PſalmusCXXVII

māducatis panē doloris. Alio loco dicitamās iſte: cuius voceꝫ in pſalmo plerūqꝫagnoſcimꝰ. Facte ſunt mihi lachryme meepanes die ac nocte. Un̄ facte ſunt lachryme panes: Dū dicit̉ mihi quotidie vbi eſtdeus tuus. Anteqͣꝫ enī videamus euꝫ quinos dilexit: qͥ nobis pignus dedit: cui deſponſati ſumus: inſultant nobis pagani: ⁊dicūt. Ubi ē quē colunt chriſtiani? Oſtendant nobis quem colūt. Ecce ego oſtēdoillis deū meuꝫ: ⁊ ip̄i oſtēdāt mihi deū ſuū.Duꝫ tibi hoc dicit paganus: non inuenisqd̓ illi oſtendas: qꝛ nō eſt cui oſtēdas. Redis gͦ ⁊ plāgis ad deum: qꝛ: lli ſuſpiras an̄qͣꝫ videas: ⁊ deſiderio ip̄ius gemis: ⁊ quiain ip̄ius deſiderio ploras: dulces ſunt ⁊ ipſe lachryme: ⁊ ꝓ cibo tibi erūt: qꝛ factus ētibi ⁊ ip̄e panis die ac nocte dū dicitur tibiquotidie vbi eſt deus tuus. Sꝫ veniet deꝰtuus: de quo dicit̉: vbi eſt: ⁊ abſterget lachrymas: ⁊ ip̄e ꝓ pane lachrymarū ſuccedit: ⁊ te in eternū ſaginabit: qꝛ erit nobiſcūv̓bum dei quo paſcunt̉ angeli. Interi mōlabores fructuuꝫ: poſtea fructus laboris.Labores fructuū tuorū manducabis: beatus es ⁊ bn̄ tibi erit. Beatus es: de p̄ſentieſt: bn̄ tibi erit: de futuro eſt. Cum manducas labores fructuū tuorū: beatus es. Cūꝑueneris ad fructum laborū tuorū: bn̄ tibierit. Quid dixit? Nam ſi bn̄ tibi erit: vtiqꝫbeatus eris: ⁊ ſi beatus eris: vtiqꝫ bene tibi erit. Sꝫ intereſt inter ſpem ⁊ rē. Si ſpestam dulcis: qͣꝫto res dulcior erit? Iam veniamꝰ ad illā: Uxor tua: chriſto dicit̉. Ergo vxor eius eccl̓ia eius. Eccleſia eiꝰ vxoreius: noſip̄i ſicut vinea eius fertilis. Sꝫ inquibus vinea fertilis? Uidemus enim parietes iſtos intrātes multos ſteriles. Uidemus qꝛ iſtos parietes intrant multi ebrioſi: feneratores: mangones: querētes ſortilegos: eūtes ad p̄cātatores ⁊ p̄cātatricesqn̄ ill̓ caput dolet. Iſta eſt fertilitas vineeIſta ē vbertas vxoris? Nō ip̄a ē: Iſte ſpine ſunt. ſꝫ non vbiqꝫ ſpinoſa. Habꝫ quandam fertilitatē: ⁊ eſt vinea fertilis. Sed inquibus? In lateribus domus tue. Nō omnes dicunt̉ latera domus. Quero enī queſint latera domus? Quid dicam? Parietes ſūt: quaſi lapides fortes. Si de hoc habitaculo corꝑali diceret: forte hoc intelligeremus latera. Latera dicimus domus:eos qui inherēt chriſto. Non enī ſine cauſa ⁊ in ẜmone quotidiano dicimus de aliqͥ qͥ forte male agit: ex maloruꝫ ꝯſilijs ami-

