PſalmusCXXVII
3hant: illi qui occidebant̉ ad ea que nō vipebāt ſuſpirabat: et ea que nō videbāt: apprebēdere feſtinabāt: et quod tardius occidebant̉: moras ſibi fieri arbitrabant̉. Ergo frēs felix martyr ⁊ vere felix: et nomīe ⁊corona: cuiꝰ hodie natal̓ eſt: cōtempſit mūduꝫ. An forte qꝛ timebat dn̄m: inde erat felix: inde erat beatus: quia vxor eius tanqͣꝫvinea fertilis erat in terra: et filij eius circūdederūt menſam eius? Om̄ia iſta perfectehabet: ſed in corꝑe illius qui hic deſcribit̉:et qꝛ ſic ille intellexit: cōtempſit p̄ſentia: vtacciperet futura. Noueritis aūt frēs nō eūpaſſum mortē: quā alij martyres paſſi ſūt.Confeſſus eſt enī: dilatꝰ ē ad tormēta: aliodie inuētū eſt corpus exanime. Clauſerātenī illi carcerē: ſed corꝑi: nō ſpiritui. Quēillic parabāt torquere carnifices: abſenteꝫinuenerūt: perdiderūt ſeuiciā ſuā: iacebatexanimis ſine ſenſu illis ne torqueret̉: cumſenſu apud deuꝫ vt coronaretur. Unde etiſte felix frēs: nō tantū noīe: ſꝫ ⁊ premio vite eterne: ſi iſta dilexit. Ergo ſic audiamuſiſtū pſalmū tanqͣꝫ de chriſto dicat̉: Et omnes herētes corꝑi chriſti et affecti membrachriſti ambulemꝰ vias dn̄i: et timeamꝰ dominū timore caſto: timore permanēti in ſeculū ſeculi. Eſt enī alius timor: quem caritas excludit: dicēte Ioanne: Timor noneſt in caritate: ſꝫ perfecta caritas foras mittit timorē. Non de om̄i timore dicit: ꝙ mittit̉ foras a caritate. Habes enī pſalmū dicētē: Timor dn̄i caſtus permanēs in ſeculum ſeculi. Alius ergo timor dn̄i ꝑmanet:alius excludit̉. Timor qui excludit̉ caſtusnō eſt: qui aūt ꝑmanet caſtus eſt. Quis eſttimor qͥ excludit̉? Dignamini aduertere.Aliqui ꝓpterea tātū timēt: ne aliquid mali in terra patiātur: ne illis egritudo accedat: ne damnū: ne orbitas: ne alicuiꝰ amiſſio cari: ne exiliū: ne dānatio: ne carcer: nealiqua tribulatio: ꝓpterea timēt ⁊ tremūt.Adhuc timor iſte nō ē caſtus: Adhuc audi: Alius nō in hac terrā pati timet: ſꝫ gehēnam timet. Un̄ terruit ⁊ dn̄s: Audiſtiscū euāgeliū legeret̉: Ubi vermis eorū nōmoritur: et ignis eorū nō extinguet̉. Audiunt hec hoīes: ⁊ qꝛ vere futura ſunt impijs: timēt ⁊ cōtinēt ſe a pctō. Habēt timorem: ⁊ per timorē cōtinēt ſe a pctō. Timētquidē: ſed nō amāt iuſticiaꝫ. Cum aūt pertimorē ſe cōtinēt a pctō: ſit cōſuetudo iuſticie: ⁊ incipit quod durū erat amari ⁊ dulceſſit deus: et iam incipit hō iuſte viuere:
ꝓpterea nō qꝛ timet penas: ſꝫ qꝛ amat eternitatē. Excluſus eſt ergo timor a caritate:ſed ſucceſſit timor caſtus. Quis eſt iſte timor caſtus? Scd̓m quem debemꝰ frēs meiintelligere quod dictum eſt: Beati om̄esqui timēt dn̄m qͥ ambulāt in vijs eius. Sꝫpotuero digne dicere de iſto timore caſto:adiuuāte dn̄o nr̄o Ieſu chriſto: ml̓ti fortaſſe hoc timore caſto inflāmabūtur in amorem caſtum. Nec poſſumꝰ explicare fortaſſis: niſi ꝓpoſita aliqua ſimilitudinē. Pone aliquā feminā caſtā: timentē virū. Aliāpone adulterā: et ipſa timet virū. Caſta timet: ne diſcēdat vir. Adultera: ne veniat.Quid ſi ambo abſentes ſunt? Illa ne veniat. Illa ne tardet. Abſens eſt quodamōcui deſpōſati ſumꝰ: abſens eſt qͥ nobis arram dedit ſpiritūſctm̄: abſens eſt qui nosredemit ſanguine ſuo: ſponſus ille quo nihil eſt pulchrius: qui quaſi fedus apparuitinter manus perſequētiū: de quo paulo ante dicebat Eſaias: Et vidimꝰ eū ⁊ non habuit ſpeciē neqꝫ decorē. Ergo ſponſus noſter fedus eſt? Abſit. Quomō illū virgineſamarēt: que in terra maritoſ nō queſierūt?Ergo perſequētibꝰ fedus apparuit: et niſieū fedum putarēt: nō inſiliret: nō flagelliscederēt: nō ſpinis coronarēt: nō ſputis inhoneſtarēt: ſed qꝛ fedus illis apparebat: fecerūt illi iſta. Non enī habebāt oculos vn̄chriſtus pulcher videret̉. Qualibꝰ oculischriſtus pulcher apparuit? Quales oculos querebat ipſe chriſtus: quādo dicebatPhilippo: Tanto tꝑe vobiſcū ſum et nonme vidiſtis? Iſti oculi mūdādi ſunt: vt poſſint videre illaꝫ lucē: et leuiter tn̄ perſtrictiſplēdore: accendunt̉ amore: vt ſanari velint: et fiunt illuminati. Nam vt noueritis:qꝛ pulcher eſt chriſtus qui amat̉: audi prophetā: Specioſus forma pre filijs hoīum.Om̄es hoīes ſuperat illius pulchritudo.Quare amamꝰ? Qn̄ audimꝰ: qꝛ paſſus eſtꝓ nob̓. Quid amamꝰ? Mēbra crucifixa:latus ꝑforatū. An caritatē caritas amat?Amauit nos: vt redamaremꝰ eū: Et vt eūredamare poſſemꝰ: viſitauit nos ſpū ſuo.Pulcher ē ille ⁊ abſēs ē. Interroget ſe ſpōſa: ſi caſta eſt. In mēbris ſumꝰ om̄es frēsmei: in mēbris ipſius ſumꝰ: ideo vnus hōſumꝰ. Uideat vnuſqͥſqꝫ qualē timorē habeat: an eū quē excludit caritas: an caſtūꝑmanētē in ſcl̓m ſcl̓i. Mō ꝓbabit: dico ⁊ꝓbabit: abſēs ē ſpōſꝰ nr̄: īterroga ꝯſciētiātuā. Uis vt vēiat: an adhuc vis vt tardet?