PſalmusCLA
Pſalmuseſt: ita factuꝫ eſt: Sacerdos noſter a nobisaccepit: qd̓ ꝓ nobis offerret. Accepit eniꝫa nobis carnem: in ip̄a carne victīa factuseſt: holocauſtum factus eſt: ſacrificium factus eſt. In paſſiōe ſacrificiū factus eſt: inreſurrectiōe innouauit illud qd̓ occiſum ē:⁊ tanqͣꝫ pͥmitias tuas dedit deo: ⁊ ait tibi:Cōſecrata ſunt iam omīa tua: qn̄ tales primitie tue de te date ſunt deo. Spera ergo⁊ in te futurū qd̓ p̄ceſſit in pͥmitijs tuis. Ergo ille qꝛ a vigilia matutina reſurrexit: cepit aīma mea ex hoc ſperare. Et quouſqꝫ?Uſqꝫ in noctem: quouſqꝫ moriamur. Omnis enī mors noſtra carnal̓ qͣſi ſomnus eſt.Cepiſti ſperare exquo reſurrexit dn̄s: nolideficere ſperare: quouſqꝫ exeas ab hac vita. Nam ſi nō vſqꝫ ad noctem ſperaueris:delet̉ totum qd̓ ſperaueras. Sūt enī hoīesqui incipiūt ſperare: ſꝫ non ꝑſeuerant vſqꝫad noctem. Incipiūt pati tribulatiōes aliquas: incipiūt pati temptatiōes: vidēt homines malos ⁊ iniquos felicitate temꝑalipollere: ⁊ qm̄ talia ſperabāt de dn̄o: vt hiceſſent felices: attendūt eos qui ſcelera fecerunt habere qd̓ ip̄i hr̄e deſiderabāt: ⁊ deficiūt pedes eorū: ⁊ deſinūt ſperare in dn̄o.Quare? Quia nō a vigilia matutina ceperunt ſperare. Quid eſt hoc? Nō hoc ſperare ceperūt de domino qd̓ p̄ceſſit in domīoab illa vigilia matutina: ſꝫ ſperabāt de domino: vt ſi eſſent chriſtiani: haberēt plenaꝫdomū frumento: vino ⁊ oleo: auro ⁊ argēto: nullus eorū moreret̉ immaturuſ: Si qͥseorū non haberet filios: acciꝑet: ſi vxoremnō duxiſſet: duceret: nō abortiret nō ſoluꝫaliqua mulier in domo eiꝰ: ſꝫ nec pecꝰ eius:nō aceſcerēt cupe eius: nō grandinareturvinea eius. Qui ſic ſperabat in domino:animaduertit his rebus abūdare eos quinō colūt dominuꝫ: et defecerūt pedes eiꝰ:⁊ nō ſperauit vſqꝫ ad noctem: qꝛ non cepita vigilia matutina ſperare. Quis gͦ ſic incipit a vigilia matutina ſperare? Qui hocſperauit de domīo: qd̓ cepit oſtēdere a vigilia matutia in qua reſurrexit. Antea enīnemo reſurrexerat: ſemꝑ victurus. Intendat caritas veſtra. Reſuſcitati ſunt iā mortui ante aduentū domini. Nam ⁊ Heliasreſuſcitauit mortuū ⁊ Hęliſcꝰ: ſꝫ reſurrexerūt iterū morituri. Dominꝰ ip̄e quos reſuſcitauit morituri reſurrexerūt: ſiue ille iuuenis filius vidue: ſiue illa puella duodecimannorū filia archiſynagogi: ſiue Lazarus.Aliter reſuſcitati ſunt omēs morituri: Sel̓
nati ſunt: ſꝫbis mortui ſunt. Nemo reſurrexerat nūqͣꝫ moriturꝰ: niſi dn̄s. Quādo aūtreſurrexit dn̄s nūqͣꝫ moriturus? A vigiliamatutina. Hoc ſpera ⁊ tu de dn̄o reſurrecturū te: non quo Lazarus reſurrexit: nonquō filius vidue ⁊ archiſynagogi filia reſurrexerūt: non quō quos ſuſcitauerūt antiqui ꝓphete: ſꝫ reſurrecturū te ſpera quomodo dn̄s: vt poſt reſurrectionē qua reſuirexeris non te iam timeas morituꝝ: ⁊ cepiſti ſperare a vigilia matutina. Spera autēvſqꝫ ad noctem: quouſqꝫ finiat̉ hec vita: qͦuſqꝫ fit nox vniuerſi generis humani in occaſu ſecl̓i. Quare hucuſqꝫ? Quia poſt iſtānoctē: iam nō erit ſpes: ſꝫ ip̄a reſ. Spes enīq̄ vid̓r non ē ſpes. Apl̓us dicit. Quod enīvidet quis: qͥd ſperat? Si aūt qd̓ non videmus ſperamꝰ: ꝑ patīaꝫ expectamꝰ. Si ergo patient̓ expectare debemꝰ qd̓ nō videmus: vſqꝫ ad noctē ſperemꝰ: id eſt vſqꝫ adfinem huiꝰ vite nr̄e vl̓ ſeculi. Cum aūt noxiſta tranſierit: iaꝫ veniet quod ſperabamꝰ:⁊ non iam ſperabimus: nec tamē deſperati erimus. Eſt enim vituperatio deſperatorum: ⁊ aliquādo deteſtamur hominē: ⁊ dicimus: non habet ſpem. Non ſemꝑ maluꝫeſt nō habere ſpem: in hac vita cum ſumꝰ:malū eſt non habere ſpem. Qui enim modo ſpem non habet: rem poſtea non habebit. Ergo modo ſpem debemus habere.Sed cum res venerit: nunquid ſpes erit?Quod enim videt quis quid ſperat? Ueniet dominꝰ deus noſter pͥmo formaꝫ ip̄aꝫin qua crucifixus eſt ⁊ reſurrexit demoſtraturus generi humano: vt videant pij ⁊ impij. Illi videant ⁊ gratulentur inueniſſe ſequod crediderūt anteqͣꝫ viderēt: ⁊ illi erubeſcāt nō ſe credidiſſe quod videbūt. Erubeſcentes damnabunt̉: ⁊ gratulati coronabuntur. Dicet̉ confuſis: Ite in ignem eternum: qui paratus eſt diabolo ⁊ angel̓ eiꝰ.Dicet̉ gaudentibus: Uenite bn̄dicti pr̄ismei: ꝑcipite regnum quod vobis paratuꝫAſt ad origine mundi. Qd̓ cum acceperītiam ſpes nō erit: qꝛ res tenebit̉. Trāſactaergo ſpe: tranſibit nox illa: ſed donec fiat avigilia matutina ſperet anima mea in domino. Et redit ad illud. A vigilia matutina. Speret iſrael in dominū. A vigilia matutina vſqꝫ ad noctem: ſperet anima mea in dominum. Sed quid ſperauit?A vigilia matutina ſperet iſrl̓ in dominū.Nō ſolū ſperet iſrl̓ in dn̄m: ſꝫ a vigilia matutīa ſperet iſrl̓. Ergo culpo ſpeꝫ ſecl̓i: qn̄ ſpe
Alia lr̄aſdn̄o.