AIINILISCXXVIII

VIeni ⁊ nō videbat bona q̄ in terra dimiſerat.Hec erat vita ip̄ius talis: ⁊ bona illa nō videbat. Ergo tu talia deſidera hona que videas omēs dies vite tue: id eſt vt cuꝫ ip̄isbonis viuas in eternū. Que ſunt ergo illabona fratres attendite. Dici poſſunt bonaiſta; Aurū eſt: argentū eſt: fundus ameneſt: marmorati parietes ſunt: tecta laqueata ſunt. Abſit. Iſta abūdantius paupereſhabēt in hac vita. Plus ē gͦ pauperi videre celū ſtellatū: qͣꝫ diuiti tectum inauratuꝫ.Fratres ergo qͥd eſt illud bonum quo accēdimur: cui ſuſpiramus: quo inflāmamurPropter qd̓ bonū adipiſcendū ⁊ vidēdūtantos labores ſuſtinemꝰ ſicut audiſtis cūlegeret̉ apl̓us: quia omēs qͥ volūt pie viuere in chriſto Ieſu ꝑſecutionē patiunt̉. Nōeni modo: qꝛ diabolus ꝑ reges nō ſeuit: iōchriſtiani nō patiunt̉ ꝑſecutionē? Si mortuus eſt diabolus: mortue ſunt ꝑſecutōes.Si aūt ille aduerſarius noſter viuit: vndenō temptatiōes ſuggerit? Unde nō ſeuit:Unde nō minaſ aūt ſcādala ꝓcurat? O ſiincipias pie viuere: videbitis: quia omīsqui vult pie viuere in chriſto Ieſu perſecutionem patiet̉. Propter qͥd ergo patimurtantas ꝑſecutōes? Si enī in hac vita ī chriſto ſperantes ſumꝰ tantū ait apl̓s: miſerabiliores ſumus oībus hoībus. Propter qͥddamnati ſunt ad beſtias martyres? Qd̓ ēilld̓ bonū? Dici poteſt? Unde? Aut que līgua dicat? Aut que auris audiāt? Et qͥdeꝫillud nec auris audiuit: nec in cor homīsaſcēdit. Amemus tn̄: ꝓficiamꝰ tantuꝫ. Uidetis enī qꝛ pugne nō deſunt: ⁊ pugnamcū ꝯcupiſcētijs nr̄is. Pugnamus foris cūinfidelibꝰ ⁊ inobedientibꝰ hoībus: pugnamus intus cū ſuggeſtionibꝰ: cū ꝑturbationibus carnalibꝰ. Ubiqꝫ pugnamꝰ adhucqꝛ corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. Pugnamus adhuc: qm̄ ſi ſpūs vita eſt: tamēcorpus mortuū eſt ꝓpter peccatū. Sꝫ qͥdfuturū eſt? Si aūt ſpūs eius habitat in vobis: qui ſuſcitauit chriſtū ex mortuis: viuificabit ⁊ mortalia corꝑalia vr̄a ꝓpt̓ ſpūmqͥ habitat ī vob̓. Cū gͣ viuificata fuerit mēbra nr̄a mortalia: iā nihil reſiſtet ſpūi nr̄o:nō fames erit: nō ſitis erit: qꝛ d̓ corruptiōecorꝑis iſta naſcūt̉. Iō reficis: qꝛ a te aliqͥddeficit. Cōcupiſcētie delectatiōm carnaliūꝯtra nos pugnāt. Mortē portamꝰ infirmilate corꝑis: ſꝫ cū mors ip̄a cōuerſa fuerit inilla īcōmutabilitatē: ⁊ corruptibile hͦ induerit incorruptiōꝫ: ⁊ mortale h̓ īduerit īmor

talitateꝫ: qͥd audiet tūc mors? Ubi ē morsꝯtētio tua? Ubi ē mors aculcꝰ tuꝰ? Et fortemorit̉ ⁊ dicit̉. Reſtāt aliqͥ inimici nō ſequtur nouiſſima inimica mors: cū hec deſtructa fuerit īmortalitas ſuccedit. Si nulluserit inimicus: qͣſi nouiſſima deſtruet̉ mors.Bonū nr̄m cui ſuſpiramus pax erit. Eccebonū fratres: magnuꝫ bonū pax vocatur.Querebatis qͥd vocaret̉? Aurū ē: an argētū ē: an fundꝰ: an veſtis? Pax ē: Nō pax qͣlem int̓ ſe hn̄t hoīes: infidā: inſtabilē: mutabilē: incertā: nec pax talis qͣlē ſecū habꝫip̄e vnꝰ hō. Diximꝰ enī: qꝛ ⁊ ſecuꝫ pugnathō. Uſqꝫ quo domet omnes cupiditatesadhuc pugnat. Qualis gͦ pax? Quā oculuſ nō vidit: nec auris audiuit? Qual̓ paxDe hieruſalē: qꝛ hieruſaleꝫ interp̄tat̉ viſiopacis. Si gͦ bn̄dicat te dn̄s ex Syon: et videas bona que ſunt bieruſalem: ⁊ videasoēs dies vite tue. Et videas: Non filios tuos tantū: ſed filios filiorū tuorū.Quid eſt filios tuoſ? Oꝑa tua que h̓ agis.Qui ſunt filij filiorū? Fructus opeꝝ tuoꝝ.Facis elemoſynas: filij tui ſunt: propt̓ elemoſynas accipis vitā eternā. Filij filiorūtuoruꝫ ſunt. Uideas filios filiorū tuoꝝ: eterit qd̓ ſequitur: quo concludit̉. Pax ſuper iſrael. Hec pax vobis p̄dicat̉ a nob̓.ip̄a amatur a nobis: ip̄a vt a vobis amet̉:optamus. Ad illā pacem ꝑueniūt: qͥ ⁊ hicpacifici fuerint. Illi ſunt ⁊ hic pacifici: qͥ etibi: Qui circūeūt menſam domini tāqͣꝫ nouellatio oliuaꝝ: vt non ſit ſteril̓ arbor: qualis fuit illa ficulnea: vbi fructum nō inueīteſuriēs dn̄s: Et videtis qͥd ei cōtigerit: folia ſola habebat: fructū non habebat. Sicſunt qui v̓ba habēt: ⁊ facta nō habēt. Ueniēs eſuriēs dn̄s: nō inuenit qd̓ māducet:qꝛ fidē nr̄am ⁊ facta bona eſurit dn̄s. Paſcamus illū bn̄ viuendo: ⁊ paſcet in eternūnobis viuere donādo.Explicit Tractatus de psͣ. CXXVII.Incipit Tractatus de psͣ. CXXVIII.Prefatio.Salmus quem cantauimꝰ breuiseſt: Sꝫ ſicut ſcriptum eſt in euāgelio de Zacheo ſtatura breuiſ: ⁊ magnus in oꝑe. Sicut ſcriptum eſt de illa vidua q̄ duo minuta miſit in gazophylatiūBreuis pęcunia: ſꝫ magna caritas. Sic ⁊iſte pſalmus: ſi v̓ba numeres: breuis eſt: ſiſentētias appendas: magnus eſt. Non ergo nos poterit diutius vſqꝫ ad faſtidiū detinere. Qua re aduertat prudentia vr̄a: et

17 2