BſalmusCVI

I1ē miſerationū dei cōfeſſiones. Ad extremūip̄ius eccleſie fit cōmendatio: que ſalua facta eſt per gratiā dei noſtri: non per meritūſuum. Et cōmemorat̉ inimicorū afflictio:propter ſuperbiā: quibus extinctis: erectaeſt eccleſia. Et ꝓpter inſidias quaſdam diminutionis ab hereticis: ⁊ detrimentorumquodāmodo domeſticorū. Et ex his circaeccleſiā diuina beneficia: ⁊ pſalmi ꝯcluſio.¶ Legamus iam magis qͣꝫ diſſeramus.Dicant qui redempti ſunt a do-mino: quos redemit de manuᶠ inimicorū: de regionibꝰ congregauiteos. Ab oriente ⁊ occaſu: ab aclone ⁊ mari. Chriſtiani ergo ip̄i dicant:a. de toto orbe cōuocati. ¶ Errauerūt in.ſolitudine inᶠ ſiccitate: viaꝫ ciuita. tis habitatiōis nō inuenerūt. Era. rorem mirabilem audimꝰ: quid de inopia:x. ¶ Eſurientes ⁊ ſitiētesᶠ erant: anima eorum in ip̄is defecit. Sed quaredefecit? Cui bono? Non enim crudelis eſtdeꝰ: ſed ſe cōmendat quod expedit nobis:vt nobis deficientibus roget̉: ⁊ vt ſubueniens ametur. Et ideo poſt hūc errorem ⁊ fait. mem ⁊ ſitim. Etᶠ exclamauerunt addominū cum tribularent̉: ⁊ de neceſſitatibꝰ eorū eripuit eos. Et quidillis p̄ſtitit: quia errabant? Et deduxiteos in viam rectam: Uiam ciuitatishabitatiōis nō inueniebāt: fame ⁊ ſiti eſtuabant ⁊ deficiebāt. Et deduxit eos in viaꝫrectaꝫ. Vt irent in ciuitate habitationis. Quō ſubuenerit fami ⁊ ſiti nōduma. dixit: ſed et hoc expectare. ¶ Cōfiteant̉e. dominoᶠ miſęratiōēs eius: ⁊ mirabilia eius filijs hominū. Dicite exꝑtiinexꝑtis iam in via poſiti: iam ad ciuitateꝫra. īueniendā directi: iam deniqꝫ a fame et ſitiuia liberati. Quoniā ſatiauit animāvit. inanem: ⁊ animā eſurientēᵗ impleuit bonis. Uiue ergo bene: iam ī via poſitus es: iaꝫ audiſti quid agere debeas: qͥdſperare: quid aliud excipit quoniā conarisfa. ⁊ ſuꝑaris? ¶ Sedentes in tenebris ⁊os. vmbra mortis:ᶠ cōpeditos in mendicitate ⁊ ferro. Unde hoc: niſi quia tibi tribuebas: quia gratiā dei non agnoſcelr̄a. bas: qꝛ conſilium dei circa te reprobabas:cer Nam vide quid adiungat? Quoniāimmaricauerūtᶠ eloquiū domini:iPer ſuperbiā iuſticiam domini neſciētes:lr̄a. ⁊ ſuā volentes conſtituere. Et conſiliuꝫrūt altiſſimiᶠ exacerbauerūt. ¶ Et hu-

miliatū eſt in laboribus cor eoruꝫ.Et nūc pugna contra concupiſcentiā: deodeſiſtēte ab adiutorio: laborare potes vincere non potes: ⁊ cum fueris preſſus cōſuetudine tua praua humiliabit̉ cor tuum inlaboribus: vt iam corde humiliato diſcasclamare: Infelix ego homo: quis me liberabit de corpore mortis huius? Humiliatum eſt ergo in laboribus cor eorum. Infirmati ſunt: nec fuit qui adiuuaret Aſeos. Quid ergo reſtat: niſi quare factumᵐⁿeſt? Si enim data eſſet lex que poſſet viuificare: omnino ex lege eſſet iuſticia. Sed cōcluſit ſcriptura omnia ſub peccato: vt promiſſio ex fide Ieſu chriſti daretur credentibus. Lex ſubintrauit vt abundaret delictū:Accepiſti verbum: accepiſti preceptū: necdeſinis facere quod male faciebas: ⁊ accepto p̄cepto auges peccata ꝑ p̄uaricationēſuꝑbie. Si te ignorabas: vel diſce te: humiliatus clamabis a neceſſitate liberareris: liberatus miſeratiōes domini confiteberis. A¶ Et exclamauerūt ad dominūcuˢtribularent̉: ⁊ de neceſſitatibꝰ eorūſaluos fecit eos. Liberati ſunt de ſecūda temptatiōe: reſtat tedij atqꝫ faſtidij. Sꝫprimo quid iſtis preſtitit liberatis videte.Et eduxit eos de tenebris ⁊ vnibra mortis: ⁊ vincula eoꝝ dirupit.¶ Confiteant̉ dominoᶠ miſerationes eius: ⁊ mirabilia eius filijs hominū. Quare? Quas difficultates vicit?Quia contriuit portas ereas: etvectes ferreos cōfregit. ¶ Suſcepit eos de viā iniquitatis eorū: ꝓꝯter iniuſticias em̄ ſuas humiliatiſunt. Quia ſibi tribuebant: nō deo. Quiaſuam iuſticiā conſtituebant ignorantes deiiuſticiā: humiliati ſunt. Inuenerunt ſe nonpoſſe ſine eius adiutorio: qui de ſuis ſolisviribus p̄ſumebant. Sed qd̓ aliud genusreſtat? ¶ Omne eſcam abominataeſt anima eorum: Iam faſtidium patiunt̉: faſtidio languent: faſtidio periclitātur: Niſi forte putas occidi eos fame potuiſſe: ⁊ non poſſe faſtidio. Uide quid ſequatur. Cum dixiſſet: Omnē eſcam abominata eſt anima eorum: ne quaſi eos putaresde ſatietate ſecuros: non magis videres defaſtidio morituros. Et appropinquauerunt: inquit: vſqꝫ ad portas mortis. Quid ergo reſtat? Ut et quod te delectat verbum dei: non tibi tribuas: neqꝫ hīcaliqua infleris arrogātia: et auidus cibi in

6 3

Alia lr̄a.Quia exaceruerūteloquia dei.Alia lr̄a.firritauerūt

Iilla lxdie.

Alia lr̄a.fvinctos.

Alia lr̄a.araauerūt.

Alia lxa.Quiaf ſatiauit.

Alia lr̄a.rnō habet.

Alia lr̄afinimici.Alia lr̄a.fAſolisortu.Alia lr̄a.inaquoſohabitaculi.

liberauit.

Alia lr̄a.rnō habet.

Alia lr̄a.f clamauerūt.

Alia lr̄a.f miſericordie