PſalmusCXXIII
Pſalmusmalū eſſe ⁊ lingua cōſentiūt. Surrexeruntem̄ quidā perſecutores: ⁊ dixerūt hoībus:Thurificate: ſi nō feceritis: occidimꝰ vos.Illi amauerūt hāc vitā: ⁊ dulcēdo vite huius tenuit eos: nō plus dilexerūt ea que ꝓmiſit deꝰ: qͣꝫ ea que videbāt in terra. Illaem̄ credere iubebātur que nōdū videbāt:iſta q̄ amabāt videbāt: plus retinētes ea q̄videbāt excluſerūt de cordibus dn̄m: ⁊ qꝛnō erat ī eis dn̄s viui abſorpti ſūt. Quid ēviui abſorpti ſūt? Thurificādo idolo: ſciētes qꝛ nihil eſt idolū. Nam ſi aliquid putarent eſſe idolū: mortui abſorberētur. Cumautē putāt nihil eſſe idolū: ⁊ nouerūt omnia illa gentiliū vana eſſe: viuūt tamē cuꝫfaciunt qd̓ volūt ꝑſecutores: viui abſorbētur. Sed ideo viui abſorbētur: qꝛ nō in eiseſt dn̄s. In quibus aūt ineſt dn̄s occidūtur ⁊ non moriūtur: qui aūt cōſentiūt ⁊ viuūt: viui abſorbe̓t̉: abſorpti moriunt̉. Iſtiaūt qui paſſi ſūt: ⁊ nō cōſenſerūt tribulationibus exultant ⁊ dicunt: Dicat nūc iſrael: dicat exultās: dicat ſecurus: niſi qꝛ dn̄serat in nobis: cū inſurgerēt hoīes ſuꝑ nosforſitan viuos abſorbuiſſent nos. Cūiraſceretur furor eorūᶠ ſuper nos:Noſtis fratres in aliquo de ſuꝑioribꝰ pſamis: in ipſo initio cāticorū graduū contralinguā ſubdolā pētiſſe auxiliū quendā quicepit aſcēde̓ ⁊ dixiſſe: Dn̄e erue aīam meāa labijs īiuſtis ⁊ a lingua ſubdola. Primocū ceperit homo aſcēdere: ⁊ ꝓficere in ip̄oexordio aſcēſiōis: linguas doloſas patit̉:blandas ad ꝑniciē: blādas ad malā ſuaſionē. Quid facis? Quare hoc facis? Aliterem̄ viuere nō potes: ſeruire aliter deo nonpotes? Tu ſolus es qͥ vis hoc eſſe qd̓ alij r̄ſunt? Et ſi inueneris alios qui tecū ſūt: illablāda ⁊ doloſa lingua quid dicit? Ecce illipotuerūt: forte tu nō poterꝭ. Si aggrederꝭdeficiēs: ⁊ meliꝰ erat nō inciꝑe: qͣꝫ cepiſſe ⁊defeciſſe. Līguā doloſa adhuc blādit̉. Siꝑſeueraueris vincitur lingua doloſa: ⁊ blādiēs īcipit eſſe aperte ſeuiēs: ⁊ q̄ blādiebatur vt ſeduceret: minat̉ vt terreat. Sꝫ ſi dn̄ſeſt in te ⁊ n̄ reliqueris de corde tuo chriſtū:quō ꝑ ſagittas acutas ⁊ carbones deſolatorios viciſti linguas doloſas: id ē ꝑ verba dei quibus trāſfixū erat cor tuū: ⁊ ꝑ exempla iuſtoꝝ qui d̓ mortuis viuificati ſūt:de peccatoribus facti ſūt iuſti: quō carbones de morte reuiuiſcūt: quō ergo illos viciſti ſagittis ⁊ carbonibus deſolatorijs doloſe blādiētes ⁊ blandiēdo ſeducētes: ſic
C22iſtos vinces iam iraſcēdo comminātes: qꝛblandiēdo ſeducere nequiuerūt. Uicti ſūtcū blandirētur: vincātur ⁊ cū minātur. Sꝫvincūtur quomō: niſi qꝛ dn̄s erat ī nobis?Manifeſtū eſt quia nō viciſti tu: ſed vicitille qui eſt in te. Imperatorē talē portas ⁊vinceris? Nōne ille eſt quē portas qui dixit: Ego vici ſeculū? None prior moriensvicit diabolū cū ſemꝑ eſſet ſuꝑ oēm creaturā: qꝛ verbū deus eſt apud deū? Quarevicit: niſi vt te doceret cū diabolo dimicare? Et tn̄ iā doctus: niſi in te ſit ille qui prior tibi vicit vincerꝭ. Niſi qꝛ dn̄s erat in nobis: dum inſurgerēt hoīes ſuꝑ nos forſitāviuos abſorbuiſſent nos: Dū iraſceret̉ furor ipſoꝝ ſuꝑ nos. Iam iraſcūtur: iā aperte ſeuiūt. Forſitanᶠ aqua demerſiſſet:nos. Aquaꝫ dicit ppl̓os peccatores: ⁊ viᶠdebimus qualē aqua in ꝯſequētibus. Quicūqꝫ aūt cōſenſiſſet illis: aqua illum operūiſſet. Moreret̉ em̄ morte egyptioꝝ: nō trāſiſſet more iſraelitaꝝ. Noſtis em̄ fratres qꝛper aquaꝫ ppl̓us iſraelitarū tranſijt: ⁊ ipſaaqua ppl̓us egyptiorū coopertꝰ eſt. Aquainquit demerſiſſet nos. Sed qualis eſt iſtaaqua? Torrēs eſt: fluit cū impetu: ſed trāſitura eſt. Torrētes em̄ dicūtur fluuij qui repētinis imbribꝰ creſcūt: Magnū habēt impetū: quiſqͥs incurrerit trahit̉: ſed in qͦ dn̄snō eſt. In quo aūt dn̄s eſt tranſit torrentēaīa ipſius. Adhuc fluit torrēs: ſed iam trāſijt aīa martyꝝ: Adhuc qͣꝫdiu ſeculū hocnaſcēdo ⁊ moriēdo currit: torrēs eſt. Hincꝑſecutiōes de iſto torrēte: Hinc bibit ille jmus caput noſtrū: de quo dictū eſt in pſalmo: De torrēte in via bibit. De torrēte aqͣilla que ſignificat populū ꝑſecutorē: indebibit ille qui dixit diſcipulis: Poteſtis bibere calicē quē ego bibiturus ſum: De torrēte in via bibit. Quid ē in via bibit? Trāſiens bibit: nō heſit. In via bibit: qꝛ de illoforte dictū eſt: Et in via peccatorū nō ſtetit. Tranſiēs bibit. Et quid inde dictū eſt?Propterea exaltauit caput. De torrēte inquit in via bibit: ꝓpterea exaltauit caput.Exaltatū eſt em̄ iam caput noſtrum: qꝛ detorrēte in via bibit: Paſſus eſt em̄ dn̄s noſter. Si ergo iam exaltatū eſt caput noſtꝝ:quid timet corpus torrētem? Sine dubio:qꝛ caput exaltatū ē: ⁊ corpus dicet poſtea. ęCorrentē pertranſijt anima noſtra: fortaſſeᶠ ꝑtrāſijt anima noſtraaquamᶠ ſine ſubſtantia. Ecce qualeꝫ ᶠaquam dicebat: forſitan aqua demerſiſſet
Alia lr̄a.t in.
Alia lr̄a.t ꝑtranſit ꝑtrāſiſſir intolera
Alia lr̄a.faque.t abſorbu