PſalmusCXXV I

apoſtolū: Chriſtus reſurgens ex mortuisiam nō moritur: et mors ei vltra nō dominabitur. Talē ſpera reſurrectionē: ⁊ ꝓpterhoc eſto chriſtianus: non ꝓpter felicitatēterre huius. Nam ſi ꝓpter felicitateꝫ vitehuius vis eſſe chriſtianus: quādo illa luxtua non hic queſiuit mūdanam felicitatē:ante lucem vis ſurgere: neceſſe eſt vt in tenebris ꝑſeueres. Mutare: ſequere lucemtuā: Qua? Reſurrexit: ſurge. Sede priꝰ ⁊ſic ſurge: cum dederit ſomnū dilectis eiꝰ.Quaſi quereres iterū: quibꝰ dilectis? Ecce hereditas dn̄i filij merces fructꝰventris. Qn̄ dicit fructꝰ ventris: parturiti ſunt filij iſti. Eſt quedaꝫ mulier in quaſpūaliter oſtendit̉ quod dictū eſt Eue: Ingemitu parturies. Parit enī eccleſia filioscōiunx chriſti: ⁊ ſi parit parturit. In cuiꝰ figura etiā Eua mater viuorū appellata eſt.In mēbris parturientis erat ille qui dicebat: Filioli mei quos iterū parturio donecchriſtus formet̉ in vobis. Sed nō fruſtraꝑturiuit: nec fruſtra peperit: Erit ſemē ſanctū in reſurrectiōe mortuorū: Abūdabūtiuſti qui diffuſi ſunt mō toto orbe terrarū.Gemit illos eccleſia: parturit illos eccleſia. In illa aūt reſurrectiōe mortuoꝝ apparebit partus eccleſie: tranſiet dolor et gemitus. Et qͥd dicit̉? Ecce hereditas dn̄i:filij merces fructus ventris. Huius fructꝰvētris: nō hic fructꝰ. Merces huiꝰ: fructꝰventris. Que eſt ipſa merces? Ipſa merces reſurgere a mortuis. Que eſt ipſa merces? Surgere poſtea qͣꝫ ſediſti. Que ē iſtamerces? Letari poſtea qͣꝫ māducaſti panēdoloris. Cuius ventris? Eccleſie. In cuiꝰventre: qꝛ eiꝰ typum Rebecca geſtabat:duo illi gemini tanqͣꝫ duo populi luctabātur. Una mater in viſceribꝰ ſuis: diſſentiētes frēs nōdū natos cōtinebat. Pulſabātmaterna viſcera: diſcordijs internis. Gemebat illa: vim patiebat̉: ſꝫ pariēs diſcernebat quos geminos pregnās ꝑtulerat. Sicet mō frēs qͣꝫdiu gemitꝰ datus eſt eccleſie:qͣꝫdiu parturit eccleſia: ipſi ſunt intus ⁊ boni ⁊ mali. Fructꝰ aūt vētris in Iacob erat:qꝛ ip̄m dilexit mr̄. Iacob dilexi dicit ⁊ deꝰ:Eſau aūt odio habui. Ambo de vno vtero ꝓceſſerūt: vnus amari meruit: alius reprobari. In dilectis gͦ eius fructꝰ erit. Er. go merces fructꝰ vētris. Sicut ſagitia te in manu potētis: ſic filij excuſſorum. Un̄ enī facta eſt hereditas iſta frēs?Un̄ facta eſt tā multa hereditas: de qͣ dicihabet in fine: Ecce hęreditas dn̄i filij mer

ces fructꝰ vētris? Excuſſi ſūt qͥdā de manudn̄i tāqͣꝫ ſagitte et ierunt lōge: ⁊ totā terrāimpleuerūt vn̄ pullulāt ſctī. Nam ipſa eſthereditas de qͣ dicit̉: Poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuā: et poſſeſſionētuaꝫ terminos terre. Et quō ipſa poſſeſſioꝑtendit̉ ⁊ creſcit vſqꝫ ad fines terre? Quiaſicut ſagitte in manu potētis: ſic filij excuſſorū. De arcū excutiūt̉ ſagitte: ⁊ quāto fortior excuſſerit: tanto lōgius vadit ſagitta.Quid aūt fortius excutiēte dn̄o? De arcuſuo mādat apoſtolos ſuos: nō potuit eſſereſiduū quo nō ꝑueniret ſagitta a tā fortiexcuſſa: peruenit vſqꝫ ad fines terre. Ideonō vltra: qꝛ nihil eſt vltra generiſ humani.Nam tātas vires ille habet: vt etiā ſi vltraeſſet quo pertēderet ſagitta: excuteret illucſagittā. Sic aūt ſunt ⁊ filij excuſſoꝝ: quō ⁊illi excuſſi. Queſitū eſt enim de hoc verboetiā ab his qͥ ante nos iſta tractarūt: quarefilij excuſſoꝝ dicti ſunt: vel qui ſunt intelligēdi filij excuſſoꝝ. Et quibuſdā viſuꝫ eſt ſicut mō dixi: filios excuſſoꝝ: filioſ eſſe apl̓orum. Intendat paululum caritas veſtra.Queſituꝫ eſt quare excuſſi dicti ſunt apl̓i:Dictū eſt a qͥbuſdā: ideo illos appellatosexcuſſos: qꝛ precepit eis dn̄s: Si exieritisde ciuitate in qua nō audiūt vos: excutitepuluerē de pedibꝰ veſtris. Sed ait alius.Non gͦ filij excuſſorū dici debuerūt: ſed filij excutientiū. Excutiētes enim illos fecitdn̄s quibꝰ dixit: Excutite puluerē de pedibus veſtris: non excuſſos: Subtiliter quidem quaſi contradicere voluit precedentiſentētie: qꝛ iam iſta tractata ⁊ dicta erant:Uerūtamē nos quātū adiuuat dn̄s querētes quō recte dici potuerint etiam excuſſi:quibꝰ ait dn̄s: Excutite puluerē de pedibꝰveſtris: inuenimꝰ nō abſurde dici potuiſſe. Ꝙͣuis enī ipſi excuterēt: ſeip̄os excutiebāt. Hoc dico qͥ excutit: aut ſe excutit: autaliqͥd aliud. Si aliqͥd aliud excutiat: excutiēs eſt: excuſſus nō eſt. Si aūt ſe excutiat:et excutiēs eſt ⁊ excuſſus. Intēdite: h̓ planius dicā ſi potuero. Si aliud excutiat excutiens eſt non excuſſus: Si ab alio excutiat̉: excuſſus eſt nō excutiēs. Si aūt excutiat ſeip̄m: excutiēs eſt: qꝛ excutit ſe: et excuſſus: qͥa excutit̉ a ſe. Querit̉ ergo quosexcuſſerint apoſtoli: vtiqꝫ ſeipſos. Apedibus enim ſuis puluerē excuſſerūt. Sed aitaliquis. Non ſe excuſſerūt: ſed puluerem.Hoc plane nec calūnioſe dicit̉. Duobusenim modis dicimꝰ aliquid excuti: ſiue il-

16 4

Ilia lr̄ofita