CſalmusCXXXIII.
5murmuratores: meminerint dicti domini:vnus aſſumet̉: et vnꝰ relinq̄tur. Quoniamˣ ibi mandauit dn̄s benedictione: Ubi mādauit? In fratribus quihabitāt in vnū: Ibi p̄cepit bn̄dictiōeꝫ: ibibenedicūt dn̄m qͥ habitāt cōcorditer. Nāin diſcordia non bn̄dicis dn̄m: ſine cauſadicis: qꝛ lingua tua ſonat bn̄dictiōem domini ſi corde nō dices. Ore benedicis: etcorde maledicis: Ore ſuo benedicebāt: ⁊corde ſuo maledicebāt. Nūqͥd verba noſtra ſūt? Significati ſunt qͥdā: Benedicisdn̄n cū oras: ⁊ ſequeris in p̄ce tua: ⁊ maledicis inimico tuo. Hoc ē quod audiſti abipſo dn̄o: diligite īimicos veſtros. Si aūtfacias vt diligas inimicū tuū ⁊ ores ꝓ eo:a. ibi mādauit dn̄s bn̄dictiōem ſuā. Ibi hat. bebis:ᶠ vitamᶠ in ſeculū. Id eſt in eter§. nū. Multi enī amātes vitam iſtā: maledicūt inimicis ſuis. Pro qua re: niſi pro iſtavita: niſi ꝓ cōmodis ſecularibꝰ? Ubi te anguſtauit inimicus tuus: vt cogaris maledicere? In terra anguſtatus es: migra: habita in celo. Quō inqͥes habito in celo hōcarne indutus: carni deditus? Corde p̄cede: vt ꝓſequaris corꝑe. Noli ſurdus audire. Surſū habe cor: et nemo te anguſtabitin celo. Et ideo bene ſequit̉ et aliꝰ pſalmꝰ.Explicit Tractatꝰ de psͣ. CXXXIIIncipit Tractatꝰ de psͣ. CXXXIIIExpoſitio pſalmi.4.Cce nunc benediciteᶠ dn̄m:lomnes ſerui dn̄i. Qui ſtatis ī domo dn̄i: in atrijs domus dei noſtri. Quare addidit ī atrijſAtria ampliora ſpatia domus intelliguntur. Qui ſtat in atrijs: nō anguſtat̉: nō premitur: qd̓amō delectat̉. In latitudine mane et potes diligere inimicū tuū. Quia nōea diligis: vbi ab inimico anguſtias patiaris. Quō intelligeris ſtare in atrijſ? Sta incaritate: ⁊ ſtas in atrijs. In caritate latitudo ē. In odio anguſtia: Audi apl̓m. Ira⁊ indignatio: tribulatio et anguſtia in omnem animā hoīs oꝑantis malū. De latitudine autē caritatꝭ quid dicit? Qm̄ caritasdei diffuſa ē in cordibus noſtris: ꝑ ſpiriūſanctū qui datꝰ eſt nobis. Ubi audis diffuſionē: ītellige latitudinē. Ubi audis latitudinē: intellige atria dn̄i: ⁊ habebis veram benedictiōem dn̄i: qn̄ non maledicisinimicis. Alloqͥtur enī ſpūs eos qui patiuntur tribulatiōem vt glorient̉ in tribulatitiōibꝰ ⁊ dicit eis. Ecce nūc benedicite dominū oēs ſerui dn̄i. Quid ē: ecce nūc? In
hoc tꝑe. Nā poſt tranſactas tribulatiōesmanifeſtū eſt: qꝛ benedictiōe dn̄i vacabimus. Et dictū ē: Beati qͥ habitāt in domotua: in ſecula ſeculoruꝫ laudabūt te. Quitūc benedicturi ſunt ſine defectu: hic incipiūt benedicere dn̄m. Hic in tribulationibus: in tēptatiōibꝰ: in moleſtijs: inter aduerſitates ſeculi: inter inſidias inimici: inter fraudes et impetꝰ diaboli: hoc eſt: Ecce nūc benedicite dn̄m oēs ſerui dn̄i. Quiſtatis in domo dn̄i. Quid ē qͥ ſtatis? Quiꝑſeueratis: quia dictū ē de quodā qui archangelꝰ fuit ⁊ ī veritate nō ſtetit: Et dictūeſt de amico ſpōſi: Amicus ſpōſi aūt ſtat ⁊audit eū: ⁊ gaudio gaudet ꝓpt̓ vocē ſpōſi.Ergo qui ſtatis in dn̄o dn̄i in atrijs domꝰdei noſtri. In noctibꝰ extollite manus veſtras in ſancta: et bn̄dicitefdn̄m. Facile eſt benedicere in diebus. AQuid eſt in diebꝰ? In rebꝰ ꝓſperis. Noxfenī triſtis res eſt: dies res eſt leta. Qn̄ tibibene eſt: bn̄dicis dn̄m: qn̄ filiū deſideraſ ⁊naſcitur benedicis dn̄m. Liberata eſt vxortua a ꝑiculo ꝑtꝰ benedicis dn̄m: Egrotabat filiꝰ: liberat̉: benedicis dn̄m. Egrotabat filius: forte q̄ſiſti mathematicū: ſortilegum: forte nō de lingua: ſꝫ de moribꝰ tuisexijt maledictio in dn̄m: exijt de moribꝰ ⁊ d̓vita tua. Noli gloriari qꝛ lingua bn̄dicis:ſi vita maledicis. Quō inqͥs vita maledico? Quia attēdit̉ vita tua: ⁊ dicitur: Eccechriſtianus: ecce qͣles ſūt chriſtiani. Blaſphemat̉ ꝓpter te chriſtꝰ. Ecce cū vita tuamaledicat: qͥd ꝓdeſt qd̓ lingua tua benedixit? Benedicite ergo dn̄m. Qn̄? In noctibus: Qn̄ benedixit Iob: qͣꝫ triſtis noxerat. Ablata ſūt oīa que poſſidebant̉: Ablatis filijs quibꝰ ſeruabant̉: qͣꝫ triſtis nox.Sꝫ videamꝰ ſi nō in noctibꝰ bn̄dicit. Dominꝰ dedit: dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuitita factū eſt: ſit nomē dn̄i benedictum. Ꝙͣnox atrox: Percuſſus vulnere a capite vſqꝫ ad pedes: putrefactꝰ liqueſcebat in ſe.Tunc enim Ęua auſa eſt eū tēptare: Dicaliquid in deū tuū et morere. Audi benedicētem in noctibus. Locuta es inqͥt quaſi vna ex inſipiētibꝰ mulieribꝰ. Si bona ſuſcepimus de manu dn̄i: mala quare nō toleramus? Ecce quid eſt in noctibꝰ extollite manus veſtras in ſancta et bn̄dicite dominū. Quid dixit Iob? Locuta es tanqͣꝫvna ex inſipiētibus mulieribus. Adā putris reppulit Euā tanqͣꝫ dicēs: Sufficit ꝙꝓpter te mortalis effectus ſum: Ualueras
19 2
Alia lr̄a.
Alia lr̄a.ret.Iyſqꝫ.
asj illic
Alia lr̄a.f dn̄o.