o non poſſent: qͣꝫuisin homine: Quia beati mūdo corde: quoniam ip̄i deum videbunt. Dedit formamhomīs ⁊ pijs ⁊ impijs: ſeruauit formaꝫ deimūdatis ⁊ pijs: vt iocūdemur in illo: ⁊ bene nobis in eternum ſit cum vultū ip̄iꝰ.¶ Explicit Tractatus de psͣ. CXxxUX.Incipit Tractatus de psͣ. CxL.Prefatio.Udiſtis fratres admonitionem etIpetitionem noſtram ex ore apoſtoli: cum eius modo epiſtola legeretur. Ait enim: Orationi inſtantes: vigilantes in illa: orates ſimul ⁊ pro nobis: vt deꝰaperiat nobis oſtiuꝫ verbi ad loquendummyſterium eius: vt manifeſtem illud: ſicutoportet me loqui. Hec verba etiā mea deputare dignamini. Sunt enim in ſcripturꝭſanctis ꝓfunda myſteria: que ad hoc abſcondunt̉ ne vileſcant: ad hoc querunt̉ vtexerceāt: ad hoc aperiunt̉ vt paſcāt. Pſalmus quem modo cantauimꝰ in ml̓tis ſententijs: ſubobſcurus eſt: Cū adiuuāte domino ea que dicta ſunt: erui: ⁊ exponi ceperint: videbitis hoc vos audire: quod iam

CXLnoueratiſ. Sed iō multipliciter dicta ſunt:vt varietas locutionis faſtidiū tolleret veritatis. Quid enim amplius fratres: vel ſalubrius audituri ⁊ cognituri eſtis: qͣꝫ diliges dominū deum tuū ex toto corde tuo:⁊ ex tota anima tua: ⁊ ex tota mēte tua: ⁊ diliges ꝓximum tuum tanqͣꝫ teip̄m? Sed neputetis hec duo precepta parua eē: in hisduobus preceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphete. Quicqͥd ergo ſalubriter mente concipitur vel ore profert̉: vel de qualibet diuinapagina exculpitur: non habet fineꝫ: niſi caritatem. Hec autem caritas non qualiſcūqꝫ eſt. Nam ⁊ male viuētes irretiunt̉ ſibi ſocietate perdite conſciētie: ⁊ dicūt amare ſenolle diſcedere ab inuiceꝫ: ſuis collocutionibꝰ cōciliari: deſiderare ſe abſentes: gaudere ad p̄ſentiam ſuaꝫ. Amor iſte tartareꝰeſt: viſcum habet qͦ deijciat in ꝓfundū: nōpennas quibus leuet in celum. Que ē aūtcaritas: vt a ceteris que appellantur caritates ſegregetur ⁊ diſtīguat̉? Ęa que caritasdicitur vera chriſtianorum: a Paulo diffinita eſt: atqꝫ ita ſuis quibuſdam terminiscircūſpecta: cum ſit diuinitate infinita: vtoīmodo diſcernat̉ a ceteris. Finis enī inqͦtp̄cepti eſt caritas: poſſet hucuſqꝫ dicere.Nam alijs locis vbi tanqͣꝫ ſcientibus loq̄batur: hucuſqꝫ dixit. Plenitudo inquit legis caritas: ⁊ non dixit qualis caritas. Iōalibi non dixit: quia dixit alibi. Non enimvbiqꝫ omnia dici: aut poſſunt: aut debēt.Ergo hic plenitudo legis caritas. Querebas forte: que caritas: qualis caritas? Audi alio loco: Finis precepti eſt caritas decorde puro. Iam videte vtrum inter ſe latrones habeant̉ caritatem de puro corde.Purum cor in caritate: hoc eſt quādo diligis hominē ẜm deum: qꝛ ⁊ teip̄m ſic debesdiligere: vt non erret regula: Diliges ꝓximum tuum tāqͣꝫ teip̄m. Si enim male te diligis ⁊ inutiliter: ita ⁊ ꝓximum diligendoquid ei conſulis? Quomō autē te male diligis? Quomō te inuenit ſcriptura: que neminem palpet ⁊ cōuincit: quia non te diligis: immo cōuincit: qꝛ ⁊ odis te. Qui autēinqͥt diligit iniqͥtatē: odit aīam ſuā. Si gͦ diligis iniquitatem: putās qd̓ teip̄m diligaſ:erras: Ita ⁊ ſi ꝓximū diligas ad iniqͥtateꝫduces: ⁊ dilectio tua laqueus erit dilecti.Caritaſ ergo de puro corde eſt: que eſt ẜmdeum: ⁊ cōſciētia bōa: ⁊ fide nō ficta. Iſtacaritas diffinita ab apoſtolo: habꝫ duo p̄cepta: dilectionis dei: ⁊ dilectionis ꝓximi.

22 4