PſalmusCXIII

eret atqꝫ inundaret in eos qui dixer̄t: Durus eſt hic ſermo: quis pōt eū audire? Iſtapetra: iſta duricia cōuerſa eſt in ſtagna aqͣrum: ⁊ iſta rupes in fontes aquarū: cum reſurgens expoſuit eis: incipiēs a Moyſe ꝑoēs ꝓphetas: qꝛ ſic oportebat chriſtū pati:⁊ miſit ſpiritūſanctum: de quo dicebat: Siqͥs ſitit veniat ⁊ bibat. ¶ Nō nob̓ dn̄enō nobis: ſꝫ noī tuo da gl̓iam. Gratia qͥppe iſta erūpentis aque d̓ petra: petraaūt erat chriſtuſ: nō qͣſi ex oꝑibꝰ p̄cedētibꝰdata ē: ſed miſerāte illo qui iuſtificat impium. Etem̄ chriſtus ꝓ impijs mortuꝰ eſt: nevllā ſuā hoīes: ſed noīs dei quererēt glori.i. am. ¶ Suꝑ miſericordiaʳ: inqͥt: ⁊ veritate tua. Hec duo miſcd̓iam ⁊ veritatēaduertite in ſanctis ſcripturis qͣꝫ ſibi ſepeiungātur. In ſua quippe miſericordia vocauit impios: ⁊ in veritate iudicat eos quivocati venire noluerunt. Nequādo dicant gentes vbi eſt deus eoruꝫ? Innouiſſimo em̄ apparebit miſericordia eius⁊ veritas: quādo ſignū filij hominis apparebit in celo: ⁊ tūc plangent oēs tribꝰ terre:⁊ dicent: Ubi eſt deus eoruꝫ: cum eis nonadhuc credendus predicatur: ſed iam tremendus oſtenditur. ¶ Deus autē noſter in celo: Surſum. Nō in celo vbi ſolem ⁊ lunam vident opera dei que colunt:ſed in celo ſurſum quod trāſgreditur omnia corpora celeſtia ⁊ terreſtria. Nec ſic eſtin celo deꝰ noſter: quaſi ſubtracto celo ruinā ſine ſede formidet. In celis em̄ ⁊ in terra. Omniaʳ que voluit fecit. Nec indiget oꝑbus ſuis tanqͣꝫ in eis collocet̉ vtmaneat: ſed in ſua eternitate ꝑſiſtit: in quamanēs omnia quecūqꝫ voluit fecit in celis⁊ in terra. Neqꝫ em̄ iam eū portabant: vtab eo fieri poſſent: qn̄ niſi fierēt eū portareeū poſſent. Ergo in quibꝰ eſt ipſe tāqͣꝫ indigētia ꝯtinet: nō ab eis tanqͣꝫ indigēs ꝯtinetur. Siue ſic intelligat̉: in cel̓ ⁊ in terra: oīaquecūqꝫ voluit fecit: vel in ſuꝑioribꝰ: vl̓ ininferioribꝰ ppl̓i ſui voluntariā gratiā ſuamꝯſtituit: ne quis de operū meritis gloriet̉:Quia ſiue mōtes geſtiāt velut ariętes: ſiuecolles velut agni ouiū: a facie domini cōmota eſt terra: ne in terrenis ſordibus ꝑpetuo remanerent.Sermo ſcd̓s: de ſcd̓a parte pſalmi.¶ Prefatio.Uāqͣꝫ fortaſſe omnium pſalmorū¶ Y ſit vna cōtextio diligenter intuentibus: ita vt nullꝰ ſequatur qui nō

CXIIIſuperiori poſſit adiūgi: tamē iſtum ita conſideremus tāqͣꝫ vterqꝫ vnus ſit: iſte ſcilicetac ſuperior. Nanqꝫ cum in illo dictum ſit:Non nobis domine nō nobis: ſed nominituo da gloriā: Suꝑ miſericordia tua ⁊ veritate tua: ne quādo dicant gentes vbi eſtdeus eoꝝ: qꝛ inuiſibilē deū colimus: qͥ nullorū corporeis oculis: cordibꝰ aūt paucorū mūdiſſimis notus eſt: tāqͣꝫ ideo poſſintdicere gentes: vbi eſt deus eoꝝ: qꝛ ipſi poſſunt oſtēdere oculis deos ſuos: primo admonuit operibus ſentire p̄ſentiā dei noſtri:qꝛ cū ſit in celo ſurſuꝫ: in celo ⁊ in terra oīaq̄cūqꝫ voluit fecit. Et quaſi diceret: Oſtēdāt gentes deos ſuos.Expoſitio eiuſdē partis.Imulachra: inqͥt: gentiū ar-gentū ⁊ auru: oꝑa manuuꝫhoīm. Id eſt qͣꝫuis deū noſtrumcarnalibꝰ oculis vr̄is nō poſſimꝰ on̄dere:quē ꝑ oꝑa intellige̓ debuiſtꝭ: nolite tn̄ ſeduci vanitatibꝰ veſtris: qꝛ vos ea que colitisdigito poteſtis oſtendere. Multo qͥppe honeſtiꝰ nō haberetis qd̓ poſſetis oſtēdere: qͣꝫvt in eo qd̓ in iſtis oculis a vobis oſtēdit̉:veſtri cordis cecitas oſtēdatur. Quid em̄oſtenditis: niſi aurū ⁊ argentū? Habēt quidē ⁊ erea ⁊ lignea: ⁊ fictilia ſiml̓achra: ⁊ huiuſcemodi alteriuſqꝫ materie: ſed p̄cioſumeorū maluit cōmemorare ſpirituſſanctus:qꝛ cū in eo quiſqꝫ qd̓ illi cariꝰ eſt erubuerit:multo faciliꝰ auertitur a veneratiōe viliorū. Nā dictū eſt alio loco ſcripturarū de ſimulachroꝝ cultoribꝰ: dicentes ligno: pater meus es tu: ⁊ lapidi: tu me genuiſti: Sꝫne ſibi ſapientior videat̉ qui hͦ nō ligno etlapidi dixerit: ſed auro ⁊ argento: huc aſpiciat: huc aurē cordiſ intēdat: Simulachragentiū argentū ⁊ aurū. Nō abiectū aliqͥd⁊ aſpernabile noīatū eſt: ⁊ ei quidē animoqui terra nō ē: terra eſt ⁊ aurū ⁊ argentū: ſꝫſpecioſior atqꝫ fulgētior: ſolidior atqꝫ firmior. Noli gͦ adde̓ manus hoīm: vt ex eo metallo qd̓ fecit verꝰ deus velis facere falſuꝫdeū: īmo falſum hoīem: quē ꝓ vero venereris deo: quē quiſqꝫ ꝓ vero hoīe in amicitiam reciperet: inſaniret. Ducit em̄ ⁊ affectu quodā infimo rapit infirma corda mortaliū forme ſimilitudo: ⁊ membrorū imitata cōpago. Sꝫ ſicut fabricata ſingula oſtēdis: ſic oſtēde officia ſinguloꝝ qͦrū te effigies o hūana vāitas trahit. ¶ Osfem̄ habēt ⁊ nō loquet̉: ocl̓os habet ⁊ novidebūt. Aures hn̄t ⁊ n̄ audiet:

Allaſ

elal̓ª.

Alia lr̄a.t nō habet