PſalmusCXVIII.

Iiudiciū īcipiat a domo domini: Et ſi initiūa nobis: qͣlis finis erit eis qͥ nō credūt dn̄ieuāgelio: ⁊ vltimū tempus iudicij non eritſine miſericordia: quia coronat te: ait pſalmus: in miſeratōe ⁊ miſericordia. Iudiciūaūt ſine miſericordia: ſed ſiniſtris qui nō fecerunt miſericordiā. Appropinquauerunt: inquit: ꝑſequētes meᶠ iniqͥtate: Uel ſic̄ nōnulli codices habēt: IniqꝫTūc appropinquāt qui ꝑſequūtur: qn̄ vſqꝫad carneꝫ cruciandā ꝑimendāqꝫ ꝑueniūt.Un̄ pſalmꝰ viceſimuſprimꝰ vbi paſſio dn̄iꝓphetata eſt: Ne diſcedas inqͥt a me: quoniam tribulatio ꝓxima eſt: cum ea dicant̉quę non īminente: ſed iam p̄ſente ip̄a paſſion ꝑpeſſus eſt. Sꝫ proximā dixit tribulationem que fiebat in carne. Nihil eſt qͥppeanime ꝓpius carne quam geſtat. Propinquauerūt ergo ꝑſequētes: affligendo eorūcarnem quos perſequebant̉. Sed attendequod ſequit̉. Alege autē tua longe facti ſunt. Quātomagis ꝓpinquauerūt ꝑſequēdis iuſtis: tanto longe facti ſunt a iuſticia. Sed quid nocuerūt eis quibus ꝑſequēdo ꝓpinquauerunt: quādo interior eſtꝓpinquatio domini eorum a quo nullatenus deſerunt̉? Deniqꝫ ſequit̉. ¶ Propees tu domine: ⁊ omnes vie tue veritas. Etiā in tribulationibus ſuis ꝙ easnon īmerito patiūtur tribuere deo veritatēſanctorum eſt vſitata confeſſio: Ita reginaHeſter: ita ſanctus Daniel: ita tres viri incamino: ita eorum ſanctitatis alij ſocij confitentur. Queri auteꝫ poteſt quomodo hicdictū ſit: Omnes vie tue veritas: cum inalio pſalmo legatur: Uniuerſe vie domini miſericordia et veritas. Si erga ſanctos⁊ vniuerſe vie domini miſericordia: ⁊ vniuerſe vie domini veritas: qꝛ et in iudicdāoſubuenit: atqꝫ ita nō deeſt miſericordia: et īmiſerando id exhibet quod ꝓmiſit: ne veritas deſit. Erga autē omnes ⁊ quos liberat⁊ quos damnat: om̄es vie dn̄i miſercordia⁊ veritas: quia vbi nō miſeret̉ vindicte velr̄a ritas exhibet̉. Multos quippe īmeritos lipet. berat: immeritū autem neminem damnat.Ab initio cognoui: inquit: de teſtimonijs tuis: qͥa in eternū fundaſtiea. Qd̓ grecuſ ait: χάταρχησ: aliqui noſtri ab initio: aliqui initio: aliqui in initijs:interp̄tati ſunt: Sꝫ qui pluraliter hoc dicere maluerūt: grecā locutionē ſecuti ſūt: Latine autē lingue illud potius vſitatū eſt: vtab initio vel in īitio dicat̉: qm̄ xp̄ſαipχno

CXVIII.grece quaſi pluralit̓: ſed aduerbialit̓ dicit̉:quale eſt apud nos cū dicimus: alias hocfacio: pluralē numerū feminini generis dicere videmur: ſꝫ aduerbiū ē: ⁊ ſigt alio tēpore. Quid eſt ergo ab initio cognoui: vel potius vt et nos aduerbialiter id dicamꝰ: Initio cognoui de teſtimonijs tuis: quia ī eternū fundaſti ea? Teſtimonia domini in eternū ab illo dicit eē fūdata: ⁊ h̓ ſe initio cogͦuiſſe teſtat̉: nec aliūde cogͦuiſſe qͣꝫ d̓ ip̄is vtiqꝫ teſtionijs. Que ſt̄ iſta teſtīonia: niſi qͥbteſtatꝰ ē deꝰ datuꝝ ſe regnū ſuis filijs ſempiternū? Et qꝛ hͦ in vnigenito ſe daturū eē teſtatus eſt: de qͦ dictū ē: Et regni eiꝰ nō eritfinis: ip̄a teſtimonia dixit ī eternū eē fundata: qꝛ id qd̓ ꝑ ea deus ꝓmiſit eternū eū. Nāꝑ ſeip̄a teſtimonia tunc nō erūt neceſſaria:quādo res ip̄a videbit̉ ꝓpter quā credendam nūc teſtimonia requirūtur: Et iō beneintelligit̉ dictū: fundaſti ea: qꝛ in chriſto vera mōſtrant̉. Fundamentū em̄ aliud nemopoteſt ponere p̄ter id qd̓ poſitum eſt: qd̓ eſtchriſtus Ieſus. Un̄ hoc gͦ iſte initio cognouit: niſi qꝛ eccleſia loquit̉ q̄ terris nō defuitab initio generis hūani: cuiꝰ primitie Abelſanctus eſt immolatus: ⁊ ipſe in teſtimoniūfuturi ſanguinis mediatoris ab impio fratre fundendi. Nā ⁊ illud ab initio dictū eſt:Erūt duo ī carne vna: Qd̓ magnū ſacramentū apl̓us Paulus exponens: Ego inquit dico in chriſto ⁊ in eccl̓ia.¶ Explicit ſermo viceſimuſnonus.Incipit ſermo triceſimus: de verſu pſalmi. Uide hūilitatē meā ⁊ eripe me ⁊cͣ.Ęmo in chriſti corpore conſtitutusn a ſe alienam arbitret̉ eſſe hanc vocem. Quoniā reuera totum chriſticorpus in hac humilitate poſitū dicit: Un̄⁊ pſalmi huius incipit lectio: de qua nuncdiſputare ſuſcepimus. ¶ Uide humilitatem meā ⁊ eripe me: qꝛ lege tuaꝫnon ſum oblitus. Hoc loco nullā dei legē conueniētius intelligimꝰ: niſi qͣ īmobilit̓fixū eſt: vt oīs qui ſe exaltat hūiliet̉: ⁊ oīs qͥſe humiliat exaltet̉. Suꝑbus gͦ malis vt humiliet̉ innectit̉: hūilis a malis vt exaltet̉ eripitur. ¶ Iudica: inqͥt: iudiciū meū etredime me: Suꝑior quodāmō ſententiarepetita eſt. Qd̓ enim ait: Uide hūilitatemmeā: hoc ē: iudica iudiciū meū: Et qd̓ ait:eripe me: hoc eſt: ⁊ redime me. Qd̓ v̓o ſuꝑdictū eſt: Quia legē tuam nō ſum oblitus:huic cōgruit qd̓ infra eſt. Propter eloquiū tuū viuifica meꝫ Ip̄m .n. eloquiū

13 2

Ilia lr̄aōhabet.

Illa lr̄apa