PſalmusCXX
Pſalmusfilios dei: manus ē dextere tue. Sed quidvalet ip̄a ptās quam accepit hō: niſi dominus protegat? Ecce credidit: iaꝫ ambulatin fide: infirmus eſt inter temptatiōes: agitatur inter moleſtias: inter carnales corruptiones: inter ſuggeſtiones cupiditatis: inter verſutias ⁊ laqueos inimici. Quid valet gͦ qui habet ptāteꝫ ⁊ credidit in chriſtū:vt ſit inter filios dei? Ue homini illi: niſi etip̄ius fidem dn̄s ꝓtegat: id eſt vt non te ꝑmittat temptari ſupra qͣꝫ potes ferre: ſicutdicit apl̓us: Fidelis deus qui non vos ꝑmittet temptari ſupra qͣꝫ poteſtis ferre. Etgo ille qͥ non ſinit temptari ſupra qͣꝫ poſſumus ferre: qͣꝫuis iam fideles ſimus: qͣꝫuisiam manꝰ dextere noſtre ſit in nobis: ꝓtegit nos deus ſuꝑ manū dextere nr̄e. Nonnobis ſufficit habere manū dextere: niſi ille ⁊ ip̄am manū dextere ꝓtegat. Ecce hocde temptatiōibꝰ dixi: Intēdite qͥd ſequat̉.Protegat te dominꝰ ſuper ma16num dextere tue. Dixi ⁊ qd̓ arbitror recognouiſtis. Si enī nō recognouiſſetis: etde ſcripturis non recognouiſſetis: nō vocibus veſtris intellectum veſtrū mihi ſignificaretis. Ergo quia intellexiſtis fratreſ: videte qͥd ſequit̉: quare ꝓtegat dn̄s ⁊ ſupermanū dextere: id eſt ſuꝑ ip̄am fideꝫ in quaptātem accepimus eſſe filios dei: ⁊ eſſe addexteraꝫ. Quare oportet vt ꝓtegat dn̄s?Propter ſcandala. Unde ſunt ſcandalaDe duobuſ timēda ſunt ſcādala: qꝛ ⁊ duoſunt p̄cepta: in qͥbus tota lex pendet ⁊ prophete: dilectio dei ⁊ ꝓximi. Eccl̓a propterdeū: in deo ꝓximꝰ diligit̉: deus aūt ꝓpterdeum. In deo intelligit̉ figurate dictꝰ ſol:in eccleſia intelligitur figurate dicta luna.Quiſqͥs poteſt errare vt aliud de deo credat qͣꝫ oportet: nō credat patrē ⁊ filiū ⁊ ſpiritumſanctū vnius eſſe ſub̓e: deceptꝰ ē verſutia hereticorū: maxime arrianoꝝ. Si aūtaliqͥd minus ī filio: aut minꝰ in ſpūſanctoqͣꝫ in patre crediderit: paſſus eſt ſcandalūin deo. Quiſqͥs rurſus putauerit eccleſiaꝫin vna ꝑte eſſe: ⁊ nō eam cognouerit diffuſam toto orbe terrarū: ⁊ crediderit eis quidicūt: ecce hic ē chriſtus: ⁊ ecce illic: ſic̄ modo audiſtis cū euāgelium legeret̉: cum illetotū orbem emerit: qꝛ tantū preciuꝫ dedit:ille tāqͣꝫ in ꝓximo ſcandalizat̉: a luna vritur. Quiſquis gͦ errat in ip̄a ſub̓a veritatꝭ:a ſole vrit̉: ⁊ ꝑ diem vrit̉: qꝛ in ip̄a ſapiētiaerrat: de qua dictuꝫ eſt: Dies diei eructatverbum. Unde dicit ⁊ apl̓us: Spūalibus
CXXſpūalia comꝑantes: Dies diei eructat verbum: ſpūalibus ſpūalia comꝑantes. Dies diei eructat v̓bum: ſapientiā loquimurinter ꝑfectos. Quid eſt: ⁊ nox nocti īdicatſcientiā? Paruulis p̄dicat̉ humilitas chriſti: ⁊ caro chriſti: ⁊ crucifixio chriſti: qꝛ ip̄meſt lac quod ſufficit ꝑuulis: ⁊ ideo nō relinquuntur in nocteⁱ paruuli: qͥa lucet ⁊ lunaetiam in nocte: id eſt ꝑ carneꝫ chriſti predicat̉ eccl̓ia: qꝛ ip̄a caro chriſti: caput eccleſie ē. Quiſqͥs ibi nō ſcandalizat̓ in ip̄a eccleſia ⁊ in carne chriſti: a luna non vritur.Quiſquis ſcādalizatus nō fuerit in veritate illa incōmutabili ⁊ incōtaminabili: nonin iſto ſole quem nobiſcū videt muſce ⁊ pecora: ſed in illo ſole de quo dicūt impij ī fine: Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia: ⁊ diuitiaruꝫiactantia quid cōtulit nob̓? Trāſierūt omnia tāqͣꝫ vmbra. Et cū iſta dixiſſent: ergo īquiūt errauimꝰ a viā veritatis: ⁊ iuſticie lumen nō luxit nobis: ⁊ ſol nō eſt ortꝰ nobiſ.Nunqͥd nō iſte ſol omībus impijs orit̉: illoinſtituente de quo dictum ē: Qui facit ſoleꝫ ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos? Ergo aliūſolem fecit deus: qͥ orit̉ ſuꝑ bonoſ ⁊ maloſ:iſtū quem vidēt ⁊ boni ⁊ mali. Alius ē aūtille ſol: non factus: ſꝫ genitus: ꝑ quem factaſunt omīa: vbi ē intelligētia incōmutabisveritatis. De ip̄o dicūt impij: ⁊ ſol non ortus eſt nobis. Quiſqͥs in ip̄a ſapīa non errat: nō vrit̉ a ſole. Quiſqͥs in eccl̓ia ⁊ ī carne domini: ⁊ in his que ꝓ nobis tꝑalit̓ geſta ſunt nō errat: nō vritur a luna. Omnisaūt hō qͣꝫuis iam crediderit in chriſtū: autibi errat: aut ibi: ſi nō in illo ſit qd̓ dictū ē:Dn̄s tegumentū tuū ſuꝑ manum dexteretue. Ideo enī cū dixiſſet: Bn̄s tegumentūtuū ſuꝑ manum dextere tue: qͣſi queſiſſet ille ⁊ dixiſſet: Iaꝫ ecce ē manus dexte mee:iam elegi credere in chriſtū: accepi ptāteminter filios dei eſſe: quid eſt ꝙ deus tegumentū meū eſt adhuc ſupra: id ē ſuꝑ manum dextere mee. Sequit̉. ¶ Per dieꝫſol non vret te: neqꝫ luna ꝑ nocteꝫ.Ad hoc igit̉ tegumētum tuū eſt ſuꝑ manūdextere tue: vt non te vrat ſol ꝑ diem: neqꝫluna ꝑ nocteꝫ. Nam hīc intelligite fratresqꝛ figurate dictū ē. Etenī reuera fr̄es ſoleꝫviſibilē ſi cogitemus: vrit ꝑ diem. Aunqͥdluna vrit ꝑ nocteꝫ? Sꝫ quid eſt vſtio? Scadalum. Audi apl̓m dicentē. Quis īfirmatur: ⁊ ego nō infirmor? Quis ſcandalizat:⁊ ego nō vr̄or? Per diē gͦ ſol nō vret te: neqꝫ luna ꝑ noctem. Quare? Quia. Domi
Alia lr̄a.r non hꝫ huncverſiculū