coꝝ: d̓ illo diciꝰ: mala lat̄a hꝫ: Quid ē mala lat̉a hꝫ? Mali illi inherēt. Ergo ⁊ de alio bōa latera hꝫ: boniſ ꝯſilijs viuit. Quideſt hoc? Bonis cōſilijs regit̉. Ergo lateradomus ſunt illi qui inherent chriſto: nec ſine cauſa ⁊ ip̄a coniunx de latere facta eſt.Uiro dormiente Eua facta eſt: morientechriſto: eccleſia. Et illa de latere viri: cū coſta detracta eſt: Et iſta de latere viri: quādo latus lancea ꝑcuſſum ē: ⁊ ſacramēta ꝓfluxerūt. Ergo vxor tua vt vinea fertilis.Sed in qͥbus? In lateribus domꝰ tue. Inalijs qͥ nō adherēt chriſto ſteril̓: Sꝫ nec illos in vinea computabo. Filij tui. Que ēvxor: ⁊ qui ſunt filij? In iſtis carnalibꝰ nuptijs ⁊ coniugijs: alia vxor: ⁊ alij filij: ī eccleſia que vxor: ip̄i filij. Ad eccl̓iam enī ꝑtinebāt apoſtoli: ⁊ in mēbris eccleſie erāt.Ergo in cōiuge ip̄ius erāt: ⁊ cōiunx erantẜm portionē ſuaꝫ: quā in membris obtinebāt. Quare gͦ de illis dicit̉: cū receſſerit abeis ſponſus: tūc ieiunabūt filij ſponſi? Ergo ip̄a ꝯiunx: ⁊ ip̄a filij. Miꝝ dico fratresmei: In v̓bis āt dn̄i īuenimꝰ eccl̓iaꝫ: ⁊ fr̄esip̄ius eſſe: ⁊ ſorores ip̄ius eſſe: ⁊ mr̄em ip̄ieſſe. Nam cū ei nunciaret̉ mat̓ eius ⁊ fr̄esforis ſtantes: qꝛ foris ſtabāt typū gerebāt.Quis typus mr̄is? Synagoga. Quis typus fratrū carnaliū? Iudei foris ſtāteſ. Etforis ſtat ſynagoga. Nā Maria ī lateribꝰdomꝰ eius: ⁊ cognati eiꝰ ex v̓ginis Marieꝯſanguinitate veniētes: qͥ in eū credider̄tin lateribꝰ domꝰ eiꝰ: nō inqͣꝫtum carnali cōſanguinitate iuncti erāt: ſꝫ inqͣꝫtum verbuꝫdei audiebāt ⁊ faciebāt. Hoc enim reſpōdit dn̄s ⁊ ait: Que mihi mr̄: aut qͥ fratres?Un̄ temptauerūt qͥdam dicere: qꝛ chriſtuſmatrē nō habuit: qꝛ dixit: que mihi mater?Quare? Ergo Petrus ⁊ Ioh̓es ⁊ Iacobus ⁊ alij apoſtoli pr̄es nō habuerūt ī t̓ra?Et tn̄ qͥd eis dicit. Nolite vobis dicere patres ſuꝑ terrā: vnus eſt enī pater vr̄ qui incelis eſt. Qd̓ gͦ in patre docebat diſcipulos: hoc in matre ip̄e demonſtrauit. Uultenī dn̄s: vt ꝯſanguinitatibꝰ terrenis p̄ponamus deum. Defer patri: qꝛ pr̄ eſt: deferdeo: qꝛ deus eſt. Generauit te pr̄ accōmodando carnē ſuā: creauit te deus adhibēdo potentiā ſuā. Ne iraſcat̉ pr̄ cū deus illip̄ponit̉: īmo gaudeāt ſibi tm̄ deferri: vt illeinuētus eſſet qͥ ei deberet p̄poni. Ergo qͥddicaꝫ? Dn̄s quid ait? Que mihi mr̄: aut qͥfratres? Et extendit manꝰ ſuꝑ diſcipulosſuos ⁊ ait: Ecce mr̄ mea ⁊ fratres mei. Fra